[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 170 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.170 - ตอนที่ 170


170.


นอกจากคุณอาคิมิแล้ว ทุกคนที่เหลือล้วนเป็นเด็กซุยรัน รวมถึงท่านอิมาริก็เป็นศิษย์เก่า บทสนทนาจึงดำเนินไปอย่างราบรื่น 
 จะว่าไป ช่วงแรกที่ริรินะเข้าชั้นม.ต้นมาก็ตามไล่กวดคาบุรากิไปทั่วเหมือนกันนี่นา แต่พอโดนเอ็นโจเอ็ดเข้าให้ทีเดียวก็หายซ่าไป  จากนั้นมาก็ไม่ได้ยินริรินะเพ้อเรื่องคาบุรากิให้ได้ยินอีกเลย หรือว่าความรู้สึกรักๆ ใคร่ๆ ทำนองนั้นจะหายเกลี้ยงไปหมดแล้วนะ 

....อื้อ ท่าทางจะไม่เหลือหลอแล้วล่ะ ดูจากสีหน้าแล้ว เห็นแต่ความหวาดระแวงอย่างเดียว ว่าแต่ระแวงใครนะ ท่าทางแบบนี้เหมือนจะระแวงเอ็นโจมากกว่าคาบุรากิละมั้ง?  แหม แต่โดนเขาว่าซะเจ็บขนาดนั้นก็คงเกิดกลัวๆ ขึ้นมาบ้างละเนอะ 
เอ็นโจเอ่ยชมพวกเราผู้หญิงสามคนตามมารยาท แต่สิ่งที่ออกจากปากคาบุรากิคือขนาดของงานปาร์ตี้และ "อาหารที่นี่อร่อยดีนะ"  นี่มันใช่จุดที่ควรชมเหรอยะ~!?  แต่สำหรับฉันแล้วนี่อาจเป็นคำชมเชยที่น่ายินดีที่สุดก็ได้นะ 

"ก็ท่านประธานคิโชวอินเป็นที่เลื่องชื่อในฐานะท่านประธานกรูเม่ต์ ท่านประธานนักชิมนี่นา" 

เอ๋ จริงเหรอ!? นี่ไม่รู้เลยนะว่าทานุกิมีฉายาแบบนั้นในสังคม! เป็นทานุกิแท้ๆ กล้าวางท่าเป็นนักชิมอาหารเลิศหรูเหรอเนี่ย 
คาบุรากิถามว่าทานอะไรไป แต่ฉันกับริรินะได้แค่จิบเครื่องดื่ม แล้วคาบุรากิก็ว่า "ยังจะไดเอ็ทไร้สาระอยู่อีกเรอะ" 

"เปล่าค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น... ต้องคอยทักทายแขกท่านอื่นๆ ที่กรุณาให้เกียรติมาร่วมงาน ไม่มีเวลาทานอาหารน่ะค่ะ"
"ฉันก็ด้วย..." 

ฉันกับริรินะแก้ตัวไปแบบนั้น แล้วคาบุรากิก็มองพวกเราด้วยสายตาเคลือบแคลง
 
"หืม... ฉันน่ะเกลียดคนที่ไม่ยอมแตะต้องอาหารที่เชฟอุตส่าห์แสดงฝีมือ ไม่ก็เหลือทิ้งๆ ขว้างๆ เพราะทำเป็นไดเอ็ทอยู่" 

อุ พวกเราชะงักลมหายใจ 

"คุณคิโชวอินไม่ใช่คนอย่างนั้นซักหน่อยนะ มื้อกลางวันก็ทานเกลี้ยงตลอด ในห้องสโมสรก็ทานขนมอยู่บ่อยๆ"
"ใช่ๆ ทาคาเทรุยังเล่าเลยว่าที่อาหารในงานปาร์ตี้ที่ตระกูลคิโชวอินเป็นเจ้าภาพมีชื่อเสียงเลื่องลือในความอร่อย เพราะเรย์กะจังคอยให้คำแนะนำกับท่านประธานคิโชวอินน่ะ" 

เมื่อได้เอ็นโจและท่านอิมาริช่วยอธิบายให้ คาบุรากิก็พยักหน้ารับ "ก็จริง..."ดูเหมือนจะยอมเข้าใจแล้ว
คาบุรากิเลื่อนสายตามาจับที่คุณอาคิมิเป็นรายต่อไป คุณอาคิมิตอบเสียงสั่นๆ ราวกับหวาดกลัวว่า "ฉันว่าเทมาริซูชิอร่อยดีนะคะ..."  

คุณอาคิมิเพิ่งโดนผู้ชายไร้หัวจิตหัวใจทำร้ายจิตใจมา  ขอร้องล่ะ ช่วยอย่าพูดอะไรใจร้ายหน่อยเลยนะ ฉันนึกภาวนาอยู่ในใจ แล้วคาบุรากิก็หัวเราะออกมาว่า "อ้อ เป็นอาหารที่ผู้หญิงน่าจะชอบนะครับ ผมชอบพวกอาหารเนื้อมากกว่า" พลิกความคาดหมายของฉันไปสนิท 
 
สำหรับคาบุรากิแล้ว ดูเหมือนคุณอาคิมิที่ให้คำตอบจากการกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยจะสอบผ่าน จากนั้นคาบุรากิก็คุยกับคุณอาคิมิเรื่องอาหารที่ตัวเองว่าอร่อย แต่คาบุรากิ นายนี่นะ เนื้อหาที่ชวนคุณหนูวัยแรกแย้มคุยนี่มีแต่เรื่องกินหรือไง ปกติเห็นเวลาคุยกับพวกคุณหนูที่มาห้อมล้อมอยู่ในงานปาร์ตี้ก็พูดอะไรเป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้ได้นี่นา 
หัดไปดูงานที่หมู่บ้านคาสโนว่า ไปเรียนรู้สกิลล์เอาใจผู้หญิงมาบ้างเป็นไง 
สงสัยคุณอาคิมิจะโดนคาบุรากิชวนคุยจนความตื่นเต้นพุ่งถึงขีดสุดไปแล้ว สายตางี้ล่อกแล่กๆ สุดๆ อดทนไว้นะ คุณอาคิมิ! 
 
"จะว่าไป ก่อนหน้านี้ก็เห็นคิโชวอินไปเดินเล่นลอยชายในนามของวิ่งจ็อกกิ้งอยู่ แต่ไม่ค่อยเห็นผลเลยนะ"
"หา...?" 

เห็นผล? ผลที่ว่าน่ะอะไรล่ะยะ หมายถึงไม่มีเรี่ยวแรงทั้งที่ไปวิ่งจ็อกกิ้งมาน่ะเรอะ  หรือว่าวิ่งช้า? หรืออยากบอกว่าไดเอ็ทไม่เห็นผลเลยหรือไงเล่าเฮ้ย--! 
ไปตายซะ! ชั้นจะสาปนายให้ตายเลย! เดินลอยชายบ้าอะไรเล่า! นั่นมันจ็อกกิ้งเต็มกำลังเลยนะเฮ้ย! 

ว่าแล้ว ริรินะที่แทบไม่เข้าร่วมในบทสนทนาที่ผ่านมาก็ก้าวออกมาข้างหน้าราวกับจะประจันหน้ากับคาบุรากิ วางมือลงบนหน้าท้องฉันแล้วว่า "อ้าว เสียมารยาทจังเลยนะคะ! คุณเรย์กะเคยอ้วนอืดอยู่ช่วงหนึ่งก็จริง แต่ตอนนี้พุงก็ยุบเข้าไปแล้วอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ!" พลางตบท้องฉันปุปุเป็นการโต้กลับ 

ทุกคนหันมาจ้องหน้าท้องฉันเขม็ง

ริรินะทำหน้าเชิดประมาณว่า ไงล่า! เถียงแทนให้แล้วนะยะ! แต่ฉันอายจัดจนแทบจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น
ยัยบ้าริรินะเอ๊ย!! ไม่รู้เลยหรือไงว่าบางครั้งเจตนาดีก็หันมาพิฆาตเราถึงตายน่ะหา! 

คุณอาคิมิถูกผู้ชายเจิดจ้าสามคนล้อมรอบจนทำท่าจะทนสายตาริษยาแกมปรารถนาที่ส่งมาจากเหล่าคุณหนูรอบข้างไม่ไหว บอกว่า "รู้สึกฉันจะเมานิดหน่อย ขอไปนั่งพักที่เก้าอี้ตรงโน้นซักครู่นะคะ..." พอได้ฟัง ท่านอิมาริก็ว่า "เป็นอะไรหรือเปล่า ผมเดินไปส่งถึงที่นั่งนะครับ" แล้วยื่นมือให้คุณอาคิมิอย่างอ่อนโยน หยุดนะ ผู้ใหญ่บ้านคาสโนว่า! อย่าไปพิฆาตคนทางโน้นถึงตายนะ!

คุณอาคิมิหน้าแดงแจ๋เดินเซไปเซมากับท่านอิมาริที่คอยเอสคอร์ทอยู่ข้างๆ  ริรินะพลันบอกว่า "ฉันขอตามไปด้วยคนนะคะ" แล้วตามประกบคุณอาคิมิไปราวกับจะคอยปกป้องจากท่านอิมาริ 
แหม ถ้าริรินะอยู่ด้วย ต่อให้มีสาวๆ ลูกคุณหนูแฟนท่านอิมาริออกมาว่าร้ายคุณอาคิมิ ก็คงสวนกลับไปได้ทันควันละมั้ง
....อื๋อ? 
อ้าว เอ๋? ไหงเหลือฉันอยู่กับสองคนนี้ล่ะ เอื่อ รอก่อน! ให้ฉันไปด้วย!
แต่คราวนี้ท่านแม่ของเอ็นโจกลับปรากฎตัวออกมาด้วย อุหวา จังหวะเผ่นหนีมัน! 

"คุณชูสุเกะ อยู่ที่นี่เองเหรอ  สวัสดีค่ะ คุณเรย์กะ ลูกชายต้องคอยรบกวนตลอดเลย"

ฉันแทบไม่เคยเจอท่านแม่ของเอ็นโจเลย เคยเห็นหน้ากันอยู่นับครั้งได้ในพวกพิธีจบการศึกษาอะไรทำนองนี้ ก็ฉันชอบยกอายุขึ้นมาเป็นข้ออ้าง จะได้ไม่ต้องไปร่วมงานปาร์ตี้นี่นา 

"ทางนี้ต่างหากละคะ ต้องคอยรบกวนท่านชูสุเกะอยู่เสมอ..."

ฉันทักทายด้วยรอยยิ้มรับแขก ท่านแม่ของเอ็นโจเป็นคนสวยบอบบางผิดกับมาดามคาบุรากิที่ดูสง่างาม บางทีคุณยุยโกะคนนั้นอาจจะเป็นญาติฝั่งมารดาของเอ็นโจก็ได้นา 
อ๊ะ จะว่าไป สองสามีภรรยาเอ็นโจมาร่วมงานปาร์ตี้วันนี้ทั้งคู่ ก็หมายความว่า...

"เอ่อ วันนี้ยูกิโนะคุงอยู่เฝ้าบ้านคนเดียวเหรอคะ"

ยังเล็กอยู่เลย อยู่เฝ้าบ้านคนเดียวจะเหงาไหมนะ สมัยฉันเด็กๆ ต่อให้ท่านพ่อท่านแม่ไม่อยู่บ้านตอนกลางคืน ก็ยังมีท่านพี่อยู่เป็นเพื่อน ไม่เหงาเลย

"จ้ะ ขอให้พี่เลี้ยงมาอยู่เป็นเพื่อนน่ะ ตอนนี้คงเรียนกับอาจารย์สอนพิเศษเสร็จไปแล้วละมั้ง"
"แหม อาจารย์สอนพิเศษ..."
 
ยูกิโนะคุงเพิ่งจะอยู่ป.1 ก็มีอาจารย์มาสอนพิเศษถึงบ้านแล้วเหรอ คงลำบากแย่เลย

"ยูกิโนะเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยๆ ก็เลยต้องเรียนเสริมที่บ้านจะได้ตามบทเรียนที่โรงเรียนทันน่ะ" 

 สงสัยจะเดาความคิดของฉันออก เอ็นโจจึงอธิบายเสริมให้ มิน่าล่ะ แบบนี้นี่เอง อ๊ะ แต่ลองคิดๆ ดูแล้ว ฉันก็เข้าโรงเรียนสอนพิเศษตั้งแต่ป.1 เหมือนกันนี่นะ

"ยูกิโนะติดคุณคิโชวอินมากเลยล่ะ"
"แหม แปลกจังเลยนะ เด็กคนนั้นออกจะเอาใจยากนี่นา"

เอาใจยาก?  ยูกิโนะคุงเทวดาน้อยแสนใจดีน่ะเหรอ? 

"ฉันว่ายูกิโนะคุงเป็นเด็กอ่อนโยนนิสัยดีมากเลยนะคะ?"

เมื่อพูดจากใจจริงไปอย่างนั้น มาดามเอ็นโจก็ยิ้มแย้ม 

"ขอบใจจ้ะ ยูกิโนะป่วยออดๆ แอดๆ มาตั้งแต่เล็ก บางทีแกก็เอาแต่ใจตัวเองนิดหน่อย ยังไงก็ฝากด้วยนะจ๊ะ"
"ทางนี้ต่างหากล่ะคะ ยูกิโนะคุงที่น่ารักอุตส่าห์มาเล่นด้วยบ่อยๆ สนุกมากเลยล่ะค่ะ" 
"เจ้ายูกิโนะ ระยะนี้เริ่มเห่อลาเต้อาร์ทตามชูสุเกะขึ้นมาใช่ไหมล่ะ ก่อนหน้านี้ตอนไปเที่ยวบ้านชูสุเกะก็ยกลาเต้รูปหัวใจออกมาเสิร์ฟด้วยนะ  เห็นว่าคราวหน้าจะทำให้คิโชวอินด้วย ฉันเลยแนะนำไปว่า ถ้าทำรูปสัตว์นักษัตรออกมาให้ คิโชวอินจะดีใจกว่ารูปหัวใจอีกนะ"  

คาบุรากิ นายเองเรอะที่เป็นตัวการเป่าหูเรื่องพิลึกพิลั่นนั่นให้ยูกิโนะคุงน่ะ---!

"นักษัตร..? จะว่าไป ระยะนี้เห็นยูกิโนะฝึกวาดรูปวัวอยู่นี่นา... นี่ก็ได้อิทธิพลจากคุณเรย์กะเหรอ..?"
"เพราะบอกไปว่าจัดการเก็บแต้มหนูได้เรียบร้อยแล้วไงล่ะ ดีจังนะ คิโชวอิน" 

พอได้แล้ว นายน่ะเงียบไปเลยย่ะ! 
ท่านแม่ของยูกิโนะคุง ไม่ใช่นะคะ! ฉันไม่ใช่คนประหลาดบ้านักษัตรนะคะ! อย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแปลกๆ ส่งอิทธิพลประหลาดให้ลูกชายที่น่ารักเลยนะคะ!
ระหว่างนั้น เอ็นโจผุดรอยยิ้มสบายๆ เฝ้ามองพวกเรา ช่วยห้ามความเพ้อเจ้อของเพื่อนซี้นายหน่อยสิเฮ้ย! แล้วก็บอกให้แม่นายอย่าเข้าใจฉันผิดๆ ด้วย! 

ว่าแล้วมาดามคาบุรากิก็เข้ามาร่วมวง พอรู้ตัวอีกทีฉันก็โดนตัดขาดโดยสมบูรณ์  ศัตรูเข้าประชิดตัวทั้งสี่ด้านแปดทิศ ท่านอิมาริ คุณอาคิมิ ริรินะ รีบๆ กลับมาเถ้อ~!
แต่ไม่มีใครได้ยินเสียงกรีดร้องในจิตใจฉันเลย ฉันต้องหลบหลีกคำชวนไปงานคริสมาสต์ปาร์ตี้จากมาดามคาบุรากิอย่างเอาเป็นเอาตายว่า "พอดีรับคำชวนของเพื่อนไปก่อนแล้วน่ะค่ะ..." ช่วยอย่าถามต่อนะคะว่าเพื่อนคนไหน~! โม้เอาล้วนๆ ค่ะ! กระเพาะบีบตัวจะแย่แล้ว จะไม่ไหวแล้ว...

สุดท้าย คนที่ช่วยฉันออกมาก็คือท่านพี่ ใจเราสื่อถึงกันจริงๆ สินะคะ ท่านพี่! ที่พึ่งสุดท้ายของน้องก็มีแต่ท่านพี่เท่านั้น~!

พอกลับบ้านไป ฉันก็ถือเทมาริซูชิไว้ในมือหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งจิ้มๆ ทำนีดเดิลเฟลต์เสือดำที่ได้ต้นแบบมาจากคาบุรากิ
ขอสาป ขอสาป ขอสาป ขอสาป ขอสาป... 


คุณอาคิมิส่งเมล์มาว่า "คนที่ได้แต่เป็นดอกไม้ประดับข้างกำแพงอย่างฉัน มีความสุขเหมือนฝันไปเลยค่ะ" ถ้าสนุกก็ดีแล้วละค่ะ แต่ห้ามหลงชอบท่านอิมาริเด็ดขาดเลยนะคะ คุณอาคิมิ! 

 ---------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
เทมาริซูชิ (手まり寿司) ซูชิขนาดเล็กพอดีคำ มีสีสันสดใส นิยมทำเลี้ยงในงานฉลอง


ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 

 




NEKOPOST.NET