[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 160 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.160 - ตอนที่ 160 ไซกะ สึกุมิ สังกัด KGB กลุ่มริรินะ


160. ไซกะ สึกุมิ สังกัด KGB กลุ่มริรินะ  


ริรินะจัง เพื่อนของฉันชอบรุ่นพี่คิโชวอิน เรย์กะที่เป็นลูกพี่ลูกน้องเอามากๆ เลยล่ะ

ฉันเข้าซุยรันมาตั้งแต่ชั้นประถม ฐานะทางบ้านค่อนข้างดีแต่ไม่ถึงกับจะมีสิทธิเข้าเป็นสมาชิก Pivoine ตัวฉันก็ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบทำอะไรเด่นอยู่แล้ว จึงใช้ชีวิตตลอดระยะหกปีในชั้นประถมได้อย่างสงบสุขกับเพื่อนๆ ที่เป็นเด็กเรียบร้อยเหมือนกัน โดยไม่ถูกพวกเด็กๆ ที่สะดุดตาเพ่งเล็งแต่อย่างใด 

พอขึ้นชั้นม.ต้น ก็ได้มาอยู่ห้องเดียวกับโคโท ริรินะจังคนนี้แหละ 
ทั้งที่เป็นนักเรียนที่สอบเข้ามาจากข้างนอกตั้งแต่ชั้นม.ต้น แต่ริรินะจังไม่มีทีท่าจะเกรงใจใคร นึกอยากพูดอะไรก็พูดแม้แต่กับเด็กลูกหม้อแท้ๆ ของซุยรัน  
เพราะริรินะจังเป็นคนแบบนั้น ความประทับใจแรกพบคือเด็กคนนี้น่าทางเอาเรื่องน่ากลัวจัง เป็นคนละแบบกับฉันเลย คงแทบไม่ได้เปิดปากคุยกันไปจนกว่าจะย้ายห้องปีหน้าโน่นละมั้ง ฉันคิดแบบนั้น 
 
ในโรงเรียนซุยรันนี้ รุ่นพี่ที่อายุมากกว่าพวกเราหนึ่งชั้นปี มีรุ่นพี่คาบุรากิ มาซายะผู้มีฉายาว่าจักรพรรดิที่เป็นเป้าแห่งความชื่นชมหลงใหลของใครๆ  จักรพรรดิมักจะมีแฟนสาวๆ ห้อมล้อม หนำซ้ำแฟนๆ เหล่านั้นยังปกครองด้วยระบบโซตัส คนมาใหม่ห้ามเกินหน้าเกินตา ทำได้แค่เฝ้ามองจักรพรรดิจากแถวหลังของรุ่นพี่ๆ  แต่คุณโคโทะที่เพิ่งเข้าใหม่กลับไม่ยี่หระกฎเหล่านั้น ตรงเข้าเกาะแกะเรียกร้องความสนใจจากจักรพรรดิทันที 

แน่นอนว่าพวกรุ่นพี่ผู้หญิงกับนักเรียนลูกหม้อม.1 น่ะเขม่นกันใหญ่เลยล่ะ ทั้งโดนเรียกออกไปพบแล้วก็โดนเตือนแรงๆ หลายหน แต่คุณโคะโทก็ตวาดกลับว่า "ชั้นอยากชอบใครก็เรื่องของชั้น! พวกเธอไม่มีสิทธิมาต่อว่าหรอกนะ!" 
ด้วยทัศนคติแรงๆ แบบนั้น คุณโคะโทก็เลยสร้างศัตรูขึ้นมาเพียบ พอคิดว่าแบบนี้คงโดนคว่ำบาตรจากทั้งโรงเรียนแหงๆ ท่านคิโชวอิน เรย์กะ ผู้หญิงที่โด่งดังที่สุดใน Pivoine ชั้นม.2 ก็ไปก้มหัวขอโทษคนที่หมายหัวคุณโคะโทไว้ไปทั่ว ตามที่ได้ยินมา เห็นว่าท่านเรย์กะกับคุณโคะโทเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ด้วยเหตุนี้ พวกเด็กๆ ที่เป็น Pivoine รุ่นเดียวกัน ถึงจะไม่ชอบใจคุณโคะโทนักก็ลงมือทำอะไรไม่ได้ 
 
ถ้าท่านเรย์กะคนนั้นมาก้มหัวขอโทษ ต่อให้เป็นคนที่โกรธเกรี้ยวกับความประพฤติของคุณโคะโทแค่ไหนก็ต้องยอมถอยๆ ออกมาบ้างล่ะ เรียกว่าคุณโคะโทรักษาสถานภาพของตัวเองไว้ได้อย่างหมิ่นเหม่โดยมีท่านเรย์กะเป็นเกราะบังหลัง 
 
อยู่มาวันหนึ่ง จู่ๆ คุณโคะโทก็เลิกไปตามตื๊อจักรพรรดิโดยเด็ดขาด ได้ยินมาว่าทำให้จักรพรรดิโกรธ อาจจะมาจากสาเหตุนั้นก็ได้ แต่ปรกติการไปกระตุกต่อมพิโรธของจักรพรรดิน่าจะต้องเจอบทลงโทษที่ไม่ธรรมดาเลย แต่คุณโคะโทยังใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนไปตามปกติ นี่มันยังไงกันนะ หนำซ้ำคุณโคะโทยังว่าง่ายประพฤติตัวอยู่ในร่องในรอยกว่าเดิมมาก ทำให้เพื่อนร่วมรุ่นต่างก็เดากันไปต่างๆ นานา แต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมเล่าให้ฟัง สุดท้ายปริศนาก็เลยยังเป็นปริศนา 

จากนั้นมาคุณโคะโทยังคงความแรงอยู่เหมือนเดิม แต่เริ่มทำอะไรแบบมีสามัญสำนึกมากขึ้นทำให้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วย แต่ฉันก็ยังคิดว่าไม่ค่อยอยากเข้าไปข้องเกี่ยวเท่าไหร่เลยน้า~  แต่นามสกุลโคะโท ริรินะกับ ไซกะ สึกุมิอยู่ใกล้กัน เวลาแบ่งกลุ่มเราเลยมักจะได้อยู่กลุ่มเดียวกันบ่อยๆ เวลาเปลี่ยนห้องเรียนเธอก็จะมาคล้องแขนฉันเกาะกลุ่มไปด้วยกันเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่จำไม่ได้ว่าเคยอนุญาตไปเมื่อไหร่ แต่เธอก็เริ่มเรียกฉันว่า "สึกุมิ"  พอเห็นมือถือฉันเข้าก็ร้องว่า "รุ่นเดียวกับมือถือชั้นเลย มาแลกเมล์กันดีกว่ามะ" เป็นอันโดนบังคับให้แลกเปลี่ยนเมล์แอดเดรสไปโดยปริยาย จากนั้นมาฉันก็โดนจู่โจมด้วยเมล์ทุกวัน ดูเหมือนจะเป็นที่ถูกใจเธอเข้าแล้ว ตอนที่ยังไล่ตามจักรพรรดิอยู่ ฉันก็คิดนะ ว่าคุณโคะโทเนี่ยช่างเจ้ากี้เจ้าการจัง... ตั้งแต่ตอนนั้นมาฉันก็ยอมแพ้ไปครึ่งๆ แล้วว่า... คงไม่มีวันหนีคุณโคะโทพ้น 
 
คุณโคะโทเป็นคนแรงๆ และออกจะเอาแต่ใจตัวเอง แต่ไม่ใช่คนไม่ดี ถ้ายอมรับใครเป็นพวกเดียวกันแล้วก็จะปกป้องให้ถึงที่สุด ตอนฉันโดนพวกเด็กผู้ชายล้อว่า "ยัยเปี๊ยกแว่น" คุณโคะโทก็พุ่งพรวดเข้ามาขู่ว่า "นายน่ะ ถ้ามาว่าเพื่อนชั้น เดี๋ยวจะทึ้งให้รากผมไม่งอกอีกเลย!"  พอพวกผู้ชายกลัวลนลานวิ่งหนีไปก็ยังวิ่งไล่ตามขู่ซ้ำว่า "จะเอาทรงตัว M! หรือกะลาครอบ! หรือแร้งกระพือปีก!"  คุณโคะโท สุดยอดเลย...   

แต่ว่า "เพื่อนชั้น" เหรอ....

"ริรินะจัง ขอบคุณนะ" พอเรียกชื่อเธอเป็นครั้งแรก คุณโคะโทหรือริรินะจังก็ทำหน้าตกใจนิดหน่อย แล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ 
ตั้งแต่วันนั้นมา พวกเราก็กลายเป็นเพื่อนกันจริงๆ 
 
เรื่องที่ริรินะจังเล่า มักจะมีรุ่นพี่เรย์กะออกมาด้วยเสมอ
เพราะได้เป็นเพื่อนกับริรินะจัง ฉันก็เลยได้โอกาสเรียกท่านคิโชวอิน เรย์กะผู้เป็น Pivoine ที่ตามธรรมดาเด็กเรียบๆ อย่างฉันไม่มีโอกาสได้เกี่ยวข้องว่า "รุ่นพี่เรย์กะ" ด้วย ดีใจมากๆ เลยล่ะ 
มองจากพวกเราแล้ว รุ่นพี่เรย์กะคนนั้นเป็นคนสวย หัวดี มีบารมี เป็นท่านพี่หญิงที่สมบูรณ์แบบ แต่ดูเหมือนลูกพี่ลูกน้องอย่างริรินะจังจะไม่เห็นเป็นแบบนั้น 

"คุณเรย์กะเนี่ยหน้ากลมขึ้นอีกแล้ว" "เห็นว่าคุณเรย์กะโดนลิงเตะตอนไปเดินทางไกลที่นิกโกแต่เล่นงานกลับไม่ได้ด้วยล่ะ" "คุณเรย์กะบอกว่าฝันอยากให้มีคนหอบดอกไม้เต็มอ้อมแขนมาขอแต่งงาน  แต่ก่อนหน้านั้นต้องไปสาบานรักกันและกันสองต่อสองหน้าโบสถ์ที่ส่องไฟประดับในวันคริสต์มาสต์ก่อน คุณเรย์กะเนี่ยอาจจะถูกนักต้มตุ๋นแต่งงานหลอกลวงเอาก็ได้นะ..." "คุณเรย์กะเนี่ยชอบซื้อของไร้สาระจากทีวีช้อปปิ้งมาเพียบ มีพวกฟูกนอนม้วนๆ เหมือนถุงนอนด้วยนะ ก่อนหน้านี้ตอนไปค้างบ้านก็หยิบออกมาอวด บอกให้นอนในนี้ด้วยล่ะ" "ความจริงแล้ว คุณเรย์กะเคยทำคนทั้งบ้านอาหารเป็นพิษด้วยโยเกิร์ตทำเองด้วยนะ" "พอถามว่าผู้ชายในอุดมคติของคุณเรย์กะเป็นคนแบบไหน ก็บอกว่าเป็นคนที่จะร่วมท่องมนต์หายนะด้วยกัน  ชอบฝันเฟื่องอะไรไปเรื่อยเปื่อยจริงๆ" 
 
พอเล่าเรื่องรุ่นพี่เรย์กะที่ไม่รู้จริงหรือเท็จจบลง ริรินะก็มักจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ บ่นว่า "มีพี่สาวไม่เอาไหนเนี่ย น้องสาวก็ต้องเหนื่อยหนักเลยนะ!" ความจริงแล้วริรินะจังที่เป็นลูกคนเดียวก็แอบใฝ่ฝันอยากมีพี่น้องบ้างนี่เอง  

คนมีทิฐิอย่างริรินะจังคงไม่ยอมรับเด็ดขาด แต่ความจริงแล้วเธอก็ชอบรุ่นพี่เรย์กะมากน่ะแหละ ในพิธีจบการศึกษาระดับม.ต้นของรุ่นพี่เรย์กะ เธอทำเป็นแก้ตัวว่า "อย่างคุณเรย์กะน่ะคงไม่มีใครให้ดอกไม้หรอก!" แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาเลือกดอกไม้อย่างบรรจง แต่ดันเอาไปให้ท่านพี่ของรุ่นพี่เรย์กะแทนเสียนี่ คงแอบเคืองที่เห็นรุ่นพี่เรย์กะได้ช่อดอกไม้จากรุ่นน้องคนอื่นๆ เยอะแยะละมั้ง 

ในปีถัดมาในพิธีจบการศึกษาของรุ่นเรา รุ่นพี่เรย์กะกับท่านพี่ก็อุตส่าห์มาอวยพรด้วย ริรินะได้ช่อดอกลอลลี่ป๊อบที่เหมาะกับตัวเองมาก แม้จะทำเป็นต่อว่าต่อขานรุ่นพี่เรย์กะ แต่หลังรุ่นพี่เรย์กะกลับไปแล้ว ฉันแอบเห็นนะว่าริรินะจังกอดช่อดอกไม้น้ำตาซึมน่ะ นี่เป็นความลับนะ 
ตอนนี้ ริรินะจังปลูกดอกลอลลี่ป๊อบกับดอกกุหลาบอุราระอยู่ที่สวนหลังบ้านตัวเองด้วยล่ะ 

ข่าวลือเรื่องรักๆ ของท่านเรย์กะคนนั้นมีมาไม่ขาดสายเลย 
แต่รุ่นพี่เรย์กะก็เป็นคนสวยที่มีผู้คนห้อมล้อมอยู่ตลอดเวลาราวกับราชินีอยู่แล้ว จะว่าไปก็คงเป็นธรรมดา

เริ่มจากคนที่เด่นสะดุดตาที่สุด คนในข่าวลือรักๆ ที่ทำให้สาวๆ ต้องอิจฉา  นั่นก็คือก็คือจักรพรรดิผู้นั้น 
รุ่นพี่เรย์กะเป็นผู้หญิงน้อยคนที่จักรพรรดิผู้แทบไม่สนใจนักเรียนหญิงเลยคบหาด้วยอย่างสนิทสนม ได้ยินว่าจักรพรรดิมอบหนังสือบทกวีรักเป็นของกำนัล แล้วก็ดีดเปียโนให้รุ่นพี่เรย์กะด้วย ยอดเลย--! 
ตามข่าวลือ เห็นว่ามีคนที่มองเห็นจากไกลๆ ว่าจักรพรรดิวางมือลงบนบ่าของรุ่นพี่เรย์กะที่หลังอาคารเรียน ทำท่าเหมือนจะจุมพิตกันด้วย ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะก็ข่าวใหญ่เลยนะ 

ส่วนอีกคนหนึ่งก็คือเพื่อนสนิทของจักรพรรดิ ท่านเอ็นโจ องค์ชายแห่งซุยรันผู้แบ่งความนิยมจากสาวๆ ไปครึ่งหนึ่ง ข่าวว่าท่านเอ็นโจก็มีใจให้รุ่นพี่เรย์กะเช่นกัน ทั้งคู่เดินกางร่มกลับด้วยกัน ท่านเอ็นโจมอบของฝากจากการเดินทางให้รุ่นพี่เรย์กะคนเดียว ข่าวสารจากเด็กที่เป็น Pivoine ก็บอกว่าท่านเอ็นโจมักจะพูดคุยกับรุ่นพี่เรย์กะอย่างสนุกสนานบ่อยๆ ในห้องสโมสรหรืองานปาร์ตี้  นี่ก็เป็นข่าวลือนะ แต่เห็นว่าท่านเอ็นโจจับหิ่งห้อยมอบให้รุ่นพี่เรย์กะที่ทำท่าอยากได้ด้วยล่ะ 
 
แต่ที่เป๊ะๆ เลยก็ผ้าขนหนูเข้าคู่กับท่านเอ็นโจนั่นแหละ! รุ่นพี่เรย์กะบอกว่าเป็นของขวัญจากน้องชายของท่านเอ็นโจ แต่ใครจะไปเชื่อเรื่องแบบนั้น พอมีคนไปถาม ท่านเอ็นโจก็เหมือนจะตอบว่า "นี่เป็นผ้าขนหนูผืนโปรดของผม" ด้วยนะ
มีข้อมูลมาว่าท่านเอ็นโจทำคาปูชิโน่ที่วาดลาเต้อาร์ตเพื่อรุ่นพี่เรย์กะเป็นพิเศษในวันแรกของงานเทศกาลโรงเรียนด้วย หรือว่าท่านเอ็นโจจะนำไปก่อนก้าวหนึ่งแล้ว ? 
 
มีข่าวลือว่ารุ่นพี่เรย์กะทนุถนอมสร้อยคอน่ารักที่ได้จากคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ไว้อย่างดีตั้งแต่ช่วงฤดูใบไม้ผลิ พวกสาวๆ กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ แต่ฉันสืบมาแล้ว รู้สึกว่าจะผิดไปหน่อยนะ 

แต่ยังไงซะพวกผู้หญิงก็ยังสนุกสนานกับการได้วาดฝันถึงเรื่องราวความรักของบุคคลเหนือเมฆอย่างรุ่นพี่เรย์กะ ท่านคาบุรากิ ท่านเอ็นโจกันอยู่ดี
นอกเหนือจากนั้นก็ยังมีคนเห็นรุ่นพี่ท่าทางเอาจริงเอาจังที่เป็นกรรมการห้องด้วยกัน รุ่นพี่ร่างล่ำสันของชมรมยูโดมักจะพูดคุยกับรุ่นพี่เรย์กะอย่างสนิทสนมอยู่เรื่อยๆ รุ่นพี่สองคนนี้มักจะทำหน้าแดงๆ เขินๆ เวลาคุยกับรุ่นพี่เรย์กะ คงไม่แคล้วต้องชอบรุ่นพี่เรย์กะอยู่แน่ๆ เลย 
 
นอกจากนี้ก็ยังมีข่าวว่า โดนผู้ใหญ่ขอแต่งงาน เพื่อนของท่านพี่ของรุ่นพี่เรย์กะลอบเลี้ยงดูรุ่นพี่เรย์กะอย่างลับๆ เพื่อให้เป็นภรรยาในอนาคตราวกับฮิคารุ เก็นจิ  ไม่สิ ยังมีข่าวว่านักเรียนชายโรงเรียนอื่นมีความรักข้ามชนชั้นกับรุ่นพี่เรย์กะ พวกรุ่นน้องผู้ชายแอบชอบแย่งกันขอความรักจากรุ่นพี่เรย์กะ เอาเป็นว่าข่าวลือเรื่องรักๆ ของรุ่นพี่เรย์กะน่ะมีมาไม่ขาดสายเลยล่ะ

แต่ในข่าวลือก็มีทั้งข่าวโคมลอยปะปนมาด้วย จะไปเชื่อทั้งหมดไม่ได้ อย่างเช่นว่ารุ่นน้องที่แย่งกันชอบรุ่นพี่เรย์กะน่ะมีชื่อเดชชิคุงอยู่ด้วย แต่พวกเรารู้กันอยู่เงียบๆ ทั้งนั้นว่าเดชชิคุงชอบริรินะจัง

แต่ริรินะจังเนี่ยล่ะก็ ตอนเดชชิคุงรวบรวมความกล้ามอบผ้าขนหนูที่ปักชื่อย่อของริรินะจังให้เป็นของขวัญ ตัวเองกลับเห็นว่าชื่อย่อเหมือนกันเลยเอาไปให้รุ่นพี่เรย์กะเสียอย่างนั้น น่าเกลียดตายเลย~ ความจริงริรินะจังคงแต่อยากหาข้ออ้างให้ผ้าขนหนูรุ่นพี่เรย์กะเท่านั้นแหละ เพราะตอนหลังก็ไปซื้อผ้าขนหนูแบบเดียวกันมานี่นา ถ้างั้นเอาผืนใหม่ให้รุ่นพี่เรย์กะไปไม่ดีกว่าเหรอ ริรินะจัง 
พอรู้ว่าผ้าขนหนูที่ได้จากริรินะเป็นของขวัญจากเดชชิคุง รุ่นพี่เรย์กะก็โกรธใหญ่ เล่นเอาริรินะซึมจ๋อยไปพักหนึ่ง ฉันเลยถวายข้อมูลเกี่ยวกับพวกหัวหน้าชมรมกีฬาให้ แล้วขอร้องว่าช่วยยกโทษให้ริรินะจังด้วย 
 รุ่นพี่เรย์กะยิ้มให้แล้วบอกว่า "เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากเลยละจ้ะ ขอบคุณนะจ๊ะ" ในภายหลัง ดีจังเลยที่บอกไป 

ก่อนหน้างานเทศกาลโรงเรียน รุ่นพี่เรย์กะมาขอให้ช่วยสืบเรื่องผู้จัดการชมรมกรีฑาให้หน่อย ดูเหมือนจะเป็นศัตรูหัวใจของเพื่อนสนิทของรุ่นพี่เรย์กะหรือไงนี่แหละ
ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยสืบเรื่องเด็กผู้หญิงที่มาชอบรุ่นพี่อาคิสะวะมาก่อน  ตอนนั้นเด็กคนนั้นแอบชอบรุ่นพี่ข้างเดียว แต่สุดท้ายก็กลายเป็นว่าเด็กคนนั้นไปคู่กับเด็กผู้ชายที่แอบชอบตัวเองอยู่น่ะนะ 
กำลังคิดอยู่ว่าครั้งนี้จะเป็นไงน้า ก็เป็นอันว่าผู้จัดการคนนั้นต้องสงสัยตามที่รุ่นพี่เรย์กะเป็นห่วงอยู่จริงเสียด้วย 
ทั้งที่รุ่นพี่อาคิสะวะมีข่าวลืออยู่เนืองๆ ว่ามีแฟนที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กอยู่ที่โรงเรียนอื่นอยู่แล้วแท้ๆ แถมเวลาชมรมกรีฑามีงานแข่งใหญ่หรือมีงานเทศกาลโรงเรียนก็พาแฟนมาเที่ยวทุกครั้งเลยนะ 

ฉันได้ยินเด็กคนนั้นคุยกับเพื่อนๆ ว่า "เหมือนเพื่อนสมัยเด็กคนนั้นจะไม่สนใจชมรมกรีฑานี่ ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายเข้าใจรุ่นพี่ได้มากกว่า แล้วฉันก็มีเวลาอยู่กับรุ่นพี่นานกว่าด้วย..." "งั้นก็พยายามเข้า แย่งมาเลย" พอไปรายงานรุ่นพี่เรย์กะ รุ่นพี่ก็หน้าซีดเซียว ลนลานใหญ่ว่า "ทำไงดีล่ะ มีหวังฉันโดนฆ่าแน่..." 
พอริรินะจังมาเห็นเข้าก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเลยอธิบายเรื่องราวไป ริรินะจังคิ้วกระตุก  "เพื่อนสนิทคุณเรย์กะเหรอ" แถมฮึดฮัดว่า  "สึกุมิ! ไปสืบเรื่องแฟนเพื่อนสนิทของคุณเรย์กะกับผู้จัดการคนนั้นมาให้ละเอียด!" เฮ้อ~ ริรินะจังอาละวาดอีกแล้วไง... 
 
สุดท้าย ในงานเทศกาลโรงเรียนวันเปิดให้คนนอกเข้าชม รุ่นพี่อาคิสะวะก็จูงมือแฟนเดินเที่ยวงานกันกระหนุงกระหนิง  ผู้จัดการมาเห็นเข้าก็เหมือนๆ จะตัดใจไปแล้วล่ะ เห็นว่ารักกันหวานชื่นขนาดนั้นตัวเองคงไม่มีทางชนะละมั้ง แต่สมแล้วที่เป็นเพื่อนสนิทรุ่นพี่เรย์กะ คุณแฟนคนนั้นเป็นยามาโตะ นาเดชิโกะ กุลสตรีผู้สูงศักดิ์ชัดๆ เลย 
สงสัยจะตื่นๆ ที่มาโรงเรียนอื่น มือข้างที่ว่างอยู่ก็ยังแตะแขนรุ่นพี่อาคิสะวะเบาๆ ถามพลางยิ้มน้อยๆ ว่า "ทาคุมิ นั่นอะไรเหรอ..."  หวานแหววจริงๆ บางทีก็ได้ยินคำว่า "คุณเรย์กะ..." แว่วมาจากคุณยามาโตะ นาเดชิโกะคนนั้น ริรินะเลยตรงเข้าไปแนะนำตัวเองว่า "คุณคือเพื่อนสนิทของคุณเรย์กะสินะคะ! ชั้นเป็นลูกพี่ลูกน้อง ชื่อโคะโท ริรินะค่ะ ขอฝากลูกพี่ลูกน้องที่ไม่เอาไหนไว้ซักคนนะคะ!"  ข่าวว่าแฟนของอาคิสะวะคุงเป็นเพื่อนสนิทกับรุ่นพี่เรย์กะเลยแพร่กระจายไปในพริบตา คงเป็นด้วยเหตุนี้ที่ทำให้ผู้จัดการยอมรามือไปจากรุ่นพี่อาคิสะวะด้วย ถ้าทำให้เพื่อนสนิทรุ่นพี่ร้องไห้ก็เท่ากับประกาศตัวเป็นศัตรูกับรุ่นพี่เรย์กะคนนั้นชัดๆ  
 
ตามข้อมูลของฉัน รุ่นพี่เรย์กะถูกตั้งฉายาเสียๆ หายๆ ในหมู่พวกรุ่นพี่ผู้ชายม.5 แถมยังมีข่าวลือว่า "ในยามที่คิโชวอิน เรย์กะสะบัดพัดภูตพราย ฝนโลหิตจะพร่างพรมนองโรงเรียน" จริงๆ เลย คนพวกนี้นี่เห็นรุ่นพี่เรย์กะเป็นคนยังไงกันนะ ถึงจะร้องว่ากลัวแล้วๆ แต่ก็ล้อกันอยู่นั่นแหละ เรื่องนี้นี่ให้รู้ถึงหูริรินะจังไม่ได้เลยนะ มีหวังกรี๊ด "ศัตรูของคุณเรย์กะ!"  แล้ววิ่งไปเอาคืนถึงห้องรุ่นพี่ม.5 แหงๆ... 

แต่หัวหน้าชมรมฟุตบอล ชมรมเบสบอล ชมรมบาสเก็ตบอลดูจะกลัวกันจริงๆ จังๆ คงเป็นเพราะข้อมูลที่ฉันให้ไปละมั้ง แต่สงสัยเรื่องในที่ประชุมชมรมเกี่ยวกับงานเทศกาลโรงเรียนจะถูกปิดเงียบ ไม่มีข้อมูลรั่วไหลออกมาเลย  ถึงจะถาม รุ่นพี่เรย์กะก็ตอบยิ้มๆ เพียงว่า "เป็นการประชุมที่มีคุณค่ามากค่ะ"  ข่าวลือที่ลอยมาตามลมก็มีแค่ว่า ดูเหมือนพัดภูตพรายจะถูกสะบัดออกมาอีกแล้ว...  
 
ก่อนหน้านี้ ฉันเห็นรุ่นพี่เรย์กะที่เดินอยู่ในสวนของโรงเรียน ทั้งที่เป็นฤดูใบไม้ร่วงก็ยังอุตส่าห์กางร่มป้องกันแดดด้วย ยอดจริงๆ แต่ไม่รู้ทำไมเพื่อนๆ ของรุ่นพี่เรย์กะถึงต้องถือแผ่น CD สะท้อนแสงแกว่งๆ ด้วย เป็นเวทมนต์อะไรหรือเปล่านะ ที่ท่องมนต์ว่า "โค่นล้ม ฮิตช์ค็อก!" น่ะอะไรเหรอ  

เฮ้อ~ แต่ว่าตอนนี้มีรุ่นพี่ทาคามิจิ วาคาบะที่ว่ากันว่าเป็นศัตรูหัวใจอันดับหนึ่งของรุ่นพี่เรย์กะโผล่มา ไปสืบเรื่องเธอคนนี้ไว้ก่อนดีกว่าไหมนะ... ริรินะจังไม่ค่อยไวกับข่าวลือเท่าไหร่ ก็เลยดูเหมือนจะยังไม่รู้จักรุ่นพี่ทาคามิจิดีนัก ถ้ารู้เข้าคงเป็นเรื่องใหญ่แน่เลย... 

แต่รุ่นพี่เรย์กะอุตส่าห์กำชับพวกเราไว้ว่าฝากริรินะจังด้วยนี่นา ถ้าริรินะจังเกิดอาละวาดขึ้นมาเมื่อไหร่ พวกเรานี่แหละจะหยุดไว้เอง
ทั้งสองฝ่ายต่างก็ฝากฝังอีกฝ่ายไว้กับเพื่อน รุ่นพี่เรย์กะกับริรินะจังเนี่ยเหมือนกันจริงๆ สมกับเป็นลูกพี่ลูกน้องกันเลย แต่ถ้าพูดไป ริรินะจังคงว่า "ไม่เหมือนซักหน่อย!" แต่ในใจคงแอบเป็นปลื้มอยู่แล้วล่ะ

แล้วก็ได้ยินข่าวลือประหลาดเกี่ยวกับท่านเอ็นโจมา แต่จะจริงหรือเปล่านะ... 

---------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
ใครชิงสปอยล์ปริศนาต้องสงสัยบรรทัดสุดท้ายในคอมเมนต์ ตอนหน้าจะเลื่อนไปไม่มีกำหนด อุเคะเคะเคะ

ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 




NEKOPOST.NET