P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ตอนที่ 85.5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก

Ch.85.5 - Extra:ALPH4S


"นิลตัวละคร ตัวหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์"

ชายวัยรุ่นคนหนึ่งเอยขึ้นขณะที่กำลังยืนมองดูภาพของนิลที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาใช้นิ้วไล่ตัวอักษรรูปร่างต่างๆที่เรียงตัวกันเป็นประโยคมากมาย และใช้นิ้วสะบัดไปมาเพื่อดูข้อมูลส่วนอื่นที่ตัวเองต้องการจะอ่าน

ชายวัยรุ่นคนนี้สูง 169 เซนติเมตร สวมใส่เครื่องแบบพนักงานบริการสีดำอย่างดีที่มีปลอกแขนเสื้อกับกระดุมสีชมพูสดใสตัดกับเสื้อ แต่เอกลักษณ์ที่เด่นที่สุดคงจะเป็นหมวกกัปตันสีดำขอบเงินขนาดใหญ่ผิดปกติทีเสริมด้วยหน้ากากปิดบังใบหน้าส่วนบน และส่วนท้ายของหมวกกัปตันนี้จะแยกแฉกแหลมไปด้านหลังสามแฉกโดยที่มีแฉกตรงกลางจะใหญ่เเละชี้ลงพื้น

"สนใจคนที่ตายแล้วมากรึไง" ชายอีกคนที่กำลังนอนห่มผ้าบนเตียงพูด เขาก็เหมือนกับชายในชุดบริการที่สวมหน้ากากงานเวนิสคาร์นิวัลสีส้มที่ปิดหน้าตาและทรงผม

"ประวัติศาสตร์คือสิ่งสำคัญนะครับ พวกเขาเหล่านี้อาจจะตายไปแล้ว แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของอดีตที่สร้างสรรอนาคตให้พวกเรา" ชายในชุดบริการอธิบาย

"งั้นก็อย่าเลียนแบบประวัติศาสตร์เอาล่ะกัน เพราะสิ่งที่พวกนู่นทำนี้ฉิบหายทั้งนั้น" ชายที่ห่มผ้าเอนตัวขึ้น "แค่ตอนนี้พวกเราก็ตามสตอกเกอร์อย่างกับอาชญากร" นี้คือสาเหตุที่ชายคนนี้ไม่อยากยุ่งที่สุด เพราะพวกเขากำลังมองดูเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตของจริงไม่มีการแต่งเติมใดๆทั้งสิ้น แน่นอนว่ามันละเมิดสิทธิส่วนบุคคลมากและยิ่งเป็นเหตุการณ์ของคนที่เสียไปแล้วมันก็เท่ากับว่าพวกเขากำลังขุดคุ้ยเรื่องน่าอายที่ไม่ควรจดจำ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ก็จริงครับ ผมเองว่างั้น" ชายในชุดบริการไม่ปฏิเสธ "แต่ผมต้องการศึกษาเหตุการณ์ว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้โลกในยุคของพวกเราเป็นแบบนี้" เขากางแขนทั้งสองข้างก่อนที่จะประกบเขาด้วยกันเพื่อปิดภาพกับข้อมูลที่ฉายอยู่ "ยังไงซ่ะขบวนรถกาลเวลาก็เป็นของผม ตราบที่ผมไม่แทรกแซงประวัติศาสตร์ตรงๆ เดอะเครออสก็ไม่ว่าอะไร"

"ตามใจแกก็แล้วกัน" ชายคนนั้นลุกขึ้นก่อนที่จะมองออกไปด้านนอกที่เป็นมิติในอดีต

ถูกต้องแล้ว!!! พวกเขากำลังโดยสารรถไฟหัวกระสุนที่กำลังขับเคลื่อนบนท้องฟ้าด้วยล้อที่ปล่อยอนุภาคสีชมพูออกมาเป็นราง พวกเขาที่มาจากอนาคตกำลังดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ที่ฉายในจอโทรทัศน์สุดไฮเทคขนาด 80 นิ้ว ภายในตู้เสบียง ภาพที่โทรทัศน์ฉายยังถ่ายจากมุมต่างๆให้อารมณ์เหมือนกำลังดูละครทีวีถ่ายทอดสดตอนยาวดีๆสักเรือง(ถึงตอนนี้เนื้อเรื่องจะยังไม่พีคก็เถอะ)

หน้ากากเวนิสคาร์นิวัลส่ายหัวที่เขาตามเพื่อนคนนี้มาก็เพื่อนที่จะดูไว้เป็นข้อมูลไว้ใช้ทำการบ้านปิดเทอมเพียงเท่านั้น และที่จริงยังมีเพื่อนๆอีกหลายคนที่นั่งตามมาดูด้วย แต่การที่พวกเขาอยู่ในคาบเวลาเดียวกันมิติในอดีตทำให้อัตราส่วนเวลาในตัวขบวนรถกับภายนอกเท่ากัน เพื่อนคนอื่นๆก็ไปพักผ่อนกันซ่ะส่วนใหญ่ จะให้ดูรายการสดตลอด 24 ชั่วโมงคงจะเป็นไม่ได้

ฟรึบ! ประตูอัตโนมัติเปิดก่อนที่จะมีผู้หญิงในชุดแม่มดสีแดงเดินเข้ามา

"อ้าวพวกนายยังไม่ไปนอนเหรอ นี้ก็ดึกมากแล้วน่ะ" แม่มดสีแดงเอะใจ ตอนนี้เวลาในขบวนรถก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว แต่ยังมีคนสองคนที่ยังดูประวัติศาสตร์อยู่แบบนี้ โอ้ว! ช่างขยันมากเสียจริง

"แล้วเธอล่ะใส่ชุดนอนแบบนี้คิดจะล่อตระข้หรือไง" หน้าการเวนิสคาร์นิวัลถาม แม่มดสีแดงนี้สวมชุดที่เรียกว่าชุดนอน(?) เพราะชุดที่แม่มดสีแดงใสคือชุดรัดรูปสีแดงสดที่รัดจนสามารถสังเกตส่วนเว้าส่วนโค้งทุกอย่างได้อย่างชัดเจน แถมจากสภาพเจ้าตัวคงจะไม่สวมชุดชั้นในด้วย

"เอานา ก็คนมันกำลังนอนสบายๆ แต่หิวอ่ะ! เลยมาหาอะไรกินก็เท่าน้ันเอง" แม่มดสีแดงที่เข้าตู้เสบียงเอาฝ่ามือแตะกำแพงและบิดปรากฏภาพสามมิติที่ฉายภาพเมนูอาหารมากมาย เธอเคาะกำแพงอีกทีเพื่อเรียกเก้าอี้จากภาพสามมิติ และโต๊ะอาหาร

"ฉันขอเตือนมีแค่วัตถุดิบ คนทำมันหลับไปแล้ว" ชายในชุดบริการเตือน ตอนนี้คนที่เชี่ยวชาญเรื่องอาหารในตู้เสบียงต่างพากันไปพักผ่อนถึงจะเลือกเมนูอาหารไปก็ไม่มีใครปรุงให้

"หึย! คนทำมันเล่นไพ่อยู่ห้องข้างๆ เดียวบอกมันว่าเดียวให้ยืมเงินมันก็ลุกขึ้นมาทำให้แล้ว" แม่มดสีแดงขยุ่มปาก เธอตื่นขึ้นกลางดึงเพราะได้ยินเสียงดังโวยวาย พอลองตั้งใจฟังก็พบว่าเป็นเสียงขอคนที่กำลังโวยวายเพราะเล่นพนันมากไปจนหมดตัว "แล้วถึงไหนแล้วล่ะ" แม่สีแดงถาม

"เอาใครเป็นเกณฑ์ล่ะ" หน้ากากเวนิสคาร์นิวัลถามเล็กน้อย โลกมี 24 ชั่วโมงและยังมีกลางวันกลางคืนควบคู่กันไปตลอด ถ้าไม่ระบุตัวละครในประวัติศาสตร์ก็ไม่รู้ว่าตอนไหน

"พระเอกสิ! จะดูละครก็ต้องสนใจเรื่องของตัวเอกอยู่แล้ว" แม่มดสีแดงพูดพร้อมกับหยิบวัตถุดิบมากมายที่ผุดออกมากจากโต๊ะ

"แล้ววิชาชีวประวัติมันมีพระเอกด้วยเหรอ" หน้ากากเวนิสงง

"ผมชอบตัวร้ายมากกว่า" ชายในชุดบริการพูด ถ้าสิ่งที่แม่มดบอกว่านิลคือตัวเอก งั้นเขาก็คิดว่าตัวละครอื่นๆที่เก็บง่ำความคิดชั่วร้ายเพื่อเหตุผลบางอย่างดูมีเสน่ห์มากกว่าหลายเท่า

"ตัวเอกที่ไม่รู้เรื่องอะไร มันต่างจากตัวประกอบในบทร้ายตรงไหน?" หน้ากากเวนิสที่ได้ฟังคำพูดของชายในชุดบริการจึงเข้าใจว่าตัวเอกที่แม่มดสีแดงกล่าวคือ 'นิล' ที่ชอบทำตัวจืดจางความจำเสื่อม จนเป็นตัวเอกมือสอง

แม่มดสีแดงเองก็พยักหน้าเข้สใจ เธอเองก็ดูทีวีดราม่ามาเยอะมาก อาจจะเรียกว่าเป็นแฟนตัวยงละครทีวีเลยก็ว่าได้ และตัวเองกับแนวเรื่องที่เธอเธอไม่ค่อยชอบคือมีตัวเอกที่ความจำเสื่อมนี้แหล่ะ "งั้นชั้นไปก่อนล่ะ รู้สึกว่าคนในห้องพักฉันจะตื่นกันหมดแหล่ะ" เเม่มดสีแดงพูด เพราะเธอได้ยินเสียงโวกเวกโวยวายดังออกมาจากห้องพัก(เธอเป็นคนที่หูดีจึงได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทได้ชัดเจน) คงเป็นเพราะไอ้พวกผีพนันเข้าสิงมันส่งเสียงดังมากไปหน่อย เพื่อนหญิงของเธอที่กำลังฝันหวานอยู่จึงตื่นขึ้นมากันหมด และเมื่อตื่นขึ้นมาก็ต้องหิว เมื่อหิวก็ต้องมาที่ตู้เสบียง และแน่นอนว่าต้องมาทั้งชุดนอนแบบเธอ เธอจึงต้องรีบไปก่อนที่ตู้เสบียงจะกลายเป็นสถานที่อนาจาร (หนึ่งในนั้นรู้สึกว่าจะแก้ผ้านอนด้วยมั้ง)

"หล่อนไปแล้ว นายจะไปด้วยไหม" ชายในชุดบริการถาม

"ก็คงงั้น ฉันเองก็อย่างเล่นไพ่สักหน่อย แบบว่ามันคันมือ" หน้าเวนิสโชว์นิ้วมือของตัวเองที่เคลื่อนไหวอย่างกับนวดปลาหมัก "แล้วนายจะมาด้วยไหม"

"เหอะ! แค่นายคนเดียวพวกมันก็หมดตูดแล้ว ถ้าฉันเล่นด้วยนี้คงต้องขายตับขายไตใช้หนี้" ชายในชุดบริการทำนิ้วเป็นเชิงคว้านท้อง ถึงไม่อยากจะคุย เขาก็ถือว่าเล่นได้เก่งพอตัว แต่ชายตรงหน้าเล่นได้เก่งกว่าเขามากทั้งกลและดวง ซึ่งเขาไม่ค่อยจะมีดวงสักเท่าไร

"งั้นชั้นไปล่ะ"

"ตามสบาย" ชายในชุดบริการส่ายมือและเอนตัวลงกับพื้น ทันใดนั้นก็มีโซฟาปรากฏออกมาจากพื้นรองรับร่างกายของชายในชุดบริการ เขาเอนคอเล็กน้อยพร้อมกับกัดฟัน

"อย่างน้อยนิลก็นิสัยดีกว่าคุณพ่อ"

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

สวัสดีครับ Hide ผู้เขียนเอง

นี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้แสดงความคิดเห็นของตัวเองลงไปในนิยาย

ผมเริ่มเขียนนิยายเรื่องนี้มาต้ังแต่ม.6 แต่เนื่องจากเวลาที่ไม่ค่อยมีเพราะเรื่องเรียน ผมจึงติดนิสัยเขียนนิยายไปยาวๆเลย แล้วค่อยตัดตอนออกและโพสต์ลงเว็บทุกๆสิ้นเดือนแทนการโพสต์ทันทีที่แต่งเสร็จ และมีครั้งหนึ่งตอนต้นปีนี้ผมก็ถูกทางเว็บแมวแบนเพราะลืมโพสต์นิยายภายใน 30 วัน ต้องบอกADMIN ให้เขาแก้เป็นเหมือนเดิม

 

นิยายของผมบอกคำเดียวว่ามันคือม็อกเทลชนิดหนึ่งที่ผมผสมส่วนประกอบจากประสบการณ์ สื่อต่างๆกับจินตนาการที่บรรเจิด(ความเมา)ของผม และแน่นอนการผสมม็อกเทลในตอนแรกก็แสดงถึงความเมาของผมที่ตัวนิยายมีตัวอักษรตกหล่น ระบุเวลา และปัญหานานัปการ 555+

 

ม็อกเทลคือเครื่องประเภท Soft Drink ที่คล้ายกับค็อกเทลคือการผสมผสานวัตถุดิบมากมายและเขย่าให้ลงตัว(ต่างกันนิดน้อยตรงที่ค็อกเทลดื่มแล้วเมา) ตัวอย่างที่ชัดเจนคือสงครามโลก+ซอมบี้+พลังเหนือธรรมชาติ+กับเผ่าพันธุ์ที่ไม่ใช้มนุษย์ สิ่งเหล่านี้บ่งบอกถึงตัวต้นของผมที่เป็นบาร์เทนเดอร์มือใหม่

ผมเองก็เหมือนกับคนอื่นๆที่เวลาเขียนนิยายจะมีไอเดียแปลกๆโผล่ออกมาตลอด แบบว่าต้องเก็บความคิดไว้ว่าจะเอาไอเดียเรื่องพวกนี้ไปเขียนนิยายเรื่องอื่น (และผมก็ถูกคนที่เขียนนิยายตีพิมพ์สักห้ามเขียน เขาบอกว่าให้ผมเขียนเรื่องนี้ให้จบก่อน)

 

นิล ตัวเอก(?)ของเรื่องที่บทอย่างกับตัวประกอบในหนังเกรดบีทุนต่ำ ทำไมผมถึงต้องสร้างตัวละครตัวนี้ให้เป็นตัวเอกเหรอ??? 

เหตุผลง่ายๆ ผมต้องการตัวเอกที่เป็นตัวประกอบยังไง จงใจ 100 % ไม่มีสิ่งเจือปนยิ่งกว่าโฆษณาน้ำผลไม้

แต่ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือผมต้องการตัวเอกที่เป็นเหมือนกับหุ่นเชิดที่ถูกคนมากมายเชิดไปมาตามจังหวะที่พวกเขาต้องการ แน่นอนการเชิดหุ่นจำเป็นต้องอาศัยความเข้ากันของผู้เชิดทุกคน ถ้าเกิดคนใดคนหนึ่งเชิดผิดจังหวะหรือเชิดตามใจ การเชิดหุ่นยอมแสดงออกมาไม่ดี 

แล้วนิลที่ถูกคนอื่นมากมายเชิดเป็นว่าเล่นล่ะ? มันคือเสน่ห์ครับ หุ่นเชิดที่ถูกเชิดโดยคนจำนวนมากที่เชิดไม่เข้าขากันย่อมต้องถูกเส้นด้ายพันกันจนขยับไม่ได้เหมือนกับผีเสื้อที่ติดในใยแมงมุม ยิ่งขยับผิดจังหวะมากก็ยิ่งถูกใยพันมากขึ้นเรื่อยๆจนต้องผจญกับคมเขี้ยวของแมงมุมที่เต็มไปด้วยพิษร้าย นิลเองก็เช่นกันถึงเขาจะถูกเชิด แต่เขาก็ไม่ใช่หุ่นจริงๆ นิลย่อมต่อต้านต่อการถูกเชิด และแน่นอนว่าการต่อต้านของตัวนิลเองนั้นมีแต่การทำลายตัวเองกับคนรอบข้างของเขา ยิ่งเขาต่อต้าน ยิ่งเขาขัดขืน เขาก็ยิ่งเข้าใกล้ความจริงที่โหดร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ

แล้วความจริงนั้นคืออะไรทุกท่านคงต้องติดตาม P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ในตอนต่อไป ซึ่งเนื้อเรื่องได้เขาสู่ช่วง PART ที่ 2 แล้วครับ 

และผมคงต้องขอโทษต่อนิลกับตัวละครอื่นๆที่ต้องมาประสบกับชะตากรรมที่โหดร้ายเพียงเพราะพระเจ้าที่สร้างพวกเขาขึ้นมาต้องการสร้างเนื้อเรื่องที่น่าสนใจ จนไม่ในใจหัวอกของตัวต้นที่ถูกสร้างขึ้นมาเลยก็ตาม

ก่อนจากกันไป ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานของผม และช่วยเพิ่มยอดวิวให้กับนิยายอับจนอนาคตเรื่องนี้ให้ผู้แต่งที่ชีวิตมหาลัยกำลังวอดวายได้มีกำลังใจแต่งต่อ ต้องขอขอคุณมากน่ะครับ

 




NEKOPOST.NET