LightNovel No Yuusha ตอนที่ 8 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

LightNovel No Yuusha

Ch.8 - ambition


การฝึกโหดของเอเรน่าผ่านมาได้หลายวัน ในแต่ละวันที่ผ่านมา ผมทำเวลาได้น้อยลงทุกวัน ล่าสุดการวิ่งรอบเมืองตอนเช้าจากปกติวันแรกผมใช้เวลาไปเกือบ3ชัวโมงล่าสุดใช้เวลาเหลือเพียง 90 นาที ส่วนการยกน้ำหนัก200ครั้งตอนนี้ใช้เวลาเพียง 1 ชัวโมง ส่วนการเรียนเวทมนถึงจะไม่ดีขึ้นนักแต่ผมก็พอจะจำรายละเอียดของเวทมาได้บางส่วนแล้ว

 

หลังจากทานอาหารเสร็จ ผมก็รีบอาบน้ำแล้วกลับห้อง เมื่อผมกลับมาที่ห้องเอเรน่าก็เข้ามานวดให้เหมือนทุกวัน แต่วันนี้แปลกไป

 

“ที่รัก พรุ่งนี้ฉันอยู่ดูฝึกซ้อมไม่ได้ พอดีฉันต้องไปธุระกับคุณลุงที่หมู่บ้านไกล้ๆ ดังนั้นวันพรุ่งนี้ถือว่าเป็นวันหยุดพักไปแล้วกันนะค่ะ”

 

“อืมๆ”  หลังจากนั้นพวกผมก็รีบเข้านอนกันทันที่ เพราะเอเรน่าต้องออกเดินทางแต่เช้า

 

เช้าวันรุ่งขึ้นตอนที่ผมตื่นขึ้นมานั้นเอเรน่าก็ไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว เธอคงออกไปข้างนอกกับท่านนายกตั้งแต่เช้ามึด หลังจากผมทานอาหารเช้าเสร็จผมก็ออกไปเดินเล่นในเมือง ผู้คนในเมืองตอนนี้ดูมีความสุขดี ผู้คนในเมืองพอเจอผมก็ต่างทักทายอย่างเป็นกันเอง ดีแล้วที่พวกผมสามารถป้องกันเมืองจากพวกจอมมารไว้ได้ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ได้เห็นผู้คนมีความสุขแบบนี้

 

ระหว่างที่ผมกำลังจะเดินกลับที่พัก ผมเจอนักเวทหญิงสองคนกำลังเดินเข้ามาหาผมพอดี

 

“ท่านผู้กล้า ขอเวลาคุยด้วยสักครู่ได้มั้ยค่ะ” พวกเธอเข้ามาพูดกับผมอย่างเกรงใจ

 

“ได้ซิครับ” ผมตอบตกลงไป เพราะยังไงวันนี้ทั้งวันก็เป็นวันว่างของผม จะใช้เวลาคุยกับพวกเธอก็คงไม่เป็นอะไร

 

พวกผมเลือกร้านอาหารไกล้ๆกับจุดที่เจอกัน เป็นที่นั่งคุย หลังจากหาโต๊ะว่างๆเพื่อนั่งได้แล้ว สองสาวก็ยิงคำถามใส่ผมทันที

 

“ท่านผู้กล้ามีอะไรกับเอเรน่าหรือยัง ค่ะ” ผมเจอคำถามนี้เข้าไป ผมแทบพูดอะไรไม่ออก แต่ยังไงผมก็ทำไปแล้วก็คงต้องยอมรับและตอบไปตรงๆ

 

“ครับ” หลังจากตอบไป พวกเธอก็ยิงคำถามต่อทันที

 

“เอเรน่าเป็นคนเข้าหาท่านผู้กล้าก่อนใช่หรือเปล่าค่ะ” หืม! ทำไมพวกเธอถึงรู้ว่าเอเรน่าเข้าหาผมก่อน

 

“ใช้จริงๆ ด้วยซินะค่ะ “ ดูเหมือนพวกเธอจะดูสีหน้าผมออก

 

“เป็นความผิดของพวกเราเองค่ะ ที่แนะนำให้เธอทำแบบนั้น” เอ๋! พวกเธอแนะนำ

 

“หมายความว่ายังไงครับ”

 

“คือเอเรน่าเข้ามาปรึกษาพวกเราเรื่องท่านผู้กล้าหลังจากกลับมาจากสนามรบนะค่ะ เธอให้ความสนใจในตัวท่านอย่างมากค่ะ ดูเหมือนเธอจะประทับใจท่านที่เสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยเธอถึงสองครั้ง”

 

“อย่างนั้นเหรอครับ” ผมคาดไม่ถึงเหมือนกันนะเนี้ยที่เธอให้ความสนใจผมขนาดนั้น

“ทีแรกตอนที่เธอเข้ามาปรึกษาพวกเรา พวกเราลองแนะนำเล่นๆไปว่า “ถ้าเธอคิดว่าการที่ท่านผู้กล้าช่วยชีวิตเธอถึงสองครั้งมีความหมายกับเธอมากไม่ลองตอบแทนท่านผู้กล้าด้วยร่างกายของเธอดูล่ะ” ไม่คิดเลยว่าเธอจะทำจริงๆ  “ และแล้วผมก็เจอต้นเหตุที่ทำให้เอเรน่าทำอย่างนั้นในคืนนั้น

 

“พวกฉันต้องขอโทษท่านผู้กล้าด้วยนะค่ะ ที่แนะนำเอเรน่าไปอย่างนั้นจนเธอไปสร้างปัญหาให้ท่าน”

 

“ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ จริงๆแล้วผมต้องเป็นคนขอบคุณพวกเธอมากกว่า ถ้าพวกเธอไม่แนะนำเอเรน่าไปอย่างนั้นผมก็คงไม่ได้แฟนที่น่ารักอย่างเอเรน่ามา”

 

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราฝากท่านผู้กล้าดูแลเธอให้ดีด้วยนะค่ะ ถึงไม่รู้ว่าเอเรน่าจะนับพวกฉันเป็นเพื่อนที่สำคัญหรือเปล่า แต่สำหรับพวกฉันเอเรน่าเป็นเพื่อนที่สำคัญมากค่ะ”

 

“ครับ ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุดครับ” หลังจากนั้นผมกับพวกเธอก็แยกย้ายกันกลับ ผมกลับมานอนที่ห้องเพื่อรอเอเรน่า ตอนที่เอเรน่ากลับมานั้นก็เป็นช่วงมึดแล้ว

 

“เอเรน่าไปธุระมาเหนื่อยมั้ย”

 

“ก็เหนื่อยเหมือนกันค่ะ ต้องขี่ม้าไปกลับแทบไม่ได้พักเลย”

 

“วันนี้ผมไปเดินเล่นในเมืองแล้วเจอเพื่อนของเธอเข้ามาคุยด้วยนะ”

 

“อย่างนั้นเหรอค่ะ แล้วพวกเธอว่ายังไงบ้างค่ะ”

 

“พวกเธอบอกผมว่าที่คืนนั้นเอเรน่าทำเรื่องอย่างนั้นเป็นเพราะพวกเธอแนะนำ พวกเธอเสียใจที่แนะนำแบบนั้น แล้วก็ฝากให้ผมดูแลเอเรน่าดี”

 

“อย่างนั้นเหรอค่ะ” เอเรน่าเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา ผมเลยเดินเข้าไปจับมือพาเธอมานั่งที่โซฟา

 

“คำแนะนำของสองคนนั้น สำหรับฉันถือว่าเป็นคำแนะนำที่วิเศษสุดเลยค่ะ ถ้าไม่มีคำแนะนำนั้นฉันคงไม่ได้มาอยู่ข้างๆคุณแบบนี้ได้หรอกค่ะ”

 

“อืม ถ้าไม่มีสองคนนั้นผมก็คงไม่ได้สาวน้อยน่ารักแบบนี้มาเป็นแฟนได้หรอก” หลังจากผมพูดจบเอเรน่าก็เข้ามากอดผม

 

“ที่สนามรบฉันกลัวมากเลยค่ะ กลัวว่าจะตายที่นั้นแล้ว ครั้งแรกที่คุณช่วยฉันไว้ ฉันอยากจะขอบคุณมากๆ แต่ตอนนั้นฉันยึดติดฐานะที่ตัวเองเป็นนักเวทอันดับหนึ่งมากไปเลยไม่กล้าขอบคุณตรงๆ ยิ่งตอนที่คุณช่วยชีวิตฉันในครั้งที่สองตอนนั้นฉันหมดความหวังในการมีชีวิตไปแล้ว คิดแต่ว่าจะตายยังไงดี ตอนที่คุณเข้ามาลุยกับเจ้าหมูนั้นความหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อของฉันก็ไปอยู่ที่คุณแล้ว ยิ่งตอนที่คุณยอมเอาตัวเข้ามารับฉันที่ตกลงมาจากฟ้ายิ่งทำให้ชีวิตฉันขาดคุณไม่ได้เข้าไปอีก หลังจากคุณจัดการเจ้าพวกนั้นได้หมดฉันก็อยากบอกความรู้สึกนี้กับคุณแต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี  ฉันเลยไปปรึกษาเพื่อนๆของฉัน พอพวกเธอแนะนำอย่างนั้นมาฉันก็ดีใจที่สามารถบอกความรู้สึกกับคุณได้ ฉันไม่เสียใจเลยที่ทำแบบนั้นไป ดังนั้นคุณอย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวนะค่ะ คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของฉัน“

 

“อืม…..ผมไม่ทิ้งเอเรน่าไปไหนหรอกไม่ต้องกลัวนะ ผมจะพยายามฝึกให้เก่งขึ้นไปอีกเพื่อไม่ให้ใครมาทำร้ายเอเรน่าได้“ หลังผมพูดจบเอเรน่าก็กอดผมแรงขึ้น

 

“ขอบคุณมาก ค่ะ” ตอนนี้เธอหลั่งน้ำตาแห่งความยินดีออกมา

 

ตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น วันนี้พวกผมอยากทดลองผลของการฝึก พวกผมเลยไปยังแหล่งน้ำไกล้ๆเมืองเพื่อทดสอบความสามารถถุงมือของผม

 

ผมลองใส่ถุงมือดูตอนนี้น้ำหนักของมันดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหาสำหรับผมแล้ว ผมเลยลองทดสอบความสามารถในการเพิ่มความแรงและความเร็วดู ผมปาหินลงไปใจกลางแหล่งน้ำดู ผลที่ได้ตอนนี้ผมสามารถปาได้ติดต่อกันเกิน15ครั้งก่อนจะอ่อนแรง ดูเหมือนการฝึกที่เอเรน่าแนะนำให้ผมทำจะช่วยได้เยอะมากๆ

 

หลังจากทดลองเรียบร้อยผมก็วิ่งเข้าไปกอดเอเรน่า เธอดูงงว่าผมเข้ามากอดเธอทำไมแต่เธอก็กอดผมกลับ ตอนนี้ผมรู้สึกดีใจจริงๆที่ได้แฟนอย่างเอเรน่ามาค่อยดูแล












 




NEKOPOST.NET