[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 172 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.172 - ตอนที่ 172


172.


ในวันอาทิตย์ของสัปดาห์นั้น พอเจอกับอาโออิจัง ฉันก็บ่นเรื่องการถูกทาบทามให้เป็นประธาน Pivoine รุ่นถัดไปยกใหญ่ 
"หมายความว่า เรย์กะจังไม่อยากเป็นประธานอะไรนั่นใช่ไหม"  
"อื้อ ไม่อยากสุดๆ เลยล่ะ ภาระมันหนักหนาสาหัส ที่ฉันทำได้อย่างมากก็แค่กรรมการห้องแค่นั้นแหละ"
"งั้นเหรอ แล้วไม่มีผู้มีคุณสมบัติคนอื่นเหรอ" 
 
ความจริงฉันว่าคาบุรากิผู้ทรงอิทธิพลที่สุดควรจะขึ้นเป็นมากกว่า หรือไม่ก็เอ็นโจ แต่คาบุรากิไม่มีทางยอมทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้หรอก ดูเหมือนไม่สนใจจะกุมอำนาจในฐานะประธาน Pivoineซักนิดด้วย ท่านโยโกะ ประธานคนปัจจุบันเองก็เข้าใจในจุดนี้ ถึงได้เอาเรื่องนี้มาพูดกับฉันสิน้า~ 

"ก็มีอยู่สองคน แต่คงไม่ยอมรับหน้าที่นี้เด็ดขาดเลย..."

ถ้าไปขอร้องดีๆ ทางเอ็นโจยังมีเปอร์เซนต์ยอมรับมากกว่า แต่ก็ไม่แน่อ่ะน้า

"งานตำแหน่งประธานมันลำบากขนาดนั้นเลยเหรอ"
"คิดว่าตัวงานเองก็ไม่ได้ลำบากอะไรนักหนาหรอก..." 

แต่ละอีเวนต์อย่างซัมเมอร์ปาร์ตี้ก็ใช้ออแกไนเซอร์จัดงานหมด เจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกประจำ Pivoine จะเป็นผู้จัดการงานธุรการให้หมดทุกอย่าง ประธาน Pivoine ผิดกับประธานสภานักเรียนตรงที่ไม่ค่อยมีงานจริงๆ จังๆ หรอก เพราะงั้นถึงดำรงตำแหน่งได้ถึงเดือนธันวาแม้จะเป็นเด็กเตรียมสอบเข้าไงล่ะ 

"แต่ก็ยังไม่อยากทำใช่ม้า"
"อื้อ..." 

ลำบากจังน้า~ อาโออิจังปลอบฉันอยู่ดีๆ มือถือในกระเป๋าที่ตั้งโหมดสั่นไว้ก็สั่นตื๊ดตื๊ดขึ้นมา

"อ้าว? เรย์กะจัง มือถือดังอยู่ไม่ใช่เหรอ ไม่รับจะดีเหรอ" 
"ขอโทษนะ ขอเช็คหน่อยนะ"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้า~" 
 
พอเปิดมือถือออกดูชื่อคนส่งก็พบว่าเป็นเมล์จากซากุระจัง บอกว่าพอดีว่างกะทันหันก็เลยชวนออกมาเที่ยว ยัยซากุระจัง นี่เห็นว่าฉันว่างทั้งปีทั้งชาติสินะ

"เพื่อนส่งเมล์มาชวนไปเที่ยวน่ะ"
"งั้นเหรอ ไม่เป็นไรเหรอ"
"อื้อ"

 เมล์กลับไปบอกซากุระจังเลยดีกว่าว่าตอนนี้อยู่กับเพื่อนคนอื่น ไม่สะดวกหรอก หึหืม~ ฉันเองก็มีเพื่อนเที่ยวเล่นตอนวันหยุดเหมือนกันละน่า 

"เมื่อกี้เป็นเพื่อนที่เรียนอยู่ยูริมิยะ สมัยประถมเคยเรียนพิเศษที่เดียวกับพวกเราน่ะ หน้าตาเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่น  แต่เนื้อในนี่สนุกน่าดูเลยล่ะ"
"เห งั้นชวนเพื่อนมาจอยกันก็ได้นะ"
"เอ๋! จะดีเหรอ!?"
"อื้อ ฉันสบายๆ นะ" 
 
จู่ๆ ให้มาจอยกับเด็กที่ไม่รู้จักเลยก็ยังสบายๆ อาโออิจังผู้เรียบร้อยที่สมัยประถมเคยกลัวฉันลนลานกลายเป็นคนละคนกันไปแล้ว อ้าว? หรือว่าตอนนั้นฉันแค่ดูน่ากลัวสุดๆ กันนะ? แหม~ ไม่ละม้าง

"งั้นเดี๋ยวจะลองเมล์ถามดูนะ" 

ซากุระจังที่คลุมหนังแมวอยู่นั่นแหละ ที่ดูท่าจะรังเกียจไม่อยากมาเที่ยวกับเพื่อนของเพื่อนซะล่ะม้าง คงปฎิเสธแน่ๆ เลย
ทั้งที่คิดแบบนั้น แต่ซากุระจังกลับบอกว่าอยู่ใกล้ๆ พอดีเดี๋ยวจะแวะไปหา เอ๋! ทำไมทุกคนแอคทีฟกันจังเลยล่ะ!?

"บอกว่าจะมาจอยด้วยน่ะ"
"งั้นเหรอ รู้ตำแหน่งร้านหรือเปล่านะ" 
 
อาโออิจังยิ้มแย้ม ดูท่าจะไม่ได้ซีเรียสจริงๆ...
สงสัยจะอยู่ใกล้จริงๆ อย่างที่ว่า ไม่นานนักซากุระจังก็โผล่มา 

"สวัสดีค่ะ โยริโนะ อาโออิค่ะ"
"ยินดีที่ได้รู้จัก ฟุคิโอกะ ซากุระโกะค่ะ" 

ตอนแรกๆ ฉันก็เป็นห่วงเหมือนกันว่าสองคนที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรกจะเขินๆ ประหม่าๆ กันหรือปล่า แต่ทั้งคู่เข้ากันได้ดีเกินคาด โดยเฉพาะในด้านความรัก

"อาโออิจังมีแฟนอยู่โรงเรียนเดียวกันด้วยเหรอ~ ดีจังน้า"
"แต่ซากุระโกะจังก็มีแฟนอยู่ซุยรันนี่นา"
"ยังไม่ใช่แฟนอย่างเป็นทางการหรอกนะ ต้องผลักอีกนิดนึงน่ะ" 

ฉันได้ยินจากซากุระจังว่า ท่าทีของอาคิสะวะคุงเปลี่ยนไปตั้งแต่งานเทศกาลโรงเรียนเป็นต้นมา ดูเหมือนอาคิสะวะคุงจะเกิดหึงซากุระจังที่มีดิเททำท่ามาชอบๆ ก็เลยรู้สึกถึงความรักที่มีต่อซากุระจังในที่สุด ด้วยพระคุณของท่านดิเทแท้ๆ 

ส่วนดิเทคนนั้นดูเหมือนจะยังไม่ยอมเลิกราจากซากุระจัง เฝ้าพูดถึงความคิดถึงอันเร่าร้อนที่มีต่อซากุระจังให้ฉันฟัง เล่นไวโอลินแสดงถึงความคิดถึงอันเร่าร้อนนั้น แถมอัดลง CD มาให้ฉันฟังอีกต่างหาก ไปหาเรื่องวุ่นวายมาใส่ตัวอีกหนึ่งแล้วไง 

"คิโชวอินคุง หาทางทำอะไรซักอย่างเข้าซี่!" ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ  แต่ฉันว่าซากุระจังที่ชอบอาคิสะวะคุงมานานแสนนานคงไม่มีทางหันมาหาดิเทหรอก ไปตามหารักใหม่เถอะนะ เอาเป็นว่าลองเริ่มจากเปลี่ยนทรงผมแอฟโฟร่นั่นก่อนดีกว่าไหมคะ

"ฉันทำข้าวกล่องให้เขาสัปดาห์ละครั้ง ก็เลยอุตส่าห์ตั้งใจทำข้าวกล่องอย่างบรรจง แต่ทีข้าวกล่องที่ไม่มีเวลาทำลวกๆ มีแค่ข้าวขาวราดหน้าหมูผัดขิง เขากลับดีใจใหญ่พูดไม่ขาดปากเลยว่าอร่อยๆ เล่นเอาเซ็งเลยล่า~"
"ฉันเข้าใจนะ! กับข้าวที่ฉันอุตส่าห์ใช้เวลาทำอย่างประณีตให้ทาคุมิดันแพ้คาราอาเกะที่กินเอาๆ ซะงั้น เซ็งจังเนอะ ปกติเวลามีแข่งใหญ่ของชมรมกรีฑา ฉันก็จะทำข้าวกล่องให้ไปนะ แต่เขาก็จะขอแต่คาราอาเกะๆ อยู่อย่างเดียว งี่เง่าชะมัดเลย" 
"อา~ เข้าใจนะ~ พวกของทอดเนี่ยทำให้เจริญอาหารดีเนอะ แฟนฉันก็ชอบเอบิฟรายมากๆ เลยล่ะ"
"ก็ใช่เนอะ คนทำนี่เซ็งเลย แต่ทาคุมิบอกว่าคาราอาเกะที่ซากุระโกะทำน่ะอร่อยที่สุดเลย ก็เลยต้องจำใจใส่ไปทุกครั้งน่ะน้า~"
"อ๊ะ คนอวดแฟนนี่นา"
"อุฮุฮุ~" 

ซากุระจังกับอาโออิจังคุยกันอย่างครื้นเครง "ช่วงนี้ทำอะไรบ้างล่ะ" "เขาชอบปลาซัมมะทอดแบบทัตสึตะอาเงะน่ะ   บอกว่าปรุงรสหวานเผ็ดอร่อยดี แล้วก็โรลแคบเบจ" "โรลแคบเบจก็ดีเนอะ แล้วต้มซุปอะไรล่ะ ซุปคอนโซเม่ หรือซุปมะเขือเทศ?" "ที่บ้านฉันใช้ซุปคอนโซเม่น่ะ แต่มะเขือเทศก็อร่อยดีนะ" "ซอสมะเขือเทศนี่พอโรยพาร์เซลี่ลงไปแล้วก็สีตัดกันสวยดีด้วยนะ" "ใช่ๆ"

 ...ทิ้งฉันเอาไว้เดียวดาย  
 
ทั้งซากุระจัง ทั้งอาโออิจังทำอาหารได้เป็นเรื่องปกติทั้งคู่เลย... ฉันแค่ทำขนมบ้างนานๆ ทีเองนะ ชักร้อนใจขึ้นมาแล้วสิ นี่ฉันควรไปหัดทำอาหารเพื่อแฟนในอนาคตบ้างดีไหมนะ... 

"แล้วคริสต์มาสจะเอาไงเหรอ"
"โรงเรียนฉันเป็นโรงเรียในเครือคาธอลิกน่ะ วันคริสมาสต์ต้องไปแสดงการสั่นระฆัง หรือไม่ก็ออกงานบาซ่าร์  แต่ตอนกลางคืนไปงานคริสต์มาสปาร์ตี้ที่บ้านทาคุมิทุกปีนะ" 

สมแล้วที่คบหาสนิทสนมกันทั้งครอบครัว รู้สึกว่าซากุระจังจะช่วยคุณแม่กับคุณพี่สาวของอาคิสะวะคุงทำไก่งวงอบ ข่วยทำอาหารทุกปี 
ถ้ามีแฟนเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่คุณแม่เอ็นดูเหมือนลูกสาวแท้ๆ อาคิสะวะคุงก็ควรจะเตรียมใจสำหรับอนาคตข้างหน้าได้แล้วนะคะ 
 
"อยากดูประดับไฟวันคริสต์มาสด้วยนะ"
"ก็ดีน้า~ ฉันเองก็อยากไปเหมือนกัน แต่ถึงวันจริงคงคนแน่นมาก ก็เลยกะว่าจะไปล่วงหน้าซักวันน่ะ"
"ฉันก็ด้วย เล็งที่ไหนไว้เหรอ"  

ทั้งสองคนกรี๊ดกร๊าดคุยกันเรื่องกำหนดการวันคริสต์มาสอย่างสนุกสนาน ฉันได้แต่นิ่งเงียบจิบชาไปเรื่อยๆ 
เฮอะ คริสต์มาสอะไรกันว้า ขอให้หิมะตกลงมาใหญ่โตจนการจราจรกลายเป็นอัมพาตไปเลยเหอะ  

 

ฉันได้รับข้อความของยูกิโนะคุงผ่านทางเอ็นโจมาว่าอยากให้ดูผลลัพธ์ของลาเต้อาร์ทที่ฝึกซ้อมมา พอพุ่งไปที่ชั้นเปอติต์ด้วยความยินดี ก็ได้เจอกับเหล่าเทวดาน้อยชั้นประถมที่พากันออกมาต้อนรับ

"คุณพี่เรย์กะ มานั่งทางนี้เร็วๆ ฮะ!" 

จับฉันนั่งลงบนโซฟาแล้ว ยูกิโนะคุงก็เริ่มจัดการทำลาเต้อาร์ท

"ยูกิโนะคุง ทำให้พวกเราด้วยได้ไหม"
"อื้อ ได้สิ" 

เมื่อพวกมาโอะจังมาอ้อน ยูกิโนะคุงก็จัดการวาดลาเต้อาร์ทเป็นรูปหัวใจสามถ้วยติด แต่ลายที่มาวางตรงหน้าฉันกลับเป็นรูปวัวชัดๆ พันธุ์โฮลสไตน์หรือเปล่าเอ่ย? 

"วาดวัวได้สวยมากเลยนะจ๊ะ"
"เอะเฮะเฮะ พยายามฝึกมาฮะ"  

ยูกิโนะคุงหัวเราะอย่างดีใจ ฉันจัดการถ่ายรูปวัวไว้เป็นที่ระลึก แล้วขอดื่มอย่างขอบคุณ อื้อ อร่อยจัง

"จริงด้วย คุณพี่เรย์กะ ก่อนหน้านี้ต้องขอบคุณสำหรับเค้กด้วยนะฮะ เค้กพิสตาชิโอจิ๋วอร่อยมากเลย"
"เหรอ ดีแล้วล่ะจ้ะ"  

ในงานปาร์ตี้เมื่อวันก่อน ตอนขากลับฉันฝากเซ็ทเค้กจิ๋วของโรงแรมให้เอ็นโจเอากลับไปเป็นของฝากให้ยูกิโนะคุงที่เฝ้าบ้านอยู่คนเดียวด้วย 
พอท่านพี่เติบโตขึ้นพอจะไปร่วมงานปาร์ตี้ในฐานะทายาทผู้สืบทอดได้ ท่านพี่ก็มักจะซื้อเค้กหรือขนมติดมือกลับมาเป็นของฝากฉันที่เฝ้าบ้านอยู่เสมอ ก็เลยลองเลียนแบบดูน่ะ  

"วันคริสต์มาสท่านพี่เรย์กะจะทำอะไรฮะ"
"พี่เหรอ พี่ก็มีกำหนดการหลายๆ อย่างกับเพื่อนน่ะจ้ะ..."  

ยูกิโนะคุงถาม ฉันเลยต้องทำฟอร์มตอบไป พอได้ยินแบบนั้น มาโอะจังก็ร้องว่า "เอ๋! หนูก็อยากให้ท่านพี่เรย์กะมาร่วมงานคริสต์มาสปาร์ตี้ที่บ้านหนูเหมือนกันนะคะ"

"ยูกิโนะคุงแวะมาแป๊บนึงได้ใช่ไหม!"
"ฮะ"  

ยูกิโนะคุงพยักหน้า เอ๋ งั้นเหรอ!? ซวยล่ะ รู้งี้ไม่ทำวางฟอร์มอะไรไร้สาระไปก็ดีหรอก... ปัดตกวันคริสมาสต์ที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับเหล่าเทวดาน้อยน่ารักไปด้วยตัวเองแล้วไงล่ะ ฉันนี่มันงี่เง่าจริงๆ! ป่านนี้แล้วพูดไม่ออกหรอกว่าจริงๆ แล้วว่างค่า... 
พวกมาโอะจังว่า ไว้มาแลกของขวัญกันน้า~ คุยเรื่องวันงานกันอย่างสนุกสนาน  อุ่ก  ฉันก็อยากไปด้วยเหมือนกันนะคะ  
 

และแล้ววันประกาศผลสอบปลายภาคก็มาถึง พอทำหน้าประมาณว่า "ไม่ได้สนใจเรื่องลำดับอะไรเลยนะค้า~" ไปดูที่บอร์ด ก็ปรากฎว่าไม่ติดอันดับจริงๆ อั่ก!! 
ระยะนี้ที่ฉันไม่มีดวงเลย เป็นเพราะคำสาปตุ๊กตานีดเดิลเฟลท์เสือดำที่จำลองมาจากคาบุรากิสะท้อนกลับเข้าหาตัวหรือเปล่านะ...  
 
---------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
คิโชวอิน เรย์กะ ผู้หญิงที่หักได้กระทั่งธงของเด็กประถม...

อันนี้แถม

ปลาซัมมะทอดแบบทัตสึอาเงะ เป็นการนำปลาไปชุบแป้งบางๆ และปรุงให้มีรสชาติก่อนนำไปทอด

โรลแคบเบจหรือกระหล่ำม้วนในซุปใส (คอนโซเม่) 

โรลแคบเบจหรือกระหล่ำม้วนในซุปมะเขือเทศ


ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 

 




NEKOPOST.NET