LightNovel No Yuusha ตอนที่ 4 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

LightNovel No Yuusha

Ch.4 - Lim City


พวกผมใช้เวลาเดินทางเป็นเวลาสองวัน ก็เห็นเมืองที่เป็นเป้าหมายอยู่ไกลๆแล้ว ระยะเวลาสองวันที่ผ่านมา คุณลุงที่ให้ผมโดยสารมาด้วย พยายามพูดให้ผมมั่นใจในตัวว่าสามารถจัดการจอมมารได้ แต่สำหรับผมความมั่นใจนั้นแทบจะไม่มี  ช่วงเวลาที่ผ่านมาในชีวิตของผมมีเรื่องที่มั่นใจแค่เรื่องวิ่งในชมรมกรีฑากับรักในการอ่านนิยายเกี่ยวกับผู้กล้า แต่เรื่องชกต่อยหรือหาเรื่องคนอื่นนั้นผมไม่มีความมั่นใจเลย

 

แต่เพื่อให้คุณลุงสบายใจ ผมเลยต้องพยายามยามฝึกใช้ถุงมือที่คุณลุงกำลังจะไปส่งมอบให้เมืองข้างหน้าให้ได้เต็มที่ เพราะผมดันไปเปิดกล่องจนเอามันออกมาใช้ได้

 

ช่วงวันแรกที่เอามันออกมาได้ผมลองใส่ดู น้ำหนักของมันมากพอสมควร คงเพราะทำมาจากโลหะ การจะใช้มันเป็นอาวุธผมคงต้องฝึกการใช้หมัดต่อย แต่ด้วยน้ำหนักของมันที่มาก ผมพยายามต่อยแค่ไม่กี่ครั้งก็หมดแรงแล้ว การจะใช้มันได้เต็มที่คงต้องใช้เวลาอีกพอสมควร

 

ผมเลยลองใช้มันในแบบอื่นๆดู อย่างแรกที่ผมลองผมลองใช้ก้อนหินก้อนเล็กๆ ปาใส่ต้นไม้ดูแต่ผลที่ได้มาทำให้ผมตกใจพอสมควร ก้อนหินก้อนที่ปาไปนั้นพอโดนเข้าตรงกลางของต้นไม้ ต้นไม้ก็หักกลางเป็นสองท่อนทันที ดูเหมือนคุณสมบัติของเจ้าถุงมือนี้นอกจากเอาไว้ใช้ต่อยแล้วนั้น คงเป็นการเพิ่มความรุ่นแรงของวัตถุที่ปาออกไป

 

การทดลองต่อมาของผมนั้น ผมลองเอาก้อนหินที่มีขนาดพอกับมือของผม มาลองบีบให้แหลกดู ผมต้องใช้แรงบีบพอสมควรกว่าหินจะแตกออกเป็นเศษเล็กเศษน้อย แต่ถ้าใช้มือปกติคงไม่สามารถบีบหินก้อนนี้ให้แตกออกได้แน่นอน

 

ตอนนี้ผมเลยพอจะรู้ความสามารถของมันบ้างละ หลักๆความสามารถของมันจะเป็นการเพิ่มความรุนแรงในการโจมตีและเพิ่มกำลังของมือ แต่ข้อเสียของมันก็ร้ายแรงมากพอสมควรด้วยน้ำหนักที่มากถ้าคนใช้ไม่มีกำลังแขนที่ดีจะใช้มันได้ไม่เต็มประสิทธิภาพและหมดแรงอย่างรวดเร็ว

 

สำหรับผมถ้าจะใช้มันให้เต็มที่คงต้องไปฝึกกล้ามให้มากกว่านี้ ไม่งั้นคงใช้มันได้ไม่กี่นาทีก็คงหมดแรง

 

เรื่องการฝึกการใช้เอาไว้ก่อนตอนนี้พวกผมมาถึงหน้าเมืองแล้ว ตรงประตูเมืองเขียวไว้ว่า Lim City ดูเหมือนภาษาของโลกนี้จะเหมือนกับโลกของผม หลังจากผ่านประตุเมืองเข้ามา ด้านในของเมืองมีบ้านที่สร้างด้วยก้อนอิฐตั้งเป็นทางยาวอยู่มากมาย หลังจากวิ่งบนถนนเข้ามาได้พอสมควร ก็มาเจอกับใจกลางเมือง ซึ่งตรงจุดนี้มีทหารยืนกันอยู่มากมายไม่รู้ว่ามารวมตัวทำอะไรกัน และบริเวณไกล้ๆกันก็มีคนสวมเสื้อคุมที่มีผ้าคุมศีรษะอยุ่จำนวนหนึ่ง

 

พวกผมจอดรถลากม้าไว้บริเวณด้านนอกของใจกลางเมืองแล้วเดินเข้าไปในกลุ่มของทหารที่รวมตัวกันอยู่ไม่นานนัก ตรงบริเวณตึกใหญ่ใจกลางเมือง ตรงชั้นสองของตึกมีคนเดินออกมา เขาเป็นชายวัยกลางคนไว้ผมทรงคล้ายๆกับขุนนางยุโรปยุคเก่าและไว้เครายาวพอสมควร

 

“ขอบคุณทุกท่านที่ อุส่าเสียเวลามารวมตัวกันที่นี้ “ ชายคนนั้นพูดขึ้นบนตึกชั้นสอง

 

“กระผม โคเซน นายกรัฐมนตรีของเมืองLimCity ที่เรียกพวกท่านมาในวันนี้ เพราะกองทัพของจอมมารกำลังเดินทางมายังเมืองของกระผม เลยอยากจะขอแรงพวกท่านช่วยจัดการกับพวกมันหน่อย “

 

หลังจากโคเซน นายกรัฐมนตรีพูดจบ ก็มีทหารคนหนึ่งในบริเวณไกล้ๆผม ตะโกนถามกลับไป

 

“แล้วพวกมันตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้ว”

 

“ตอนนี้พวกมันอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกของเมือง ครับ” โคเซนตอบกลับมา

 

“ถ้าจัดการพวกมันได้พวกเราจะได้อะไรตอบแทนละ” ทหารอีกคนตะโดนถามขึ้น

 

“ทางเมืองของพวกกระผมจะจ่ายเงินรางวัลอย่างงามให้ครับ ยังไงก็ขอฝากด้วยนะครับ” หลังจากโคเซนพูดจบ เข้าก็เดินกลับเข้าตัวตึกไป พวกทหารด้านล่างก็เริ่มทะยอยออกเดินไปยังทิศทางหนึ่ง ทางที่พวกนั้นกำลังไปคงเป็นทิศตะวันออกของเมือง

 

ผมเลยลองถามคุณลงที่พาผมมาที่นี้ อืมผมเกือบลืมบอกไปคุณลุงคนที่พาผมมานั้นมีชื่อโอเซ่ เขาเป็นคนสนิทของเจ้าเมืองColog แต่เมืองที่ว่าอยู่ตรงไหนผมก็ยังไม่รู้ได้  

 

“คุณลุงครับจะเอายังไงดีครับ”

 

“ท่านผู้กล้าไปกับพวกนั้นก่อนเลยก็ได้ครับ เดียวผมขอไปคุยกับท่านโคเซนก่อน ว่าทางเมืองของผมได้มอบอาวุธให้กลับท่านผู้กล้าไปแล้ว “

 

“เออ….คุณลุงครับเรื่องของผมอย่าเพิ่งบอกกับทางท่านนายกได้มั้ยครับ ผมอยากจะขอเวลาอีกซักหน่อย”

 

“ได้ครับ งั้นผมจะไปแจ้งแค่เรื่องส่งมอบอาวุธให้ท่านผู้กล้าไปแล้ว แต่จะยังไม่บอกว่าท่านเป็นใครก็แล้วกันนะครับ “

 

“ขอบคุณมากครับ” หลังจากนั้นคุณโอซ่าก็เดินตรงไปยังตึกที่ท่านนายกยืนพูดอยุ่เมื่อกี้

 

ส่วนผมก็เดินตามพวกทหารไปยังทิศตะวันออกของเมืองที่พวกกองทัพจอมมารกำลังเดินทางมา หลังจากเดินตามๆพวกทหารมาได้สักระยะ พวกเขาก็หยุดพักกัน ตอนนี้พวกผมน่าจะเดินทางออกมาห่างจากเมืองประมาณ10กิโลเมตรแล้ว ระหว่างที่พักผมก็ลองมองดูรอบ มีสิ่งที่ผมสนใจอยุ่อย่างหนึ่ง พวกคนในชุดคุมนั้นเป็นใครกัน พวกนั้นเดินตามกลุ่มกองทหารมาทางด้านหลัง มาจนถึงที่นี้ แต่ไอ้ผมก็ไม่รู้จะถามใครในนี้ยังไง ในกลุ่มทหารนี้ก็มีแต่ทหารหน้าตาโหดๆทั้งนั้น ผมเลยไม่กล้าจะถามอะไรพวกเขาเลย

 

หลังจากนั่งพักกันจนหายเหนื่อยพวกเขาก็ออกเดินอีกครั้ง แต่ไม่ทันไรก็เจอเข้ากับเป้าหมายจนได้ หลังจากเดินมาได้อีก5กิโลเมตรพวกผมก็เจอเข้ากับกองทัพของจอมมาร กองทัพนี้มีทหารที่เป็นหมาป่าใส่เกราะยืนสองขาอยุ่เป็นจำนวนมาก พวกมันถืออาวุธประเภทค้อนที่ทำจากหินเป็นส่วนใหญ่ หลังจากเจอเข้ากับทางนั้น กองทัพทหารของจอมมารก็เริ่มการโจมตีเข้ามาก่อน ด้วยที่ทหารฝ่ายผมไม่ได้เตรียมตัวกันก่อนเลยโดนเจ้าพวกนั้นลุมใส่จนเสียขบวนทันที ทหารที่พอจะรับมือได้ก็ยืนรับการโจมตีของพวกมันแล้วพยายามโจมตีกลับ  ส่วนพวกทหารที่ไม่ได้ตั้งตัวก็โดนเจ้าพวกนั้นโจมตีเข้าเต็ม บางคนก็นอนจมกองเลือดไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนผมนั้นอยุ่แนวหลังของแนวรบ เลยยังพอตั้งตัวได้ แต่ตัวผมนั้นก็ยังมีความกลัวอยู่สูงมากพอสมควร ระหว่างที่ผมกำลังพยายามสลัดความกลัวทิ้ง พวกทหารของจอมมารก็บุกเข้ามาถึงแนวหลังแล้ว ตอนนี้พวกมันเริ่มโจมตีพวกคนสวมชุดคลุมแล้ว ดูเหมือนพวกนั้นก็ยังตกใจกับการที่พวกทหารของจอมมารบุกเข้ามาถึงแนวหลังได้

 

ระหว่างที่ผมกำลังคิดว่าจะเอายังไงดี ก็ได้ยินเสียงร้องขึ้น

 

“ว้ายยยยยยยยยยยยยยย”

 

ตรงที่ผมได้ยินเสียงร้องนั้นเป็นตรงด้านขวามือของผมห่างไปไม่เยอะ มีคนใส่ชุดคลุมกำลังโดนทหารหมาป่าวิ่งอัดใส่จนกระเด็น ตอนนี้คนคนนั้นกำลังนั่งเสียหลักอยู่บนพื้น และเจ้าทหารหมาป่ากำลังจะเอาค้อนหินในมือของมันโจมตีใส่คนคนนั้น ตอนนี้ผมเลยไม่รู้จะทำยังไงนอกจากวิ่งเข้าไปใส่มัน

 

ผมวิ่งเข้าไปขว้างระหว่างคนใส่ชุดคลุมกับทหารหมาป่า ผมใช้ถุงมือรับค้อนของเจ้านั้น  พอค้อนโดนเข้ากับถุงมือของผมก็แตกออก ถึงค้อนของมันจะแตกออกแล้วแต่แรงทีมันตีลงมาก็ไม่ใช้น้อยๆ ขาของผมที่คอยรับแรงอยุ่รู้สึกเจ็บขึ้นทันที แต่จะมามัวเจ็บขาอยู่ก็ไม่ได้ ผมเลยรีบต่อยใส่เจ้าทหารหมาป่าอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เสียโอกาศ หลังจากหมัดของผมโดนเข้าที่หน้าของมัน เจ้านั้นก็กระเด็นห่างออกไปหลายสิบเมตร แล้วมันก็นอนลิ้นห้อยตายคาที่

 

แต่ถึงผมจะจัดการมันได้ แต่ก็ไม่ได้เป็นผลดีกับผมเท่าไร ตอนเนี้ยขาของผมค่อนข้างเจ็บและผลของการใช้หมัดต่อยเมื่อกี้ แขนของผมก็เริ่มอ่อนแรงลง ตอนที่ผมกำลังยืนพักอยุ่นั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง

 

“เกะกะ” หลังจากสิ้นเสียงนั้นตัวผมก็โดนผลักจนล้มลงไปนั่งกับพื้น ผมรีบหันไปมองคนที่ผลักผมทันที ตรงนั้นมีหญิงสาวผมสีฟ้ายาวตรงถึงกลางหลังยืนอยู่ ผิวของเธอนั้นขาวดูมีน้ำมีนวล หุ่นผอมได้รูป แต่ดันมีหน้าอกน้อยไปหน่อย

 

ตอนนี้เธอถือคทาอยู่ในมือขวา แล้วกำลังยกมันขึ้น ดูเหมือนเธอกำลังท่องคาถา

 

“Ice Strom”

 

ตรงด้านหน้าของเธอ มีลมหมุนที่มีเกร็ดน้ำแข็งปนอยุ่ด้วยหมุนอยู่ หลังจากเธอกดคทาลงมาเล็กน้อยแล้วชี้ไปทางทหารหมาป่า ลมหมุนนั้นก็ตรงเข้าใส่ทหารหมาป่าด้วยความเร็วสูง ทหารหมาป่าตัวที่โดนเข้าไปนั้นก็ล้มลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ


 

ตอนนี้เลยทำให้ผมรู้แล้วว่าพวกที่ใส่ชุดคลุมคือ นักเวทนั้นเอง


 

 

 



NEKOPOST.NET