P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก ตอนที่ 106 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

P.Plan เส้นทางลิขิต ปฏิวัติโลก

Ch.106 - กิจวัตรของสองผัวเมีย


             เมื่อวันที่ 17 เมษายน  ค.ศ. 2042 เวลา 13: 04 น. (+8H)

ณ ศูนย์บัญชาการชั่วคราวกลุ่มสการ์เล็ตบริเวณพื้นที่พิพาทในทะเลจีนใต้

บ้านส่วนตัวของท่านผู้นำ

“อืม” เคิร์กที่สวมหูฟังเพื่อฟังรหัสมอสที่เขากำลังได้รับผ่านโทรเลข

“...” เคิร์กถอดหูฟังออกก่อนที่จะแขวนไว้ข้างๆกับเครื่องเสียงรุ่นเก่า เขาเอามือลูบหน้าและขยี้ตาเพราะอาการเพลีย

“คุณคะ มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกวิลเหรอ”  เหม่ยผู้เป็นภรรยาถามสามีที่ดูเครียดกับเรื่องบางอย่าง เธอสังเกตจากที่สามีใช้ระบบสื่อสารแบบโทรเลขที่ใช้รหัสลับที่แม่ผัวของเธอใช้ในการติดต่อตอนสมัยที่ยังสาวซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงตอนเวลา และท่าทางกับสีหน้าที่เคร่งเครียดของเคิร์กเองก็บ่งบอกว่าต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับพวกเขา ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องที่น่าลำบากใจ

“มันพูด...พูดยาก” เคิร์กที่กำลังครุ่นคิดให้คำตอบแบบครึ่งๆกลางๆ สิ่งวิลบอกมีทั้งผลดีและผลเสียที่จะเรียกว่าไม่มีความสำคัญ แต่ถ้ามองในอีกแง่หนึ่งผลดีกับผลเสียดังกล่าวอาจจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงแบบที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

เคิร์กที่นั่งครุ่นคิดลองจัดเรียบเรียงข้อมูลในหัว และหาข้อสรุปเพื่อที่จะหาวิธีจัดการที่สมเหตุสมผลที่สุด

“เรื่องนี้ค่อยว่าที่หลัง”  เขาสรุปว่าเรื่องที่นิลMIAในเหตุการณ์ขีปนาวุธมีความเสี่ยงต่ำ เพราะถึงนิลจะอยู่กับสการ์เล็ตจนสนิทสนมกับหลายๆคน แต่เคิร์กที่ให้ทานิกะค่อยเฝ้าดูข้อมูลในสมองของนิลอย่างลับๆสามาระสรุปว่าความเสี่ยงที่ข้อมูลลับจะถูกฉกฉวยไปนั้นต่ำมาก และจากการที่เขาหายสาบสูญไปเพราะขีปนาวุธจึงอาจจะสรุปได้ว่านิลนั้นเสียชีวิตในระหว่างปฏิบัติภารกิจ ซึ่งการที่ทหารจะเสียชีวิตในภารกิจถือว่าเป็นเรื่องปกติที่ทหารทุกนายของเขาเตรียมใจเอาไว้แล้ว (แต่จะบอกเจตรงๆก็ไม่ได้ คงต้องให้ริสตี้ช่วยกล่อยหน่อยละกัน)

“แต่ก่อนอื่นตอนเรียกประชุมกันสักหน่อย” เคิร์กที่ได้รับข่าวสารจากทั้งอลันกับวิลจึงลองคิดดูว่าการบ่อนทำลายสถานีอวกาศของเอเชียเหนือจะส่งผลมากขนาดไหน ถ้าจะนัดคนที่ต้องร่วมประชุมก็ต้อง...

“นัดเวลามา ฉันจะเรียกประชุมตัวแทนของทุกแผนกให้เอาไหม” เหม่ยเปลี่ยนน้ำเสียง เธอถือคติว่าเวลาทำงานกับเวลาบ้านจะทำตัวคนละแบบตามความเหมาะสม ยิ่งกับสามีที่ตอนนี้ทำตัวดูอ่อนแอไม่เหมาะกับการเป็นเป็นผู้นำของกองกำลัง เธอก็ต้องเข้มงวดเพื่อเป็นแบบอย่างให้กับลูกน้องที่ทำตามหน้าที่ผู้ตาม

“ต้องนัดสองรอบ” เคิร์กกระดกนิ้ว “เรียกร่วมตัวแทนภายในหนึ่งชั่วโมง....ด่วน!!!” เขากระพริบตาอีกครั้งก่อนที่จะหยิบปากกามาขีดเขียนบนกระดาษ “สั่งการลงไปภายในช่วงสองวันนี้พยายามให้ทุกแผนกหาตัวแทนมาให้ได้ หลังจากที่วิลกลับมาฉันจะเรียกประชุมอีกครั้ง”

“คะ” เธอหยิบไมโครโฟนขนาดเล็กที่ติดกับคอเสื้อใช้ออกคำสั่งให้กับออกคำสั่งให้กับทุกแผนกให้รับทราบโดยทั่วกัน

เคิร์กลุกขึ้นบิดหัวไหล่ เหม่ยก็หยิบชุดนอกขนาดใหญ่มาคลุมให้กับสามี

“โฮะ! ชุดใหม่หรือนี้” เคิร์กใช้มือตบไหล่ เขาจำได้ว่าเขาไม่เคยมีชุดนอกที่ดูเหมือนกับชุดคลุมของเจ้าพ่อมาเฟีย

“ก็ต้องมีชุดประดับให้สมฐานะหน่อย ไม่งั้นคนอื่นจะหาว่าเป็นแค่โจรธรรมดาๆ” เหม่ยที่ไปถกกับคนอื่นเรื่องฐานะของสามีในปัจจุบันได้ลงความเห็นกับคนอื่นๆว่าควรจะมีเครื่องแบบที่เหมาะสมกับเป็นผู้นำสูงสุดของกองกำลังติดอาวุธสากลสการ์เล็ต ถ้าเกิดสามียังคงใส่ชุดเครื่องแบบเดิมที่มีแต่รอยเย็บคงจะถูกคนอื่นๆดูถูกเอา

เคิร์กดูชุดคลุมสีแดงที่ไม่มีเหรียญตราหรือเครื่องประดับเพิ่มเติมอะไรทั้งสิ้น ถ้าดูไกลๆก็คงเหมือนกับชุดกันฝนไม่ก็ชุดกันหนาวใหญ่ๆ แต่ถ้าสังเกตดีๆจะพบว่ามันมีการใส่กลไกบางอย่างเข้าไปในชุดมากมาย

“ขอบคุณละกัน” เคิร์กหันหลังไปหาเหม่ยก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้าของเหม่ยก่อนที่จะพ่นลมหายใจพัดเส้นผมของภรรยาสุดที่รัก

“ถ้าจะพูดแบบนี้ วันหลังก็ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้ลูกๆภูมิใจหน่อยก็แล้วกัน” เหม่ยยกแขนทั้งสองข้างวางบนไหล่ทั้งสองข้างของสามี

เคิร์กใช้มือสัมผัสเอวของเหม่ยและโน้มใบหน้าเข้าไป

ริมฝีปากสัมผัสกันอย่างช้าๆก่อนที่ทั้งคู่จะจูบกันอย่างดูดดื่มท่ามกลางแสงไฟสลัวๆในห้องส่วนตัว มันนานมากแล้วที่ทั้งคู่ไม่ได้จูบกันแบบนี้ เรื่องมากมายที่เกิดขึ้นทำให้ต่างคนต่างมีหน้าที่ของตัวเอง แต่ตอนนี้ทั้งคู่อยู่กับแบบสองต่อสองก็ขอทำเรื่องที่สามีภรรยาควรจะทำกันสักหน่อย

เหม่ยดันหน้าออกก่อนที่จะกดปุ่มบนไมโครโฟน

“ทำอะไรเหรอ?”

“ฉันแค่จะเคลียร์ตารางเวลาหลังที่ที่คุณประชุมเสร็จ” เธอพูดก่อนที่จะยิ้มให้ “คืนนี้หวังว่าคุณคงจะว่างน่ะ”

เคิร์กที่ได้ยินดังนั้นจึงยิ้ม “ถ้าการประชุมที่ว่าราบรื่นดี ผมก็อยู่กับคุณได้ทั้งคืน”

“สัญญาแล้วน่ะ” เหม่ยเหล่ตา

“จ๊ะ ผมไม่คืนคำหรอก และอีกอย่าง” เคิร์กใช้มือปลดกระดุมตรงคอเสื้อของเหม่ยออกและใช้มือสัมผัสที่หน้าท้องของเธอด้วย “ผมยังคิดว่าจะมีลูกเพิ่มอีกสักคนสองคน”

“ลูกสาวเราอีกไม่กี่ปีก็เรียนมหาลัยแล้วนะ” เหม่ยพูดถึงลูกสาวคนโต ตอนนี้อายุของเธอก็เริ่มจะขึ้นเลขสี่ซึ่งเริ่มไม่เหมาะสำหรับการตั้งครรภ์ และตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนก็มีลูกตั้งห้าคน ถ้ามีมากกว่านี้จะดูแลลำบากมากขึ้นไปอีก (ยิ่งเป็นกองกำลังติดอาวุธยิ่งดูแลครอบครัวลำบากกว่าเดิม)

“ช่วยเตรียมห้องสำหรับคืนนี้ได้ไหม” เคิร์กไม่ฟังคำทัดทานของภรรยา

เหม่ยหลับตาก่อนที่จะถอนหายใจก่อนที่จะจูบปิดฉากการสนทนาอย่างดูดดื่ม

“ฉันรอคุณอยู่ อย่าไปเที่ยวเสเพลหรือไปเลี้ยงอีหนูที่ไหน” เหม่ยปลดกระดุมเสื้อจนเห็นชั้นใน และทำตายักษ์ใส่

เคิร์กยิ้มก่อนที่จะใช้มือจับเสื้อที่อกเพื่อปิดบังเนื้อหนังมังสาของภรรยาและเดินออกจากห้องไปทิ้งให้เหม่ยอยู่ในห้องคนเดียว

เหม่ยใช้มือสัมผัสร่างกายของเธอ การจูบเมื่อกี้ทำให้เธออารมณ์ขึ้นอย่างแรง จนเธอตอนนี้แทบจะอยากจะลากสามีขึ้นเตียงทั้งเดียวนี้เลย ทั้งที่เธอเองก็อายุมากแล้ว ฮอร์โมนไม่เข้าใครออกใครจริงๆ

เธอเองก็รู้ว่าสามีเองมีหน้าที่ๆต้องทำจึงอยู่กับเธอไม่ได้ในตอนนี้ แต่เคิร์กเป็นคนรักษาสัญญาและพูดคำไหนคำนั้นเสมอ คืนนี้เธอก็แค่จัดห้องเพื่อรอสามีกลับมาก็พอ

“วันนี้เป็นช่วงนั้น...” เหม่ยลูบท้องตัวเอง เธอค่อนข้างกลัว ถ้าเกิดเธอตั้งครรภ์ทั้งที่อายุมากมายแบบนี้ มันก็มีสิทธิ์ที่เด็กจะเกิดมาไม่สมประกอบ

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ร่างกายนอนแผ่ลงบนเตียงที่คุณพ่อกับคุณแม่ของเธอซื้อให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน มันก็ผ่านมา 20 ปีแล้ว แต่สภาพเตียงยังดีอยู่ก็แสดงว่าคุณพ่อกับคุณแม่ของเธอคงจะคอยซ่อมแซมมันมาโดยตลอดต้องขอบคุณมากจริงๆ

สิ่งที่เธอต้องทำก็แค่รอสามีของเธอกลับบ้านมาพักผ่อน(?) ส่วนเรื่องตัวแทนเดียวเธอให้ลูกหน่วยที่หน่วยก้านดีสักหน่อยไปประชุมแทนเธอก็แล้วกัน




NEKOPOST.NET