LightNovel No Yuusha ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

LightNovel No Yuusha

Ch.9 - yuusha story


หลังจากเมื่อวานผมผ่านstepแรกของการฝึกของเอเรน่ามาได้ เช้าวันนี้ step ที่สองก็เริ่มขึ้น

 

เช้าวันนี้เอเรน่าพาผมออกมานอกเมือง จุดที่พวกผมมากันนี้เป็นถนนเส้นหนึ่งที่ทอดยาวไปยังชายฝั่งระยะทาง 30 กิโลเมตร  ถนนเส้นนี้เป็นหินก้อนเล็กตลอดทางยาวไปจนถึงชายฝั่ง ดูจากที่เธอพาผมมาที่นี้stepสองคงต้องวิ่งจากที่นี้ไปยังชายฝั่งแน่ๆ ผมเลยถามเธอให้แน่ใจ

 

“เอเรน่าวันนี้ต้องวิ่งไปที่ชายฝั่งใช่มั้ย”

 

“ค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะค่ะ พวกเราไม่ต้องรีบวิ่งกลับมา การฝึกของเราจะเริ่มที่นั้นต่อเลยค่ะ”

 

หลังจากเธอพูดจบผมก็สังเกตเห็นกระเป๋าใบใหญ่บนหลังม้าของเธอ ในนั้นคงมีอุปกรณ์ฝึกใส่ไปด้วยละมั้ง หลังจากนั้นผมก็เริ่มออกวิ่ง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ง่ายอย่างที่คิด ตอนที่ผมออกตัววิ่งด้วยความเร็วแบบเดียวกับในเมืองไม่ทันที่จะได้วิ่งไปไหนผมก็ล้มหน้ากระแทกพื้นเสียก่อน

 

“ที่รักไหวมั้ย ค่ะ” เอเรน่าที่อยุ่บนหลังม้าถามผมด้วยความเป็นห่วงทันที

 

“นิดหน่อยนะ คงต้องปรับตัวอีกนิด” ผมรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งต่อ ผมลดความเร็วจากปกติมาเป็นความเร็วเหมือนตอนเริ่มฝึกวิ่งใหม่ๆ หลังจากวิ่งไปได้ซักระยะผมพอจะรู้แล้วว่าสาเหตุที่ผมล้มตอนเริ่มแรกมาจากอะไร หินบริเวณถนนนี้พอใส่แรงถีบตัวลงไปมากมันจะกระจายออก ทำให้การทรงตัวเสียแล้วล้มได้ง่าย ผมพอจะเข้าใจหลักการฝึกstepนี้ของเอเรน่าแล้ว เธอคงอยากให้ผมฝึกการทรงตัวและปรับความเร็วให้เหมาะสมกับพื้นที่ที่ทรงตัวยากเลยใช้ถนนเส้นนี้ในการฝึก

 

พวกผมวิ่งจากเมืองมาถึงชายฝั่งใช้เวลาเลยเวลาอาหารเช้ามาพอสมควร ผมล้มตามทางบ้างเป็นระยะ หลังจากมาถึงชายฝั่งผมพักเล็กน้อยก่อนทานอาหารเช้าที่เอเรน่าเตรียมมาให้ อาหารวันนี้เป็นแซนวิสแบบทำง่ายๆกับน้ำชาอุ่นๆ แน่นอนการกินแซนวิสแต่ละคำเอเรน่าจะให้ความสนใจเป็นพิเศษ แซนวิสพวกนี้เธอคงเป็นคนทำเอง

 

“ที่รัก เป็นไงบ้างค่ะ”

 

“อะไรเหรอ”

 

“แซนวิสนะค่ะ อร่อยมั้ย”

 

“อืม อร่อยสิ ก็เอเรน่าเป็นคนทำนิน่า”  เอเรน่าเธอทำหน้าดีใจหลังจากผมพูดชมเธอ

 

“ถ้าอย่างนั้น” หลังจากพูดจบเอเรน่าก็ยืนขึ้นและเริ่มถอดชุดออก เออ…. เอเรน่าถึงจะอยู่ตรงนี้กันแค่สองคนแต่จะมาถอดชุดที่นี้มันออกจะ รอกลับไปที่ห้องก่อนจะดีกว่ามั้ง

 

แต่ดูเหมือนผมจะคิดไปคนละเรื่องกับที่เธอคิด หลังจากเธอถอดชุดออก ด้านในเธอใส่ชุดว่ายน้ำแบบวันฟีสสีขาวเอาไว้ หลังจากถอดชุดเสร็จเธอก็พูดขึ้น

 

“ที่รัก การฝึกต่อไปคือการฝึกว่ายน้ำนะ ค่ะ” เรื่องที่ผมคิดเป็นคนละเรื่องกับที่เธอคิดไว้จริงๆซะด้วย

 

หลังจากนั้นเธอก็เดินไปที่กระเป๋าที่หลังม้า เธอหยิบของบางอย่างออกมา แล้วเดินกลับเอามันมาให้ผม

“ที่รักเปลียนเป็นสิ่งนี้ก่อนฝึกนะค่ะ “ ของที่เธอยื่นมาให้เป็นกางเกงว่ายน้ำขาสั้น ผมรับมันมาแล้วเริ่มถอดชุดเพื่อเปลียน แน่นอนตอนนี้มีกันแค่สองคนไม่ต้องอายใคร ผมถอดชุดออกจนหมดแล้วใส่กางเกงว่ายน้ำ ตอนที่ผมถอดชุดเอเรน่าดูอยู่ตลอด หลังจากผมใส่กางเกงว่ายน้ำเรียบร้อย เอเรน่าก็เดินเข้ามาดึงแขนผมเบาๆ

 

“ที่รักคืนนี้คงต้องเพิ่มการฝึกรอบดึกด้วยนะค่ะ” หลังจากเธอพูดเสร็จเธอก็ถอยออกไป ดูเหมือนตอนนี้คนที่ของขึ้นจะไม่ใช้ผมเป็นเอเรน่าแทนเสียล่ะ แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาผมเลยให้เอเรน่าเริ่มอธิบายการฝึกต่อไปทันที

 

การฝึกต่อไปนี้ เอเรน่าให้ผมว่ายน้ำไปยังเกาะกลางทะเลที่ห่างจากชายฝั่งไประยะประมาณ 500 เมตร ไปกลับ 2 รอบ คลื่นในทะเลแรงพอสมควรและน้ำก็เย็นด้วยทำให้ผมว่ายลำบากพอสมควร เธอเลยให้ผมพักที่เกาะปลายทางได้เล็กน้อยก่อนจะว่ายกลับมาที่ชายฝั่ง  การฝึกนี้เธออธิบายว่าเพื่อเพิ่มความสามารถของระบบการหายใจของผมให้ดีขึ้น

ผมใช้เวลาในการฝึกว่ายน้ำไปมากพอสมควร เพราะปกติก่อนที่จะมาที่โลกนี้ผมแทบไมได้ไปเทียวทะเลเลย อยากมากก็แค่ไปว่ายน้ำเล่นที่สระน้ำในตัวเมืองนานๆครั้ง ทำให้หลังฝึกเสร็จผมต้องนั่งพักที่ชายฝั่งอยู่นานกว่าจะมีแรงวิ่งกลับมาที่เมือง

ตอนที่วิ่งกลับมาที่เมืองผมลื่นล้มตลอดทางบ่อยมากกว่าตอนแรกที่วิ่งมายังชายฝั่ง ตอนที่ผมกลับมาถึงเมืองก็เลยเวลาอาหารกลางวันมามากจนเกือบจะได้เวลาฝึกรอบบ่าย แต่เอเรน่าให้ผมกลับไปอาบน้ำที่ห้องพักแล้วนอนพักก่อนซัก หนึ่งชัวโมงก่อนจะเข้าฝึกรอบบ่าย

การฝึกรอบบ่ายผมบอกกับเอเรน่าว่าเรื่องฝึกเวทมนขอเลิกได้มั้ย เอเรน่าก็ดูไม่พอใจและถามเหตุผล ผมเลยบอกความจริงกับเธอไปว่า ผมไม่เข้าใจเรื่องเวทมนเลยมันจะเสียเวลาเปล่าๆ เธอนิ่งไปพักใหญ่ๆ ก่อนที่เธอจะพูดขึ้น

 

“ถ้าอย่างนั้นจะลองไปศึกษาเรื่องประวัติศาสตร์ของผู้กล้ารุ่นก่อนๆแทนมั้ย ค่ะ” ผู้กล้ารุ่นก่อน!

 

“ทีโลกนี้มีผู้กล้ามาหลายคนแล้วเหรอ”

 

“ค่ะ ถ้านับรวมที่รักเข้าไปด้วยก็เป็นคนที่ 11 ค่ะ” ผมตกใจพอสมควรไม่นึกเลยว่าโลกนี้จะมีผู้กล้ามาเยอะขนาดนี้

 

“ ถ้าอย่างนั้นไปเรียนเรื่องนี้แทนล่ะกัน”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามมาค่ะ “ เอเรน่าเดินออกจากห้องเรียนที่ผมใช้เรียนกันประจำไปยังตัวเมืองหลังจากเดินผ่านตึกเก่าๆไปได้สักพัก ก็มาถึงตึกใหญ่สีดำสูงประมาณ 5 ชั้น ด้านบนของประตูมีรูปหนังสือติดอยู่

 

หลังจากเข้ามาด้านในสิ่งที่ผมเห็นคือ ชั้นหนังสือจำนวนมาก ที่อัดแน่นด้วยหนังสือมากมาย ชั้นหนังสือแต่ละอันสูงประมาณ 4 ชั้น  และวางจัดแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ระหว่างที่ผมกำลังสนใจกับด้านในของห้องสมุดอยู่นั้นเอเรน่าก็เรียกขึ้น

 

“ที่รักค่ะ ทางนี้ค่ะ” เอเรน่าเรียกผมแล้วเธอก็ เดินเข้าไปทางซ้ายด้านในสุด เอเรน่ามาหยุดอยุ่ที่ชั้นหนังสือด้านในสุด ที่ชั้นหนังสือนี้ มีหนังสืออยู่ ประมาณ 10 แถว 5 ชั้น

 

“ที่นี้คือหนังสือประวัติทั้งหมดของผู้กล้ารุ่นก่อนๆค่ะ “

 

“ทั้งหมดนี้เลยเหรอ”

 

“ค่ะ” เยอะไม่ใช่เล่นเหมือนกัน ผมนึกว่าจะมีแค่10กว่าเล่ม นี้เล่นมีเป็น100เล่มเลย

 

“คุณลองอ่านดูก่อนแล้วกันนะค่ะ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามชั้นได้ เดียวชั้นไปรอที่โต๊ะอ่านหนังสือตรงกลางห้องสมุด”  

 

“อืมๆ” หลังจากนั้นเอเรน่าก็แยกเดินออกไป

 

ผมเริ่มหยับหนังสือออกมาหนุ่งเล่ม หน้าปกเขียนไว้ว่า “ตำนานผู้กล้าโนอา (รุ่นที่1)” เล่มนี้คงจะเป็นตำนานของผู้กล้าคนแรก หลังจากผมลองเปิดอ่านดู ผมตกใจไม่ใช้น้อย รูปแบบเนื้อหาด้านในมันเหมือนกับนิยายแบบที่ผมชอบอ่านในโลกของผม ตัวละครหลักคือผู้กล้าโนอา ส่วนคนเล่าเรื่องเป็นผู้หญิงคนหนึ่งหลังจากอ่านไปได้หลายหน้าผมก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเธอคือใคร เธอคือแฟนสาวของผู้กล้าโนอานั้นเอง ผมเลยลองไปหยิบเล่มอืนมาดูบ้าง เกือบทุกเล่มเหมือนกันหมด ผู้กล้าเป็นตัวละครหลัก ผู้หญิงที่เป็นแฟนหรือภรรยาของผู้กล้าคนนั้นจะเป็นคนเล่าเรื่อง จากนั้นผมลองหยิบเล่มอืนๆของผู้กล้าโนอาออกมาดู บนหนังสือจะเพิ่มสถานที่เข้าไปเช่น ตำนานผู้กล้าโนอานะหุบเขามังกร  โดยพอเปิดอ่านดูคนเล่าเรื่องเปลียนไปเป็นผู้หญิงคนละคนกับเล่มหลัก แปลว่าหนังสือพวกนี้เป็นSpin off จากเนื้อเรื่องหลักคงเป็นหนังสือที่บรรดากิ๊กของผู้กล้าเป็นคนเขียน แต่เนื่องจากเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผู้กล้าเลยได้เอามารวมกันไว้ที่นี้

 

หลังจากพอจะรู้อะไรเพิ่มขึ้นผมเลยลองไล่ดูเนื้อเรื่องผู้กล้าแต่ละคนว่าใช้อาวุธอะไรกันบ้าง  และแน่นอนหลังจากดูข้อมูลของทั้ง10 คน อาวุธไม่เหมือนกันซักคน แน่นอนว่าอาวุธของผมไม่มีบรรทึกไว้ในอาวุธของทั้ง 10คน

 

ผมเลยรีบกลับไปหาเอเรน่าที่นั่งอ่านหนังสือรออยู่กลางห้องสมุด

 

“เอเรน่า ผมมีเรื่องจะถามหน่อย”

 

“ค่ะ”

 

“อาวุธของผู้กล้าแต่ละคนไม่เหมือนกันใช่มั้ย”

 

“ค่ะ ตามที่บรรทึกไว้ ดูเหมือนผู้กล้าแต่ละคนจะมีอาวุธประจำตัวคนละอย่าง ค่ะ”

 

“ถ้าอย่างนั้นอาวุธของผมที่ไม่มีอยุ่ในบรรทึกล่ะ”

 

“อาวุธของที่รักเป็นอาวุธใหม่ชิ้นที่ 11 ที่แม่เฒ่าพยาการณ์คนปัจจุบันเป็นคนหามาให้ค่ะ” ดูเหมือนคุณลุงโอเซ่จะเคยพูดถึงแม่เฒ่าพยาการณ์อยู่เหมือนกัน

 

“แล้วอาวุธที่เหลืออีก10ชั้นตอนนี้อยุ่ที่ไหนเหรอ “

 

“ตอนนี้อาวุธพวกนั้นอยู่ตามเมืองใหญ่ที่ผู้กล้าแต่ละคนเคยอาศัยอยู่นะค่ะ “

 

“แล้วทำไมอาวุธชิ้นที่ 11 ถึงถูกส่งมาที่นี้ล่ะ”

 

“ดูเหมือนแม่เฒ่าพยาการณ์จะเป็นคนบอกให้ส่งมานะค่ะ แต่จริงๆ แล้ว ดูเหมือนท่านจะให้ส่งมาทั้งหมด11ชิ้นเลยนะค่ะ ชั้นก็ไม่เข้าใจทำไมต้องให้ส่งมาที่นี้ทั้งหมด “


 

“แล้วตอนนี้ชิ้นที่เหลือถูกส่งมาหรือยังนะ “

 

“ไม่ค่ะ อาวุธที่มาถึงมีแค่อันที่ 11 ที่ที่รักใช้อยู่ เหมือนว่าเมืองที่ถือครองมันอยู่จะไม่เห็นด้วยในการนำมาที่เมืองของเรานะค่ะ “

 

“อย่างนั้นเหรอ แล้วตอนนี้อาวุธพวกนั้นมีคนอื่นใช้มันได้อยู่บ้างมั้ย”

 

“พวกที่สืบสายเลือดมาจากผู้กล้าที่ใช้อาวุธชิ้นนั้นบางคนจะใช้มันได้ค่ะ แต่บางชิ้นก็ไม่มีใครใช้ได้ค่ะถึงจะเป็นลูกหลานของผู้กล้าเจ้าของอาวุธชิ้นนั้นก็ตาม”  

 

“อย่างนั้นเหรอ “ ดูแล้วที่อาวุธไม่ถูกส่งมาพวกนั้นคงจะเก็บไว้ใช้ป้องกันเมืองของตัวเองละมั้ง

 

“เอเรน่า เดียวผมขอไปอ่านต่อก่อนนะ เดียวถ้าอยากจะกลับที่พักก็ไปเรียกผมแล้วกัน”

 

“ค่ะ “

 

หลังจากนั้นผมก็เริ่มอ่านตำนานของผู้กล้าโนอาไปได้บางส่วน ก่อนที่จะกลับไปทานอาหารเย็น

 

หลังอาหารเย็นผมมีความคิดแปลกๆเกิดขึ้นระหว่างที่เอเรน่ากำลังอาบน้ำ ผมลองรีบกลับไปที่ห้อง ผมลองค้นหาของสิ่งหนึ่งดู แต่ดูเหมือนผมแทบไม่ต้องค้นเลย เพราะมันวางอยุ่บนโต๊ะเขียนหนังสือของเอเรน่า เจ้าสิ่งนั้นคือหนังสือเล่มหนึ่ง บนปกของมันเขียนไว้ว่า “ตำนานผู้กล้าโคตะ” ดูเหมือนความคิดแปลกๆของผมจะเป็นจริง ตอนนี้ประวัติของผมถูกเริ่มเขียนขึ้นแล้ว

 

ตอนที่ผมกำลังมองดูหนังสือเล่นนั้นอยู่ เอเรน่าก็กลับมาที่ห้องพอดี

 

“ทำอะไรอยู่เหรอค่ะ ที่รัก” ผมตกใจแล้วรีบหันกลับไปหาเอเรน่าทันที

 

“เปล่า ไม่มีอะไร “ ผมพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

 

“จริงๆ เหรอค่ะ เห็นคุณกำลังดูที่โต๊ะเขียนหนังสือของชั้นอยู่”

 

“ไม่มีอะไรจริง เออ...เอเรน่าเรามาเริ่มฝึกรอบดึกกันดีกว่า” หลังจากผมพูดจบ เอเรน่าก็หน้าแดง

 

“จะฝึกเลยเหรอค่ะ” เอเรน่าบิดตัวไปมาอย่างอายๆ

 

“อืมๆๆ ฝึกเลยๆ “

 

“ก็ได้ค่ะ “ เอเรน่าเดินขึ้นไปบนเตียง แน่นอนผมไม่รอช้ารีบขึ้นตามไปทันทีเพื่อเริ่มการฝึกรอบดึกกับเธอทันที  

 

 




NEKOPOST.NET