P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ตอนที่ 118 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก

Ch.118 - ครั้งแรกที่พบกัน [ความรุนแรง]


 

“.......”

ชายคนหนึ่งกำลังชกชายอีกคนที่จมกองเลือด

ทุกครั้งที่ดึงหมัดกลับ เลือดสีแดงข้นๆก็สาดกระเซ็น

ใบหน้าของคนที่ถูกต่อยยุบเข้าไปอย่างน่ากลัว แต่ชายคนนั้นก็ไม่มีท่าทีที่จะหยุดแม้แต่น้อย หมัดแต่ละหมัดบรรจงเข้าไปตรงจุดเดิมทุกครั้งไม่มีผิดเพี้ยน

“กรี๊ด!” เด็กผู้หญิงร้องขึ้น หลังจากที่ลูกตาของคนที่ถูกต่อยหลุดออกจากเบ้าหล่นใกล้ๆเท้าของเธอ

แต่ชายคนนั้นก็ยังไม่หยุด ราวกับเปลวเพลิงที่พุ่งพรวด ความโกรธแค้นถูกปล่อยออกมาทั้งหมดไม่หยุด

โหดเหี้ยม!!!

อำมหิต!!!

ไร้ความปราณี!!!

คนอีกหกคนใกล้ๆที่ตายแล้วบ่งบอกความจริง

“ฟู่ว! โล่ง” ชายคนนั้นเอามือเสยผมทำให้เลือดเปื้อนตั้งแต่ซอกคอถึงหนังศีรษะ สายตาเพิ่งเล็งมายังเด็กๆที่กำลังกลัวเป็นตัวสั่น

ใบหน้าที่ดูผ่อนคลายทั้งที่ตัวเปื้อนเลือดทั้งตัวทำให้ดูสยองขวัญ มุมปากที่ดีดขึ้นยิ่งเพิ่มความน่ากลัวขึ้นอีกเป็นทวีคูณ

“เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ชายคนนั้นยื่นมือที่เปื้อนเลือดมาทางทาสเด็ก

.........

ไม่มีเด็กคนไหนกล้าตอบ

และดูเหมือนชายคนนั้นจะรู้ตัว เขาดูมือของตัวเองที่เปื้อนเลือดก่อนที่จะกำมือและทำสีหน้าไม่พอใจ ก่อนที่ชายคนนั้นจะไปนั่งหลับตรงหัวมุมเตียง

........

.........

“เขาช่วยพวกเราไว้” เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดพร้อมกับมองไปยังโซ่ที่ถูกแรงแขนเพียวๆฉีกทิ้งยังกับฉีกกระดาษ ก่อนที่จะจู่โจมพ่อค้าทาสแบบไม่ทันตั้งตัว และผลก็อย่างที่เห็น นอนตายกันหมด

“เราจะทำยังไงกันดี”

“ไม่รู้โว้ย!!”

เด็กๆเริ่มถกเถียงกัน พวกเขาต่างก็เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกจับมาเป็นสิ่งของสำหรับค้าขาย บ้านช่องไม่มีที่ให้กลับ ครั้งนี้อาจจะดูเหมือนมีอิสรภาพ แต่ความจริงคือไม่มีที่ให้ไป การถูกพ่อค้าทาสทรมานอาจจะดีกว่าการถูกทิ้งให้เฉาตาย

พวกเขาสับสนมาก ชายคนนั้นไม่มีท่าทีว่าจะช่วยพวกเขา ไม่สิ! ยุคแบบนี้มันไม่มีใครคิดจะช่วยกันหรอก ถ้าอ่อนแอก็จะถูกกิน พวกเขาเองเป็นตัวอย่าง และพวกที่นอนจมกองเลือดอยู่เองก็เป็นตัวอย่างอีกเช่นกัน

......

แข็งแกร่งกว่าย่อมอยู่รอด

ความกลัวเริ่มครอบง่ำพวกเขาที่ต้องใช้ชีวิตแบบเจ็บปวด และมันก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความโกรธ และเปลี่ยนเป็น...

“เพราะไอ้กระจอกอย่างแกแท้ๆ” เด็กคนหนึ่งชกหน้าของเด็กคนหนึ่ง

“โอ๊ย!” เด็กคนนั้นยกแขนขึ้นปัดป้อง แต่ก็ไม่สามารถป้องกันได้เลย “ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ”

“เพราะแกร้อง” เขาไม่สนใจคำพูด “ตอนนี้เราจะเอาอะไรกิน”

“พอได้แล้ว!” เด็กผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มตะโกนขึ้น เธอเห็นภาพซ้อนของคนที่ช่วยทับเพื่อนของเธอ ความรุนแรงที่ทำให้เธอกลัว

“เธอก็เหมือนกัน!!” เด็กอีกคนใช้เท้าเตะหน้าของเด็กผู้หญิง

“โอ๊ย!” เด็กผู้หญิงหน้าทิ่ม ผ้าที่ปกปิดร่างกายหลุดจนเผยร่างกายที่มีแต่รอยแผล

“เป็นแค่ผู้หญิงแท้ๆ อย่ามาขึ้นเสียง” เด็กชายชกเข้าที่ท้องของเด็กผู้หญิง

“อุก!!....” เด็กหญิงอ้วกและเอามือกุมท้อง ร่างเล็กๆของเธอถูกทำร้ายทุกวัน ทั้งจากฝีมือของพวกค้าทาสและเด็กคนอื่นๆที่ใช้เธอเป็นที่ระบายอารมณ์ในทุกๆเรื่องๆ และครั้งนี้ดูไปก็คงเหมือนเดิม

โครม!!

เด็กทุกคนหันไปมองตรงกำแพงด้วยสีหน้าหวาดกลัว

ชายที่ฆ่าพวกพ่อค้าทาสดึงหมัดที่ทุบกำแพงเหล็กจนบุบเข้าไปก่อนที่จะเงยหน้ามามองพวกเขา

“เงียบ” คำพูดของของคำแฝงไปด้วยพลัง เด็กทุกคนถูกน้ำเสียงนั้นข่มเหมือนกับสัตว์ตัวจ้อยถูกราชสีห์คำรามใส่ในระยะเผาขน

เขาลุกขึ้นและเดินไปยังเด็กสองคนที่บาดเจ็บหนัก เขาทำการประคองตัวเด็กชายที่จมกองเลือดมาวางบนเตียง

“เจ็บมากไหม” ชายคนนั้นถามเด็กหญิง

“มะ...ไม่”

ชายคนนั้นส่ายหน้า และชี้ไปยังที่หน้าอกของเด็กหญิง

“หมายถึงตรงนี้” เขาดึงนิ้วออกก่อนที่จะยกแขนขึ้นเหนือหัว

ปึง!

“ฉันชื่อว่านิล” ชายคนนั้นแนะนำชื่อก่อนที่จะหันไปมองด้านหลังที่มีเด็กคนหนึ่งใช้แท่งเหล็กฟาดมาที่เขาไม่หยุด ซึ่งเด็กคนนั้นเป็นคนที่ทำร้ายเด็กหญิง

หมับ!

นิลใช้มือรับแท่งเหล็กและบีบมันจนแบนคามือ และใช้มืออีกข้างคว้าคอของเด็กคนนั้นและบีบ

กร๊อบ!

นิลหักคอเด็กคนนั้นและโยนลงไปนอนกองเป็นศพร่วมกับพวกพ่อค้าทาส

“ใครเป็นรายต่อไป”

ชายคนนั้นเช็คแล้วพบว่าไม่มีใครขัดขืน ก่อนที่จะอุ้มเด็กที่บาดเจ็บทั้งสองออกไปด้านนอก

เด็กหญิงได้แต่เงียบกริบ เธอกลัวผู้ชายคนนี้มาก เขาช่วยเธอ แต่ก็ยังกลัวเขา

‘จงอย่าใช้ความรุนแรง’ คำพูดของพ่อที่เสียไปยังคงตราตรึงมาโดยตลอด

ชายคนนั้นที่อุ้มเด็กออกมารับลมด้านนอก ถามรปภ.เกี่ยวกับห้องพยาบาล หลังจากได้คำตอบก็ตรงไปยังห้องนั้นในทันที

ชายที่เฝ้าห้องพยาบาลดูมายังเด็กสองคนกับคนที่พามา

“เอาทาสเข้ามารักษามันแปลกน่ะ” ผู้ดูแลถาม เพราะปกติพวกพ่อค้าทาสจะมีความสามารถด้านการแพทย์ในระดับหนึ่งเพื่อไม่ให้สินค้าตาย แต่ก็แค่ไม่ทำให้ตายเท่านั้น การปล่อยให้รอดแบบกึ่งๆเพื่อสร้างข้อผูกมัดให้กับสินค้าที่ถ้าไม่เชื่อฟังก็ตาย วิธีนี้เป็นวิธีที่ใช้บ่อยมากสำหรับการควบคุมสินค้าจำพวกนี้ดี

“ไม่ต้องยุ่ง” ชายคนนั้นวางเด็กทั้งสองบนเตียงก่อนที่จะเข้าไปค้นของด้วยตัวเอง

“เห้ยๆ ห้ามน่ะเฟ้ย” ผู้ดูแลพูดพร้อมกับชักปืนเล็งไปทางคนที่มาป่วนให้ห้องพยาบาล

แต่ชายคนนั้นโยนสิ่งๆหนึ่งไปทางผู้ดูแลรับ

“เป็นค่าใช้จ่าย” นิลพูดพร้อมกับค้นของต่อ

ผู้ดูแลมองดูเพชรสีแดงสดที่กำลังเรืองรอง ก่อนที่จะหันมายังชายที่มาค้นของ

“ของแบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไรกัน” เขาเอาเพชรมาโยนเล่น สำหรับคนเถื่อนของพวกนี้ที่เอาไว้ตั้งโชว์ในบ้านแล้วทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากสร้างศัตรูเพิ่มมันไร้ประโยชน์สิ้นดี

“มันนำโชคมาให้”

“ไอไกลๆส้นตีน” ผู้ดูแลโยนเพชนเม็ดนั้นทิ้งแลยิงปืนใส่แขกที่ไม่ได้รับเชิญทันที

ปึง!

........?

นิลที่แบมือรับกระสุนปืนมองดูมือตัวเองที่เลือดออกและมีกระสุนปักอยู่บนฝ่ามือ เขาดึงมันออกและโยนหัวกระสุนทิ้งในทันที และใช้มือข้างนั้นขยี้ปืนของผู้ดูแลที่กำลังจะเหนี่ยวไกอีก

“ถ้าไม่อยากตายก็อยู่เฉยๆซ่ะ” เขาออกคำสั่งก่อนที่จะผลักผู้ดูแลไปไกลๆ

แต่ดูเหมือนกับออกแรงมากไปหน่อย ผู้ดูแลลงไปนอนกลิ้งกับพื้น

ร่างกายนั้นบิดเบี้ยวผิดรูปพร้อมกับมีกระดูกทิ่มทะลุออกมาจากตัว นอนตายอย่างน่าเวทนา

“ชิส์! ยังคุมแรงไม่ได้แหะ” นิลกำมือของตัวเองที่มีรอยแผลปริแตก แต่เขาก็ไม่ค่อยสนใจสักเท่าไรกับคนที่ตายแล้ว ตอนนี้มีคนเป็นที่ต้องช่วยอยู่

นิลวางกล่องปฐมพยาบาลไว้ข้างเตียง แต่ดูเหมือนว่าเด็กหญิงตรงหน้าจะไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้สายตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดระแวงกับความสับสน เขาจึงไปช่วยเด็กชายอีกคนที่อาการหนักกว่าแทน

อาการของเด็กผู้ชายค่อนข้างน่าเป็นห่วงเพราะนอกจากแผลฟกช้ำตามเนื้อตัวแล้ว ยังมีอาการบาดเจ็บตกค้างด้วย คงจะถูกรุมซ้อมมาทุกวันโดยที่แผลเก่ายังไม่ทันหายดี แถมยังมีโรคขาดสารอาหารอีก..........

นิลทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้ เขาที่เผลอฆ่าผู้ดูแลที่(น่าจะ)มีความเชี่ยวชาญด้านการรักษาตาย เขาจึงทำได้ไม่มากสักเท่าไร แต่แบบนี้ก็พอจะบรรเทาให้รอดชีวิตไปได้เปราะหนึ่ง

เขาหันมาทางเด็กหญิงที่แววตาเปลี่ยนไป เธอคงคิดว่าชายคนนี้ไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่ในดวงตายังคงมีความหวาดระแวงหลงเหลืออยู่บ้าง

นิลเปิดดูแผลของเด็กหญิงก็รู้เลยว่าคงเจอมาเยอะ ตั้งแต่ทรมานยันข่มขืน แต่มันมีอยู่อย่างหนึ่งที่เขารู้สึกสงสัย

“ทำไมเธอถึงยอมพวกนั้น?” เขาถาม

เด็กหญิงคนนั้นไม่ตอบ สายตาของเธอส่ายไปมาราวกับว่ากำลังขัดขืนกับบางสิ่ง

“ถ้าเธอลงมือ เธอก็คงไม่ตกระกำลำบากแบบนี้” นิลกล่าวอย่างไม่พอใจ ตอนที่เขาอุ้มเด็กสองคนนี้มา เขาสัมผัสได้ถึงร่างกายที่แข็งแรง กล้ามเนื้อที่บึกบึนภายใต้ร่างกายเล็กๆที่แสนบอบบางนั้น ถ้าเด็กผู้หญิงคนนี้เลือกที่จะสู้ก็คงไม่กลายมาเป็นทาสแบบนี้แน่นอน

“ความรุนแรงไม่ได้ช่วยอะไร” เด็กหญิงฝืนพูดออกมาทั้งน้ำตา

นิลที่ได้ยินคำตอบจึงนิ่งเงียบ เด็กคนนี้มีปณิธานที่แนวแน่ แข็งแกร่งไม่เอนเอียง ทั้งที่ความรู้สึกของตัวเองนั้นขัดกับเจตนา แต่การที่สามารถพูดประโยคนี้ออกมาจนจบได้ถือว่าไม่ธรรมดา แม้แต่ผู้ใหญ่ยังหาคนที่สามารถทำแบบนี้ไม่ได้ง่ายๆเลย

“ฮุ” นิลรู้สึกสมเพศตัวเอง เขาสู้เด็กตัวเล็กๆคนนี้ไม่ได้เลยจริง เจอมาหนักแต่ก็ยังยืนหยัดอย่างกล้าหาญ

“มากับผม” นิลรู้สึกว่าตัวเองสงบอย่างน่าประหลาด ทั้งที่ตอนที่เขากำลังรักษาพวกเขา เขารู้สึกได้ถึงความโกรธที่มาจากความอยุติธรรมที่เกิดกับเหล่าอนาคตของโลก แต่คำพูดที่ไม่ได้มาจากใจจริงแต่มาจากปณิธานก็ทำให้เขาสงบลง

เขาคงปล่อยให้เด็กที่มีความสามารถแบบนี้ตกนรกทั้งเป็นได้อีก ถ้าเขาสามารถช่วยได้เขาก็จะช่วย............ แต่ก็ดีเหมือนกัน เพราะเด็กคนนี้แท้ๆจึงทำให้เขาไม่กลัวเรื่องระเบิดที่อยู่บนหลัง ตอนนี้ต่อให้เจอนาตาเลียขู่หรือกดระเบิดทิ้งจริงๆนิลก็ไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

ไม่สิ! เพราะเรื่องนี้ทำให้ความรู้ได้เลยว่าความฝันเมื่อคืนมันไร้สาระสิ้นดี

........................

“เขา.........สุดยอด” ชายที่นั่งดูจอมอนิเตอร์พูดพร้อมกับปรบมือ

นอกจากคนที่ปรบมือแล้ว ยังมีนาตาเลียทีกำลังถือรีโมตกับแจกอีกกลุ่มหนึ่งที่กำลังดูภาพตรงหน้าอย่างติดตา

“ง่าย” นาตาเลียพูดพร้อมกับเปลี่ยนช่องกล้องวงจรปิดไปยังห้องพยาบาล และปิดหน้าจอ ตอนนี้เธอไม่สนใจว่านิลจะไปทำอะไรที่ห้องพยาบาลเพราะเธอได้ผลรับที่ต้องการแล้วที่เหลือก็ขึ้นกับแขกพวกนี้จัดการเอาเอง

นาตาเลียกับลูกเรือได้เตรียมเวทีการแสดงเอาไว้เสร็จสรรพ เธอแค่รอให้เรื่องกำลังดำเนิน และแน่นอนว่านิลเองก็ไม่ทำให้เธอผิดหวัง

นิลสามารถจัดการพวกพ่อค้าทาสกับพวกอาชญากรด้วยพละกำลังเพียวๆ การจัดการกับพวกนี้ที่ใช้ทั้งสารเคมีการการผ่าตัดดัดแปลงร่างกายอย่างง่ายดาย แถมความเลือดเย็นก็บ่งบอกถึงประสิทธิภาพที่สามารถใช้การได้จริงในทุกสมรภูมิ

นาตาเลียมีแผนที่จะไปที่ทวีปอเมริกานั้นคือเรื่องจริง แต่ไม่ได้จริงทุกอย่าง เธอรู้ดีว่าแค่เธอคนเดียวกับทาสรับใช้หนึ่งคนไม่มีทางที่จะเอาชีวิตรอดในดินแดนที่มีแต่พวกนอกกฎหมายได้ และตัวนาตาเลียเองก็ไม่ใช่คนที่จะก้มหัวให้ใครโดยไม่จำเป็น และก็ไม่อยากก้มด้วย

เพื่อการนั้นเธอต้องการสัญลักษณ์ และนิลก็สามารถทำมันให้สำเร็จได้อย่างง่ายดาย

เขาที่มีพละกำลังมหาศาลพ่วงมากับความสามารถที่พิเศษกว่าใครย่อมทำให้อยู่ลำบาก แต่ถ้าเธอเอาคลิปวิดีโอนี้ไปใช้ประโยชน์เพื่อทำการแลกเปลี่ยนกับผู้บริหารท้องถิ่นหรือตัวแทน เธอก็จะมีช่องทางในการเอาชีวิตรอดเพิ่มขึ้นอีก และถ้าเป็นไปได้ด้วยดีเธอก็อาจจะมีอำนาจในระดับหนึ่ง

การรับงานสกปรกทำถือว่าเป็นเรื่องที่เธอทำบ่อยตั้งแต่ยังเป็นทหารประจำการ และจากแววตาของนิลตอนกำลังฆ่าคน ความรุนแรงที่สื่อออกมานั้นทำให้เธอเข้าใจในทันทีว่า เขาเองก็เป็นคนประเภทเดียวกันกับเธอ




NEKOPOST.NET