P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ตอนที่ 40 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก

Ch.40 - ดวลเดือด (2)


ณ ห้องควบคุมหลักของยานบิน

บุรุษสีดำใช้ขาเตะไปที่สีข้างของนิลจนทรุดลงกับพื้น นิลก้มลงไปกุมสีข้างของตัวเองที่บาดเจ็บอย่างหนัก

“ก็แค่ส่งไอ้กระจอกมาตายเพิ่มเท่านั้น” บุรุษสีดำตบเสื้อของเขาโดยไม่สนใจอะไร ตอนนี้ร่างกายเขาเริ่มกลับสภาพพร้อมรบแล้ว อีกไม่นานก็คงฟื้นสภาพได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าไม่มีอะไรเกินคาดอีกก็สามารถจัดการทั้งหมดนี้ได้สบายๆ

บุรุษสีดำใช้นิ้วจับไพ่ที่กำลังบินเข้าตาของเขาอย่างรวดเร็ว เขาใช้นิ้วขยี้ไพ่ทิ้งในทันที่

“ถ้าใส่แรงมากกว่านี้น่าจะเร็วกว่านี้น่ะครับ”

“หมาในอย่างแกมีช้ามีเร็วด้วยหรือไง” จิมมี่ปาไพ่ไปอีกชุดหนึ่งใส่ แต่บุรุษสีดำก็กระโดดหมุนตัวหลบกลางอากาศได้

“ถ้าพวกคุณเร็วกว่านี้ก็คงสู้กับผมได้อย่างสูสีแท้ๆ” บุรุษสีดำหันหลังใช้มือซ้ายรับหมัดซ้ายของหวังลี้ที่ชกด้วยความเร็วสูงตอนที่เขาลงพื้นได้อย่างแม่นยำ

“อีกอย่างผมชื่อ แฟนท่อม (Phantom) ไม่ใช่หมาในหรอกน่ะ”

บุรุษสีดำค่อยใช้มือดันหมัดของหวังลี้กลับไป แขนซ้ายของหวังลี้มีเสียงเอี๊ยดอ๊าด พร้อมกับม่านพลังที่เคลือบตัวอยู่ค่อยๆหายไป

‘เจ้านี้มันพิเศษมาก แม้แต่เราที่มีทนทานที่สุดๆยังเทียบกับมันไม่ได้เลย’

หวังลี้คิดในใจ นอกจากหมาในที่ชื่อว่าแฟนท่อมจะแข็งแกร่งและรวดเร็วมากกว่าหมาในตัวอื่นๆที่เคยสู้มาแล้ว มันยังมีความสามารถในการลดประสิทธิภาพของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและพลังอีเลเมนต์ด้วย ม่านพลังของเธอที่ทำหน้าที่ลดความเสียหายยังได้รับผลกระทบ ตาเครื่องจักรของเธอสามารถมองเห็นพลังงานบางอย่างที่แฟนท่อมปล่อยออกมาได้ และมันยังก่อกวนระบบการรับรู้ทั้งหมดของเธอด้วย ตอนนี้เครื่องจักรทั้งหมดในร่างกายของเธอเริ่มทำงานผิดปกติ ถ้าขื่นสู้นานกว่านี้ระบบทั้งหมดได้ชัตดาวน์แน่

“แฟนท่อม? แฟนท่อม! อ๊าก”

นิลเอามือจับหัวของตัวเองพร้อมกับตะโกนอย่างเจ็บปวด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดและน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด

“นิล” จิมมี่พูดพร้อมกับเขาไปคว้าตัวของนิลเอาไว้ และพยายามไม่ให้นิลดิ้นไปโดนเศษซากปรักหักพัง

“คุณจอร์จ พานิลหนีไปค่ะ ดิฉันจะจัดการมันเอง” หวังลี้พูดพร้อมกับใช้แขนอีกข้างชกไปที่ท้องของแฟนท่อมก่อนที่จะมีเชือกเหล็กพุ่งออกมาจากข้อมือและมัดตัวของแฟนท่อมไว้ที่แขนของเธอ

“อย่าน่ะหวัง เธอคนเดียวหยุดมันไม่ได้” จิมมี่ตะโกนเพราะเขารู้ว่าหวังลี้คิดจะทำอะไร

“เขาพูดถูกน่ะครับ ความคิดที่คุณจะลากผมลงจากเครื่องบิน มันไร้ประโยชน์” บุรุษสีดำพูดก่อนที่จะปล่อยมือออกจากหมัดของหวังลี้ เมื่อเขาปล่อยมือหวังลี้ก็ใช้หมัดต่อยใส่หน้าของแฟนท่อม แต่เขาก็หลบได้ หมัดของหวังลี้เฉียดหน้าของเขาเพียงเล็กน้อยและทิ้งรอยไหม้เล็กๆให้

“คลื่นอัดแน่น” แฟนท่อมพูดพร้อมกับมองไปยังหมัดของหวังลี้ที่ปล่อยพลังงานออกมาเป็นชุดๆ เมื่ออันแน่นจนถึงจุดหนึ่งและปล่อยออกมาก็จะสร้างแรงอัดพลังทำลายล้างสูงในระยะใกล้ ถ้าเขาไม่หลบคงจะเจ็บไม่เบา

“ตูม อ๊อก” แฟนท่อมซัดหมัดเข้าที่ชายโครงของหวังลี้สุดแรงจนมันบุบเข้าไป หวังลี้ทรุดลงกับพื้นในทันที

“เสร็จฉันล่ะ” หวังลี้เงยหน้าขึ้นมายิ้มก่อนที่จะใช้มือข้างที่ต่อยพลาดพับเข้ามาคว้าที่ไหล่ของแฟนท่อม คราวนี้มีเชือกเหล็กอีกเส้นพุ่งออกมามัดทั้งสองคนเอาไว้ ก่อนที่จะมีไฟฟ้าช็อตแฟนท่อม

“ช็อตด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูงงั้นเหรอ ไร้ประโยชน์” แฟนท่อมออกแรงถีบเข้าที่หน้าแข่งของหวังลี้จนหัก เธอล้มลงพร้อมกับเขา แต่แฟนท่อมใช้ขาของตัวเองยันไว้ได้

“แค่นี้คุณก็ลากผมตกเครื่องบินไม่ได้แล้ว” แฟนท่อมพูดพร้อมกับออกแรงกางแขนใช้ ซึ่งเชือกเหล็กก็เริ่มขาดออกจากกัน

“ต้องเพิ่มความกระแสไฟฟ้ามากกว่านี้” หวังลี้พูดพร้อมกับหลับตาเพื่อปล่อยไฟฟ้าทั้งหมดที่เธอเก็บไว้เพื่อช่วยให้คณะเดินทางปลอดภัย

“อึก” แฟนท่อมถูกไฟฟ้าช็อตจนตัวสั่นเพราะกระแสไฟฟ้าได้กระตุ้นอาการบาดเจ็บของเขาและการฟื้นฟูตัวเองของเขายังได้รับความเสียหายจนตอนนี้เขาฟื้นฟูแบบเร่งด่วนไม่ได้แล้ว

“ฟิ้ว”

“ฉึก” แท่งเหล็กเล่มหนึ่งพุ่งเข้าเสียบที่คอของแฟนท่อม

“ตาย” จิมมี่กระโดดขึ้นมาเอาแท่งเหล็กอีกอันเสียบเข้าที่ตัวของแฟนท่อมจนเลือดทะลักจนเขาร้องออกมา แต่ตัวจิมมี่เองก็ถูกไฟดูดเช่นกัน

“ดิฉันบอกแล้วให้พานิลหนีไปไงค่ะ” หวังลี้พูดก่อนที่จะพยายามใช้ขาอีกข้างดึงแฟนท่อม

“หึ เราเป็นเพื่อนกับนิก็ต้องร่วมหัวจมท้ายไปให้สุด” จิมมี่พูดพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งจับแท่งเหล็กที่คอของแฟนท่อมก่อนที่จะงัดมันเข้าด้วยกันสุดแรง

“ตามใจค่ะ” หวังลี้ยิ้มให้เล็กน้อย เธอเริ่มสงสัยแล้วว่าเรื่องที่โดโรธีเล่ามาเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ถ้ามันเป็นเรื่องจริงแสดงว่าต้องไม่มีอะไรชอบมาพากล

ไร้ประโยชน์!!!” แฟนท่อมคำราม ก่อนที่จะดึงมือที่อยู่ตรงท้องของหวังลี้ เพื่อฉีกเชือกเหล็กที่รัดแขนอีกข้างออก แต่ก็ถูกขาของจิมมี่เหยียบแขนข้างที่ฉีกไว้

“แกต้องตายตรงนี้แหล่ะ แฟนท่อม” จิมมี่พูดพร้อมกับดึงเหล็กเส้นที่คอของแฟนท่อมออกแต่เลือดของแฟนท่อมกลับไม่ไหลออกมาเลย

‘หยุดเหลือตัวเองได้งั้นเหรอ’ จิมมี่นึก แฟนท่อมคงรู้ว่าเขาจะดึงเหล็กเส้นที่คอออกเพื่อทำให้เลือดออกจนหมด หมอนี้ก็เลยหยุดการไหลเวียนเลือดของตัวเอง มันคงไม่กลัวผลกระทบที่จะเกิดขึ้นที่สมอง ขนาดไขสันหลังยังมีมากกว่าหนึ่งเลยการขาดเลือดเลี้ยงสมองแค่ 5 – 10 นาทีคงทำอะไรหมอนี้ไม่ได้

“งั้นแบบนี้ล่ะ เป็นไง” จิมมี่พูดก่อนที่จะใช้เหล็กเส้นเสียบเข้าไปที่ไขสันหลังของแฟนท่อม ถ้าเขาเสียบเต็มแล้วไม่น่าจะทำลายไขสันหลังอีกอันได้

เคร้ง

“!??”

เหล็กแท่งของหักทำให้จิมมี่ตกใจมาก เขาไม่คิดเลยว่าไขสันหลังของแฟนท่อมจะแข็งแกร่งมากกว่าเหล็กที่เขาใส่พลังอีเลเมนต์เข้าไปอีก

“บอกแล้วไง” แฟนท่อมพูดออกมาเบาๆก่อนที่เขาจะอ้าปากจนเห็นฟันที่แหลมคมเหมือนฟันฉลาม

“ไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์ร้ประโยชน์!!!!!

แฟมท่อมตะโกนเสียงดังอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ตัวของเขาจะมีคลื่นพลังมหาศาลสีดำหลั่งไหลออกมาจากจากตัว

“อ๊าก” จิมมี่ถูกพลังซัดออกมาจนกระเด็น

“คุณจิมมี่ กรี๊ด!” หวังลี้ที่หมัดกับตัวไว้กับแฟนท่อมอย่างแน่นหนาส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด ตัวของเธอเกิดรอยไหม้ขึ้น

“บอกแล้วไงว่าไร้ประโยชน์” แฟนท่อมกลับพูดน้ำเสียงแบบเดิม เขากระฉากเชือกเหล็กทั้งหมดทิ้งในทันที ก่อนที่จะใช้แขนบีนคอของหวังลี้ไว้ และบีบจนคอของเธอมีของเหลวสีเหลืองไหลออกมา

“อัก แย่ล่ะ” จิมมี่พยายามลุกขึ้นแต่เขากลับลุกไม่ขึ้น เพราะเขาฝืนร่างกายมากเกินไป แถมคลื่นพลังงานที่เหมือนพิษเมื่อกี้ยังทำให้เขาหายใจไม่ออกด้วย

“ตุบ ตุบ” จิมมี่พยายามหันไปตามทิศเสียง

“นิล!” นิลเดินอย่างช้าๆไปหาแฟนท่อมและหวังลี้ ซึ่งนัยต์ตาของเขานั้นกลายเป็นสีขาวทั้งหมด ไม่เห็นแม้แต่ตาดำ

“ไอ้กระจอกอย่างแกยังคิดที่จะสู้อีกหรือไง” แฟนท่อมเหล่สายตามองก่อนที่จะแสยะยิ้ม

‘ไอ้กระจอกอย่างแกที่เอาแต่หลบหลัง........ จะไปทำอะไรได้’

“หยุดน่ะ” นิลพูดออกมาก่อนที่ความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้น

“ขอโทษน่ะ โดโรธี” หวังลี้พูดก่อนที่จะหมดสติไป

‘ขอโทษน่ะ ......’

“ได้โปรดหยุดเถอะ เวรัม!” เสียงของนิลดังขึ้น

คำพูดสุดท้ายของนิลทำให้แฟนท่อมปล่อยมือของเขาในทันที

“แก รู้จักชื่อนั้นได้ยังไง” แฟนท่อมตัวสั้นเพราะเขาจะได้ยินชื่อนั้นอีกครั้ง แถมได้ยินจากคนแปลกหน้าที่ไหนไม่รุ้ด้วย

“แกเป็นใคร” แฟนท่อมชี้ใช้นิ้วชี้หน้านิล พร้อมกับสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความกลัว

“เวรัม!” จิมมี่เองก็ตกใจมากเช่นกันเพราะไม่ใช่แค่แฟนท่อมที่รู้จักชื่อนั้น เขาเองก็รู้จักเหมือนกัน แต่มันเป็นชื่อที่ไม่สมควรที่จะอยู่ในยุคสมัยนี้

“ฮืม ฉันต้องฆ่าแกทิ้งซ่ะแล้ว” แฟนท่อมเกร็งมือซ้ายก่อนที่จะมีเล็บงอกออกมาจากนิ้วและเขาได้พุ่งเข้าไปหานิล

“ตูม” หมัดของนิลเข้าที่ท้องของแฟนท่อมจน แฟนท่อมกระแทกเข้ากลับกำแพง

“หน่อย แน่ะแก อัก” แฟนท่อมบิดข้อไปมา เลือดสีดำไหลออกจากตาทั้งสองข้าง

“ร่างกายของฉัน แกทำอะไรกัน” แฟนท่อมใช้แรงทั้งหมดลุกขึ้น ตอนนี้เส้นเลือดในตัวของเขาทั้งหมดสูบฉีดอย่างรวดเร็วจนเส้นเลือดแตกมีเลือดไหลออกมาจากตัวของเขา แถมเซลล์ในตัวของเขายังสั่นเหมือนเจ้าเขา

แฟนท่อมมองไปยังหน้าของนิลจนเขาอึ้ง เพราะเขาเห็นดวงตาของนิลที่เป็นสีแดงทับทิมที่สว่างไสวดุจเพลิงที่โหมกระหน่ำ

“เวรัม! ไม่ใช่ นี้แกเป็นใครกัน” แฟนท่อมก้าวถอยหลัง ก่อนที่เขาจะสะดุดหน้ากากของตัวเองจนล้มลง

“นิล” จิมมี่มองไปยังนิลตอนนี้เขาไม่เห็นแค่หลังของนิลเท่านั้น เขาไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้แฟนท่อมกลัวมากถึงขนาดนั้น

“เคร้ง” ประตูอัตโนมัติเกิดระเบิดขึ้นทำให้จิมมี่หันไปมอง

“เห้ย พวกแกไม่เป็นอะไรใช่ไหม” วิลสันกระโดดออกมาเป็นคนแรกพร้อมกับนักบินที่เดินออกมาเช่นกัน

“ศัตรู! ยิง!” นักบินสาดกระสุนใส่แฟนท่อมจนเขาต้องยกแขนป้องกันกระสุน ตอนนี้เซลล์ในตัวไม่ยอมทำตามที่เขาคิดเขาจึงได้แต่ตั้งการ์ดป้องกันจุดสำคัญเท่านั้น

“อ๊าก” กระสุนจำนวนมากเจาะทะลุแขนของแฟนท่อมร่างของเขาถูกคมกระสุนเจาะทะลุ

“ต้องหนีแล้ว” แฟนท่อมใช้แรงทั้งหมดวิ่งไปทางรูที่ตัวยาน

“อย่าน่ะ เว้ย” วิลสันปามีดเสียบเข้าที่ตัวของแฟนท่อมจนเข้าล้มลง ก่อนที่จะเดินไปดักหน้าของเขา

“ชิส์” แฟนท่อมรีบลุกขึ้นก่อนที่จะใช้เล็บข่วนวิลสัน แต่วิลสันก็ชักมีดของเขาฟันเล็บของแฟนท่อมทิ้งทั้งหมด แต่แฟนท่อมยังไม่ยอมแพ้เขาใช้มือข้างเดิมเล็งไปที่คอของวิลสัน

“ไอ้โง่เอ๊ย” วิลสันพูดพร้อมกับมีมีเล่มหนึ่งยิงออกมาจากกางเกงของเขา ทำให้แฟนท่อมต้องหลบ

“อ่ะ ระวังตัวไว้น่ะวิลสัน” จิมมี่ตะโกนเตือน

“ขอแขนสักข้างก็แล้วกัน” วิลสันฟันลงตัดแขนซ้ายของแฟนท่อมจนเลือดสีดำสาดกระเซ็น

แฟนท่อมสาดเลือดใส่วิลสันจนเข้าต้องใช้มือทั้งสองข้างป้องกันเลือดนั้น ถึงเขาจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เลือดสีดำต้องไม่ใช่ของดี

“ฮึ” แฟนท่อมใช้แขนอีกข้างเหวี่ยงใส่วิลสัน วิลสันกระโดดหลบมือข้างนั้น

“แย่ละสิ” วิลสันเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองถูกหลอกให้ตัดแขนของหมาใน หมาในตัวนั้นได้อาศัยจังหวะที่วิลสันกระโดดหลบ กระโดดออกจากตัวยานไปแล้ว

“หน่อยแน่ แก” วิลสันตะโกนเสียงดังพร้อมกับกระทืบพื้น

“พลัก” ร่างของนิลกระแทกพื้นเสียงดัง “วิลสันช่วยพานิลและหวังลี้ไปรักษาก่อน” จิมมี่พูดพร้อมกับพยายามลุกขึ้น แต่ก็ล้มลงเขาในตอนนี้ไม่มีแรงขยับแม้แต่ปลายนิ้ว ที่ลุกขึ้นเป็นแรงทั้งหมดของเขาแล้ว

“เห้ย จิมมี่”

“พวกเขาแต่ละคนอาการไม่ค่อยดีเท่าไร ต้องปฐมพยาบาลโดยด่วน”

นักบินคนหนึ่งเข้าไปดูอาการของทั้งสามที่ตอนนี้นอนไม่กระดิกในห้องโดยเฉพาะหวังลี้ที่มีอวัยวะเทียมภายในได้รับความเสียหายรุนแรงมาก

“ดิฉันจะจัดการเองค่ะ” โดโรธีที่ได้สติแล้วเดินเข้ามาหาหวังลี้ก่อนที่จะเอียงหูฟังที่อกของหวังลี้ ที่พวกวิลสันสามารถทำลายประตูเหล็กที่หนาเป็นนิ้วได้ก็เพราะโดโรธีใช้พลังของเธอทำให้มิติที่ประตูเสียหายทำให้วิลสันสามารถที่จะใช้ระเบิดลูกเล็กทำลายได้นั้นเอง ถ้าไม่มีเธอและวิลสันฟื้นใช้ระเบิดลูกใหญ่กว่านี้ ยานคงจะตกแน่ๆ

“ตึกๆ ตึกๆ ปึก”

“หัวใจเต้นผิดจังหวะ ต้องผ่าตัดโดยด่วน” โดโรธีอุ้มร่างของหวังลี้ขึ้นมา ตอนนี้หวังลี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสมากที่สุดต้องผ่าตัดไม่เช่นนั้นเธออาจจะตายได้

“แต่ว่าเราไม่มีคนที่สามารถผ่าตัดได้ละเอียดน่ะครับ” ผู้ช่วยนักบินแย้ง ถ้าเป็นการผ่าตัดปกติเขาก็คงพอทำได้ แต่เขาได้เห็นร่างของหวังลี้ที่เป็นเครื่องจักรที่ใกล้เคียงเนื้อมนุษย์แล้วเขาหมดหวังเลย ถ้าไม่มีหมอที่การผ่าตัดที่ละเอียดละอ่อนและรวดเร็วมากคงจะทำไมได้แน่

“ฉันจะผ่าตัดเองค่ะ ทุกคนช่วยดิฉันด้วยน่ะค่ะ” โดโรธีพูดพร้อมกับอุ้มร่างของหวังลี้ไป

“คุณหนูพูดอะไรน่ะครับ”

“ทำตามที่สั่งก็พอค่ะ” แววตาของโดโรธีทำให้ทุกคนพยักหน้าถึงหล่อนจะเป็นผู้หญิงแต่ความน่าเกรงขามของเธอนี้ไม่แพ้อับดุลเลย

“นี้ขอคนมาช่วยแบกเจ้านี้หน่อย” วิลสันแบกจิมมี่ก่อนที่จะมองไปยังนิลที่ยังไม่มีใครช่วย

“ครับ” วิศวกรวิ่งเข้าแบกร่างของนิลอีกคน

“ทุกคนไปก่อนเดียวฉันขอตรวจสอบความปลอดภัยของที่นี้ก่อน” วิศวกรอีกคนเปลี่ยนกระสุนของปืนกล เพราะเขาชักไม่แน่ใจแล้วว่ายานบินที่ถูกซื้อมาจะปลอดภัยต้องระวังให้มาก

ขณะเดียวกันตรงบริเวณไอพ่นหลักของยาน

“อั๊ก” บุรุษสีดำที่ตอนนี้กำลังนั่งเกาะอยู่เหนือไอพ่นหลักที่เสียหาย โชคดีที่เขาวางแผนไว้ล้วงหน้าก่อนถ้าเขาหลุดออกมานอกตัวยาน เขาก็ได้เตรียมเอ็นเหล็กไว้สำหรับหนีมาที่นี้ได้ พร้อมกับที่นั่งที่ไม่ต้องกลัวตกจากยานไว้

“ถึงจะผิดคาดไปหน่อย แต่ก็เป็นไปตามแผน”

แฟนท่อมถอนหายใจก่อนที่จะหยิบไวรัสสีดำที่เขาเก็บไว้ใต้เบาะขึ้นฉีดเข้าที่คอของเขา เส้นเลือดจำนวนมากที่ดิ้นไปมาก็สงบลง

ตอนแรกเขาคิดที่จะซ่อนตัวมากับยานนี้เพื่อตามไปด้วยโดยใช้พวกหมาในภายนอกเบี่ยงเบนความสนใจ และให้วิศวกรซ่อมฉุกเฉินตามปกติ แต่กลับมีหุ่นไซบอร์กคิดที่จะซ่อมระบบหลักทั้งหมดมาเปิดกล่องหลักเสียได้

“เจ้านั้นเองก็เป็นคนที่เกี่ยวข้องกับเวรัม” แฟนท่อมนึกถึงดวงตาสีแดงของนิลที่เหมือนจะเผาพลาดวิญญาณของเขาจนเป็นจุล มันเป็นแววตาที่น่าหวาดหวั่นและน่าชิงชัง

“ไม่เป็นไรถ้าฆ่าเจสสิก้า ยูเรียลได้ทุกอย่างก็จะจบ ใช่ทุกอย่างก็จะจบ”

แฟนท่อมมองที่มือขวาของตัวเองที่เก็บหน้ากากของเขาติดมือกลับมา เขาสวมหน้ากากนั้นและสวมฮู้ดตามเดิมอีกครั้ง ตอนนี้แผลบนตัวของเขาทั้งหมดกำลังหายอย่างช้าๆ เขาจะสะกดรอยตามพวกคนกลุ่มนี้ เพื่อหาจังหวะสังหารเจสสิก้า ยูเรียล




NEKOPOST.NET