[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 116 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.116 - ตอนที่ 116


116.

 

คุณอิชิโนะคุระมาชวนฉันไปทานข้าวมื้อต่อไปล่ะ ครั้งนี้มาโอะจังจะมาร่วมวงด้วย
ครั้งก่อนที่กินข้าวด้วยกัน คุณอิชิโนะคุระเล่าเรื่องมาโอะจังให้ฉันฟัง เห็นว่าอีกไม่นานมาโอะจังจะได้น้องชาย
เด็กผู้ชายที่บ้านซาวาราบิรอคอยถือกำเนิด ! ได้ตัวทายาทแล้ว ! ทั้งปู่ย่าและญาติๆ ต่างดีอกดีใจใหญ่ พากันพูดแบบไม่เกรงอกเกรงใจว่า "ในที่สุดก็มีเด็กผู้ชายมาเกิดเสียที" "ยังนึกอยู่เลยว่าถ้าคนต่อไปยังเป็นผู้หญิงอีกจะทำไง" ทั้งที่มาโอะจังนั่งฟังอยู่ด้วย ตัวคนพูดเองคงไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเด็ก แต่มาโอะจังก็คงเจ็บในใจลึกๆ รอบข้างพากันเห่อน้องชายใหญ่ เล่นเอามาโอะจังน้อยใจจนซึมไป

คุณอิชิโนะคุระนึกสงสารหลานสาวตัวน้อยน่ารักที่ถูกทำเป็นหมาหัวเน่า แล้วคุณพ่อคุณแม่ของมาโอะก็เป็นห่วงความรู้สึกของลูกสาวมากด้วย  
มิน่าล่ะ อาหารในงานปาร์ตี้วันเกิดของมาโอะจังถึงได้เป็นอาหารฝีมือคุณแม่เกือบหมด คุณนายบ้านซาวาราบิลงมือเตรียมอาหารเองขนาดนี้ จะว่าสุดยอดก็สุดยอด แต่นี่คงเป็นข้อความที่อยากสื่อถึงมาโอะจังว่า หนูเป็นลูกสาวคนสำคัญของแม่งั้นสินะคะ มาโอะจังที่ได้ทานอาหารฝีมือคุณแม่ก็ดูดีใจมากๆ ด้วย  
แต่มาโอะจังเพิ่งจะ 8 ขวบเอง ต้องเจออะไรเยอะแยะเหมือนกันนะ.... ไม่เคยรู้มาก่อนเลย  

ชาติก่อนฉันมีแต่น้องสาว ไม่เคยมีพี่น้องผู้ชาย ชาตินี้ก็มีแค่ท่านพี่คนเดียว แต่ไม่เคยมีใครมาตำหนิว่าน่าเสียดายที่เกิดเป็นผู้หญิงมาก่อน อายุขนาดปัจจุบันนี้แล้วถูกว่าแบบนั้นก็คงยัวะน่าดู แต่ถ้าถูกว่าตอนอายุเท่ามาโอะจังนี่คงช็อคขนาดจิตใจสลายไปเลยละมั้ง  
คุณอิชิโนะคุระบอกว่า ยิ่งเห็นญาติคนอื่นๆ ตีปีกดีใจกับทายาทหมายเลขหนึ่ง ตัวเองก็ยิ่งอยากเอาใจมาโอะจังให้มากขึ้น แม้จะแค่คนเดียวก็ไม่เป็นไร   

"ดูท่ามาโอะจะปลื้มคุณเรย์กะเอาการเชียวล่ะ ตั้งแต่ได้พบกับคุณเรย์กะครั้งแรกในงานซัมเม่อร์ปาร์ตี้ พอกลับมาก็เอาแต่พูดว่าสนุกมากๆ ได้เจอพี่สาวคนสวยด้วย คุณเรย์กะเอารูปที่ถ่ายกับยูริคุงใส่กรอบสวยๆ เป็นของขวัญให้แกใช่ไหม ?  มาโอะดีใจมากนะ จากนั้นมาโอะก็ยังพูดถึงคุณเรย์กะอยู่เรื่อยๆ บอกว่าดีใจมาก แกคงดีใจที่มีคนให้ความสำคัญกับแกมากกว่าน้องชาย  ผมก็เลยต้องแบกหน้ามาขอร้องคุณเรย์กะแบบนี้ รบกวนช่วยดูแลมาโอะหน่อยนะครับ นิดเดียวก็ได้ แกจะได้ไม่เหงา... คุณเรย์กะ ขอร้องด้วยนะครับ" 
 
ว่าแล้วคุณอิชิโนะคุระก็ก้มศีรษะลง
ฉันเองก็ชอบมาโอะจังที่คอยออดอ้อนเรียกฉันว่าท่านพี่อยู่แล้ว ถึงคุณอิชิโนะคุระไม่มาขอร้อง ก็อยากสนิทสนมกันต่อไป  จึงตอบตกลงอย่างว่าง่าย เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องมาก้มหัวขอร้องเลยนี่นา แล้วฉันก็อยากเป็นเพื่อนกับมาโอะจังด้วยความตั้งใจของตัวเอง ไม่ใช่เพราะคุณอิชิโนะคุระมาขอร้องซักหน่อย คุณอิชิโนะคุระต่างหาก จะดูถูกความน่ารักของหลานสาวตัวเองมากไปแล้วนะคะ 
พอพูดไปแบบนั้น คุณอิชิโนะคุระก็ยิ้มแก้มปริ
จากนั้นเราก็เลยคุยกันว่าไว้ครั้งหน้าชวนมาโอะจังมากินข้าวด้วยดีกว่า ไว้เช็คตารางแล้วจะติดต่อมาอีกที คุณอิชิโนะคุระเมล์มาบอกว่าพอมาโอะจังได้ยินเรื่องนี้ก็ทำท่าดีใจมาก งอแงว่าอยากให้พาไปเลย ต้องปลอบกันแทบแย่เชียว
ไปกินข้าวกับมาโอะจังกับคุณอิชิโนะคุระเหรอ อยากไปเร็วๆ จัง  


เดินทางไกลครั้งนี้ รู้สึกว่าเด็กม.5 จะไม่มีงานแสดง พอเอาคำตอบจากอาจารย์ไปบอกดิเท เขาก็ทำท่าสลดหดหู่สุดๆ ทำไมนายนี่ถึงไม่ไปเข้าโรงเรียนที่สังกัดกับมหาลัยเอกดนตรีไปเลยนะ... 
ปีนี้เราไปเดินทางไกลกันที่นิกโก้ ขึ้นม.ปลายแล้วยังต้องมานิกโก้อีกเหรอ ? ฉันนึกสงสัย แต่ได้ยินว่ามีคอร์สเดินทางไกลดีๆ อยู่  ซุยรันเนี่ยเป็นโรงเรียนพวกคุณหนูคุณชายแท้ๆ ทำไมถึงเดินทางไกลโหดนักนะ เห็นว่าโหดกว่าปีที่แล้วอีก ชักจะกลุ้มแล้วนะ   
อีกอย่างที่น่ากลุ้มคือน้ำตกเคเก็นที่นิกโก้น่ะสิ  คาบุรากิจะไหวหรือเปล่าเนี่ย  ตั้งแต่ได้บิสกิตเป็นของฝากจากเอ็นโจที่ไปรับนายมาก็ยังผ่านมาไม่ถึงครึ่งปีเลย
หวังว่าคงไม่ใช่ว่าแผลที่กำลังจะหายเกิดกำเริบขึ้นมาอีกรอบหรอกนะ มันเดือดร้อนถึงทางนี้


วันออกเดินทางไกล พวกเรามารวมตัวกันแต่เช้า ง่วงชะมัด...
พอได้ยินว่าเส้นทางโหดกว่าคามาคุระ  ฉันก็ดื่มเครื่องดื่มบำรุงกำลังราคาแพงหน่อยก่อนออกจากบ้านมา ขอให้ได้ผลด้วยเถอะเจ้าค่ะ 
นี่ฉันก็ตั้งใจก้าวสั้นๆ แล้วนะ แต่ก็ยังเหนื่อยแฮ่กอยู่ดี การก้าวเดินไปเรื่อยๆ บนเส้นทางที่ไม่รู้ว่าจะหยุดตรงไหนเนี่ยมันสุดยอดเหนื่อยเลยนะเนี่ย 
 รู้สึกว่าพวกท่านฟุยุโกะจะรีบขอถอนตัวไปอย่างรวดเร็ว  อูย ฉันก็อยากถอนตัวเหมือนกัน แต่ในฐานะที่เป็นกรรมการห้องแล้วจะขี้โกงไม่ได้ !  แต่ฉันอยู่กลุ่มรั้งท้าย ก็เลยไม่มีประโยชน์ในฐานะกรรมการห้องเลยอ่ะนะ ! มันไม่ไหวจริงๆ ก็เลยขอร้องให้คุณโนโนเสะช่วยทำหน้าที่คุมคนในห้องแทนพอเข้าเส้นชัยไปแล้ว 
รุเนะจังคอยปลอบใจฉันว่า "ค่อยๆ ไปกันนะคะ"  ค่อยเดินโซซัดโซเซขึ้นมากับกลุ่มรั้งท้าย มีแต่คนหน้าเดิมๆ ทั้งนั้น

พอมาถึงเส้นชัย พวกนักเรียนที่มาถึงก่อนก็เริ่มกินข้าวกลางวันกันแล้ว นี่มันไม่ใช่กิจกรรมเพื่อสร้างความเป็นหนึ่งเหรอ~ รอกันหน่อยไม่ได้เหรอ~ ฉันแอบคิดอย่างงอนๆ 
กว่าพวกเราที่หอบแฮ่กจะมีแก่ใจเปิดกล่องข้าว พวกนักเรียนบางคนก็เริ่มกินกันเสร็จแล้ว หนึ่งในนั้นก็มีวาคาบะจังอยู่ด้วย 
วาคาบะจังเดินทอดน่องไปรอบๆ ดูดอกไม้ใกล้ๆ บ้างอะไรบ้าง แข็งแรงดีจังน้า 
ว่าแล้วเอ็นโจก็เดินเข้าไปหา ไปพูดคุยกับวาคาบะจังด้วย เอ๋ !
ไม่รู้ว่าพูดคุยอะไรกัน แต่วาคาบะจังหัวเราะแล้วก็พยักเพยิดไปกับถ้อยคำของเอ็นโจ  นี่สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย !?  คาบุรากิก็ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เอ็นโจด้วย 
ฉันเผลอตัวจ้องมองสองคนนั้น พวกเด็กๆ รอบๆ ก็เลยสังเกตเห็นแล้วก็เริ่มเอะอะกัน  

"ที่พูดคุยกับท่านเอ็นโจอยู่นั่นใครน่ะ"
"นักเรียนพิเศษที่ชื่อคุณทาคามิจิไง ที่ชอบติดอันดับท็อปตอนประกาศผลสอบน่ะ" 
"ทำไมดูสนิทสนมกับท่านเอ็นโจนักล่ะ !?"
 
ซวยล่ะ เพราะฉันเผลอจ้องทำให้ทั้งคู่กลายเป็นเป้าสายตาไปจนได้
แต่ก่อนฉันจะได้หาทางเบี่ยงเบนความสนใจ วาคาบะจังกับเอ็นโจก็แยกจากกัน ...ค่อยโล่งอกหน่อย 
จากนั้นหมายเลข 2 ของกลุ่มคุณซึรุฮานะก็เดินเข้าหาเอ็นโจ พวกสาวๆ คนอื่นเห็นแบบนั้นก็ทยอยเข้าไปรุมล้อมด้วย แต่ฉันเห็นหมายเลข 2 เขม่นตาจ้องตามหลังวาคาบะจังที่เดินห่างออกไป
 
ช่วงบ่ายเป็นการนั่งรถบัสเที่ยว แน่นอนว่าไปน้ำตกเคเก็นด้วย
นี่น่ะเหรอน้ำตกที่คาบุรากิเดินทางมาตอนหน้าหนาว... นี่มันก็เกินอากาศเย็นๆ เป็นหนาวนิดๆ แล้วนะ ถ้าคาบุรากิมาตอนกลางฤดูหนาวก็ต้องเป็นหวัดแหงล่ะ อื้อ  
พอเผลอมองหาตัวคาบุรากิ ก็เห็นว่าหมอนั่นไปยืนจ้องแอ่งน้ำตกแน่วนิ่งจากจุดที่ใกล้น้ำตกที่สุด  อ๊ะ... แผลเปิดหรือเปล่าคะ ?  
เอ็นโจคอยประกบอยู่ข้างคาบุรากิ ดึงๆ แขนไว้  อื้อ รู้ใจเพื่อนดีมาก...  

แม้สัญญาณเรียกรวมตัวจะดังขึ้น แต่คาบุรากิก็ไม่มีทีท่าจะผละห่างจากน้ำตก ทำท่าจมอยู่ในภวังค์ ชักน่ากลัวนะ สุดท้ายเอ็นโจก็ลากตัวคาบุรากิออกมาจากตรงนั้นจนได้ ตอนเดินทางเยียวยาหัวใจก็โดนเอ็นโจลากตัวกลับมาแบบนั้นสินะ... 
พอกลับมาที่รถ วาคาบะจังก็ถือถุงของฝากชูให้เอ็นโจดู บอกว่า "ขอบคุณมากนะที่แนะนำขนมนี่ !"  'บิสกิตน้ำตกเคเก็น' น่ะเอง  ได้ยินเสียงคาบุรากิกระซิบว่า "ของฝากนั่น..." ส่วนเอ็นโจพูดยิ้มๆ ว่า "ผมไม่ได้กินหรอก แต่คนที่ให้ไปเขาบอกว่าอร่อยดีนะ"  

วาคาบะจังโดนหมายเลข 2 จงใจเดินกระแทกไหล่ในสถานที่ท่องเที่ยวถัดไป  




NEKOPOST.NET