P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ตอนที่ 62 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก

Ch.62 - ชีวิตมันช่างน่าเศร้า


ค่ำคืนนี้เป็นคืนที่แสงไฟในเมืองเวนิสส่องสว่างไปด้วยสีสัน ชาวเมืองเชื้อชาติต่างๆร่วมกันบรรเลงเพลง บางคนก็จับกลุ่มเล่าเรื่องราวให้เด็กๆที่เกิดขึ้นในยุคใหม่ บางคนก็แต่งตัวเป็นมาสคอตกระโดดโล่งเต้นเรียกเสียงหัวเราะ เอาเป็นว่ามันหลากหลายมากจนบอกไม่ถูก

“เฮ่อ” ชายคนหนึ่งแต่งตัวดูภูมิฐานยืนพิงระเบียงเพียงคนเดียว เขามองลงไปยังกลางเมืองที่ทุกคนมีชีวิตชีวาผิดกับเขาที่ทั้งชีวิตนี้ไม่รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขแม้แต่นิด

“คุณหนูครับ มกุฎราชกุมารคีรีส ออรัม ซุนสเซตต้องการพบครับ” คนรับใช้แก่เดินมาหาคุณหนูของเขาด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ตั้งแต่ที่เขาดูแลคุณหนูคนนี้ยังไม่เคยเห็นคุณหนูจะยิ้มอย่างร่าเริงเหมือนเด็กคนอื่นๆ

“รู้แล้วคุณปู่ผมแค่อยากดื่มด่ำกินลมสักหน่อย” คุณหนูผลักตัวออกจากระเบียงก่อนที่จะสะบัดมือเพื่อคลายกล้ามเนื้อ “เอาเถอะบอกคุณออรัมว่า”

“จะดีหรือครับ คุณหนูเพชรผมคิดเราน่าจะปฏิเสธไป” ชายชราออกความคิดเห็น ตอนที่เขารู้ว่ากุฎราชกุมารแห่งซุนสเซตคิดจะมาพบคุณหนู เขาที่ติดตามรับใช้แสดงว่าท่านเจ้าบ้านคิดจะใช้คุณหนูเป็นหมากในเกมส์การเมือง

“ไม่ได้หรอกคุณปู่ ท่านพ่อนะวันๆคิดแต่อำนาจขนาดคุณแม่กับพี่ ท่านพ่อยังใช้จนผมไม่ได้เห็นหน้าอีก ผมเองก็ทำอะไรไม่ได้หรอก” เพชรถอดเสื้อนอกสีเขียวออกก่อนที่จะใส่ชุดสีขาวสำหรับไปพบคนใหญ่คนโต “ไปเถอะปู่ คุณออรัมคงไม่คิดใช้ผมเป็นเบี้ยหรอก” ชายหนุ่มนึกถึงแต่ก่อนที่เขาเคยเจอองค์ชายคีรีสในงานน้ำชากับพี่ชายที่ราชอาณาจักรซุนสเซต พี่เขาบอกว่าคีรีส ออรัมเป็นคนดีที่คบได้ไม่ต้องกังวล ก็ได้แต่หวังว่าคีรีสจะยังคงเหมือนเมื่อตอนนั้นและยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพี่ชายของเขา

เพชรเดินเข้าไปในอาคารที่ตกแต่งอย่างสวยงามทั้งที่ทางเดินที่สวยงามแบบนี้กลับไม่มีใครเลยนอกจากเพชรและข้ารับใช้ส่วนตัวเพียงสองคนเหมือนกรงนกทองที่เอาไว้ขังนกที่อยากเลี้ยง

“พี่เพชรไม่ได้เจอกันตั้งนาน” โคลมวิ่งเข้าไปกอดเพชรอย่างน่ารักถึงกับทำให้เพชรถึงกับยิ้มออกมา “โตขึ้นมากเลยนะโคลม” เพชรเอามือลูบหัวโคลม เขาจำได้ว่าตอนที่เขาเจอโคลมครั้งล่าสุดคือเมื่อ 3 ปีก่อนที่หอไอเฟล

“แล้ววันนี้น้องโคลมมาหาพี่มีเรื่องอะไรเหรอครับ” เพชรเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน ถึงเขาจะรู้แก่ใจว่าโคลมมาหาเขาเพราะคำสั่งของผู้หลัก ผู้ใหญ่ แต่เขาก็ลองถามดูเพื่อเรื่องมันไม่เป็นแบบที่เขาคิดไว้

โคลมพยักหน้าก่อนที่จะซุกหน้าของเธอเข้ากับอกของเพชร “เสด็จพ่อท่านหมั้นหนูกับพี่เพชรคะ”

‘นั้นไงคิดไว้แล้วเชียว’คำพูดของโคลมทำให้เพชรไม่พอใจมากเพราะพ่อของเขาสนใจแต่อำนาจถึงขนาดให้เขาหมั้นกับองค์หญิงโคลมที่อายุห่างกันเกือบ 10 ปี ไม่รู้ว่าจักรพรรดิแห่งซุนสเซตนั้นคิดอะไรกันแน่ถึงได้ตามน้ำมอบหมายอำนาจให้พ่อเขามากขนาดนี้

“มันไม่ดีเหรอ หนูได้เป็นคู่หมั้นพี่เพชรนะ” โคลมยังคงยิ้มแย้ม เธอไม่เข้าใจว่าทำไมพี่เพชรที่เธอรักหมดหัวใจถึงทำหน้ามืดๆแบบนี้

“ฉันรู้ว่าคุณไม่พอใจเรื่องของเสด็จพ่อ แต่เรื่องนี้ฉันเองก็เห็นด้วย” คีรีสที่นั่งดื่มกาแฟที่ปลายโต๊ะพูด

“ทำไมถึงทำแบบนี้ท่านคีรีส โคลมเป็นน้องสาวแท้ๆของคุณนะ พี่ชายของผมนี้มองคุณผิดจริงๆ” เพชรไม่พอใจมากที่คีรีสเห็นด้วยกับเกมส์การเมืองเพื่อที่จะทำให้จักรพรรด์แห่งซุนสเซตพอใจถึงกับยกน้องสาวสุดที่รักให้กับตระกูลของเขา

“ฉันทำแบบนี้ก็เพื่ออนาคตของเธอกับโคลมนะ ถึงมันจะถูกใจเธอก็เถอะ” คีรีสยิ้มเล็กๆ เพชรยังไม่เปลี่ยนไปเลยนิสัยที่ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่แคร์กับคนอื่นแบบนี้ถูกใจเขานัก ถ้าจะให้ดูแลโคลมในยามที่เขาไม่อยู่แล้วได้ดีที่สุดก็มีเพียงแต่เพชรเพียงคนเดียวเท่านั่น

“อนาคตยังไงครับ” เพชรพยายามนั่งลงบนเก้าอี้บ้านอื่น แต่ก็นั่งไม่ได้ก็โคลมเล่นเกาะตัวเขาเป็นหมีโคอาลาแบบไม่สนใจแบบนี้เขาเองก็..

“พี่เพชรคะนั่งลงเดียวนี้คะ!!” โคลมพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัวผิดกับสีหน้ายิ้มแย้มของเธอ เพชรนั่งลงในทันทีโดยไม่มีท่าทีต่อต้าน เมื่อเพชรนั่งบนเก้าอี้แล้วโคลมก็กระโดดขึ้นตักใช้แขนทั้งสองข้างล็อกคอของเพชรนั่งคลอเคลียแบบไม่กลัวอายคนอื่นๆ

“รักเพชรมากถึงกับใช้ความสามารถเลยหรือ โคลมอย่าใช้มันมากนักละ” คีรีสยิ้มภาพแบบนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็น โคลมนั่นทำตัวแก่แดดแบบนี้เหมือนเมื่อ 3 ปีก่อน ครั้งที่เจอกันครั้งล่าสุด

“อะฮึม องค์หญิงโคลมไม่จำเป็นต้องคลอเคลียแบบนี้ก็ได้ครับ เดียวผมยกเก้าอี้เสริมให้” ชายแก่ที่ยืนอยู่นานเห็นว่ามันไม่เหมาะสมกับไว้เท่าไร คุณชายเพชรปีนี้อายุ 22 เกือบจะ 23 แล้วส่วนองค์หญิงโคลมนั้นเพิ่งจะ 14 กลับแสดงท่าทางแบบนี้คงไม่เหมาะกับสมกับตำแห่งองค์หญิง

“คุณปู่ชิกิ!!! เงียบหน่อยจะได้ไหมค่ะ???” โคลมพูดเสียงเข้มจนชายแก่ถึงกับเงียบไปเลย เขารู้ว่าคนของราชวงศ์นี้มีความสามารถควบคุมสิ่งมีชีวิตได้ แต่โดนแบบนี้บ่อยๆเขาก็รู้สึกแย่เหมือนถูกถลกหนังทั้งเป็น

“นี้โคลมหัดใจดีกับคุณปู่เขาหน่อย หัดเคารพผู้หลักผู้ใหญ่ซะบ้างสิ” เพชรติโคลมที่ไม่มีสัมมาคารวะกับคนแก่

“เขาเป็นคนรับใช้นะค่ะ อีกอย่างเขาทำตัวไม่น่าเคารพเลย” โคลมพูดพร้อมกับเอาหัวซุกอกเพชร

“ขอโทษแทนน้องสาวของผมด้วยนะครับคุณชิกิ” คีรีสกล่าวขอโทษที่น้องสาวของตัวเองทำตัวไม่เคารพหัวใคร

“โฮ่ะๆ ไม่เป็นไรหรอกครับ องค์หญิงโคลมเป็นรัชทายาทของราชา ส่วนผมเป็นสายเลือดคนรับใช้ถึงจะเป็นคนแก่ แต่ก็ไม่มีสิทธิ์หรอกครับ” ชิกิพูดพร้อมกับอธิบายถึงสายเลือดของเขาที่เป็นตระกูลรับใช้ที่ติดตามคนของตระกูลวรรณศักดิ์มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแล้ว   

แปะ!

“เออ ฉันขอเขาเรื่องน่ะ เพชรฉันมีอะไรจะขอร้อง” คีรีสเอามือตบโต๊ะเพื่อเรียกความสนใจ เพราะเขาเพิ่งนึกได้ถ้าขืนยังคุยอยู่แบบนี้ เขาคงไม่ได้ไปหานิลแน่ๆรีบๆคุยธุระให้เสร็จดีกว่า

“คุณออรัมพูดแบบนี้ ผมเองก็เพิ่งนึกได้ ตกลงมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า” เพชรเอามือนวดคอที่ถูกผมของโคลมสีจนเป็นผื่นแดง

คีรีสมองโคลมแวบหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นยืนพร้อมกับก้มตัวจนหน้าผากแตกที่โต๊ะ“เอาจริงๆนะนับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปเพชรคุณน่ะคือน้องเขยของฉัน ฝากดูแลโคลมแทนฉันด้วย” คีรีสพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมกับเอามือทุบโต๊ะ

“เดียว คิดยังไงกันแน่ครับ เรื่องแบบนี้มัน..!” เพชรลุกขึ้น แต่ก็ติดโคลมจนต้องนั่งลงเหมือนเดิม

“ใจเย็นๆก่อน ฉันไม่เคยทำเรื่องไร้สาระ ฉันคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว” คีรีสถอนหายใจ ตอนแรกเขาก็ตัดสินใจอย่างอยากลำบาก เขาไม่อยากให้เพชรและคนอื่นๆคิดเรื่องที่เขายกโคลมให้เพชรดูแลว่ามันเกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนทางการเมือง แต่มันไม่มีทางเลือกมากเพราะเรื่องที่จะเกิดหลังจากนี้เขาจะให้โคลมติดร่างแหไปด้วยไม่ได้เด็ดขาด

เพชรมองไปยังคีรีส ดวงตาสีน้ำตาลของเขาปะทะเขากับดวงตาสีอำพันที่หมุนวนดุจเกลียวคลื่นของคีรีส เพชรหายใจเข้าไปก่อนที่จะหลับตา เขารู้แล้วว่าคีรีสคิดจะทำอะไร

“เอาจริงเหรอครับ มัน...มัน.... มันบ้าไปแล้ว” มันเป็นเรื่องที่ทำใจลำบากมากสำหรับเพชรเพราะมันจะเกิดเรื่องแบบเดียวกันอีกครั้ง

คีรีสยิ้มและส่ายหัว เป็นเชิงว่า ‘มันไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว’

“แต่ก็ดีนะที่นายยังรู้สิ่งที่ฉันจะทำ แบบนี้ให้นายดูแลโคลมก็คงเป็นความคิดที่ดีที่สุด” คีรีสลุกจากเก้าอี้ก่อนที่เขาจะเอามือไขว่หลัวและเดินไปที่หน้าต่างเพื่อดูท้องฟ้าที่ยังเหลือดาวให้เห็น

“คิดดีแล้วเหรอครับ มันน่าจะยังมีวิธีอื่นอีก” เพชรเอามือกุมหัวสีหน้าเคร่งเครียดจนโคลมที่มองตลอดเวลาใช้มือเล็กๆของเธอลูบหน้าของเขา

“พระผู้เป็นเจ้าไม่มีทางที่จะประทานสิ่งวิเศษโดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยน ต่อให้พระองค์จะอ่อนโยนมากแค่ไหน แต่ถ้าสิ่งนั่นมันวิเศษเกินไปมันย่อมมีข้อแลกเปลี่ยนที่คู่ควร พี่ชายของนายกริช วรรณศักดิ์ก็มักจะพูดประโยคแบบนี้บ่อยๆไม่ใช่หรือ” คีรีสหวนคำพูดของกริชที่เป็นหนึ่งในเพื่อนรักของเขาจนทำให้เพชรถึงกับร้องไห้ออกมา

“พี่เพชรค่ะ อย่าร้องไห้สิค่ะ แค่พี่คีรีสตัดสินใจแบบนั้น พี่เองก็ลองไห้แบบนี้ ดูเห็นแล้ว หนู.. หนู แง!!!” โคลมถึงกับปล่อยโฮหลังจากที่เห็นเพชรหลั่งน้ำตา เธอก็ถึงกับปล่อยโฮในทันที

“แสดงว่าโคลมรู้เรื่องของคุณ ตั้งแต่แรกแล้วสิน่ะครับ” เพชรเช็ดน้ำตาของตัวเอง “แต่ว่าไม่โหดร้ายเกินไปหน่อยหรือครับ โคลมยังเด็กเกินไปนะครับ”

“หนูโตแล้วน่ะค่ะไม่เด็กแล้ว” โคลมเช็ดน้ำตาของตัวเองพร้อมกับตะโกนโหวกเหวกโวยวาย

เพชรส่ายหน้าก่อนที่จะสังเกตที่มือของคีรีสที่กำลังเรืองแสงสีทองนวลๆพร้อมกับมือที่สั่น “พี่คีรีสคุณเหลือเวลาอีกเท่าไร” เพชรพูดก่อนที่จะดูข้อมือของตัวเองที่มีรอยด่างขึ้นจนเหมือนสวมกำไล

“โฮะ ปกตินายเรียกนามสกุลแล้วทำไมอยู่ดีๆถึงเรียกว่าพี่ล่ะ”

“ก็ตอนนี้คุณเป็นพี่เขยผม ผมก็เลยเรียกคุณว่าพี่คีรีสมันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือไงครับ” เพชรอุ้มโคลมพร้อมกับลุกขึ้นยืน ส่วนโคลมเองก็กอดที่อกของเพชรจนแน่นยิ่งกว่าหมีโคอาลา

“ขอบใจน่ะ แบบนี้ฉันก็สบายใจแล้วล่ะ” คีรีสทำสีหน้าเข้มเพราะอีกไม่นานจะเกิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่ขึ้นเขาต้องจัดการทุกอย่างให้ดีและแนบเนียนที่สุด ตอนนี้หมากทุกตัวพร้อมทำเกมส์บุกแล้ว

“ปู่ชิกิ!!” เพชรพูดพร้อมกับหอมแก้มของโคลมทำให้องค์หญิงโคลมถึงกับหน้าแดงและยอมปล่อยมือลงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างสงบเสงี่ยม โคลมเอามือลูบแก้มตัวเองที่เป็นสีแดง วันนี้วันที่เธอมีความสุขที่สุด

“ครับ” ชิกิที่ยืนอยู่ข้างทำท่าเคารพ

“ครั้งนี้อาจจำทำให้โลกแตกก็ได้ ปู่พร้อมที่จะช่วยผมไหม” เพชรถามคนรับใช้เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะทรยศเขาหรือไม่

“คุณหนูครับ คุณหนูคือสิ่งสุดท้ายที่คุณหญิงใหญ่และท่านกิติเหลือเอาไว้ ตราบที่คุณหนูออกคำสั่งผมก็พร้อมติดตามไปทุกเมื่อครับ”

คำพูดนี้ทำให้เพชรยิ้มเขาไม่น่าถามเลยก็ปู่ชิกิก็ติดตามแม่ของเขาตั้งแต่ที่เขายังไม่เกิดและต้องกลายเป็นคนรับใช้เพียงคนเดียวของเขาเพราะต่อต้านตระกูลของตัวเอง




NEKOPOST.NET