LightNovel No Yuusha ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

LightNovel No Yuusha

Ch.3 - World Story


หลังจากรถลากม้าวิ่งมาได้สักระยะ คุณลุงเจ้าของรถลากม้าก็ชวนผมคุย

 

“พ่อหนุ่มเป็นคนแถวนี้เหรอ”

 

“ผม………..” ตัวผมนั้นไม่รู้จะตอบยังไงดี จะบอกความจริงไปคุณลุงคนนี้ก็คงคิดว่าเป็นเรื่องตลก คงต้องตอบเลี่ยงๆไปก่อน

 

“ผมอาศัยอยู่ในป่าเมื่อกี้นะครับ”

 

“เป็นคนที่อาศัยอยู่ในป่านั้นเหรอ! “ คุณลุงทำท่าตกใจอย่างมาก

 

“ในป่านั้นทำไมเหรอครับ” ผมสงสัยกับท่าทีของคุณลุง

 

“ก็ในป่านั้นมี มอนสเตอร์ที่ชื่อว่า GreenWater อาศัยอยู่เป็นมอนสเตอร์ที่ดุร้าย พ่อค้าที่ผ่านเส้นทางนี้มาหลายคนโดนเล่นงานจนไม่ได้กลับไปก็เยอะ เมื่อเร็วๆนี้ก็มีการส่งทหารเข้าไปจัดการ แต่ทหารที่ส่งเข้าไปก็ไม่กลับมาเหมือนกัน พ่อหนุ่มแน่ใจนะว่าเป็นคนที่อาศัยอยู่ที่นั้นจริง ๆ”

 

“ครับ….” ตกลงไอ้เจ้าลูกโป้งเขียวๆนั้นชื่อว่าGreenwaterเหรอเนี้ย ไอ้ที่ว่ามันดุร้ายนะจริง แต่ที่โดนพวกมันฆ่าน่าจะเพราะโดนหน้าตาที่น่ารักของมันหลอกเอาระมั้ง

 

หลังจากคุยไปได้อีกพักผมก็ลองถามเรื่องของคุณลุงบ้าง

 

“คุณลุงมากจากไหนเหรอครับ”

 

“ลุงมาจากเมืองที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของเมืองที่เรากำลังเดินทางไปกันอยู่นี้ “

 

“ทำไมคุณลุงไม่เดินทางตรงจากที่นั้นมาเลยก็ได้นิครับ”

 

“เป็นไปไม่ได้หรอก ถนนเส้นหลักที่อยุ่ตรงกลางที่ใช้เชื่อมแต่ละเมือง ตอนนี้โดนจอมมารยึดไปแล้ว การจะเดินทางผ่านมันมาเป็นเรื่องที่อันตรายมากๆ ต้องใช้การเดินทางแบบออ้อมผ่านเมืองไกล้เคียงแทนเอา ถึงจะเสียเวลามากหน่อย แต่ปลอดภัยมากกว่า”

 

“จอมมารเหรอครับ! “

 

“พ่อหนุ่มไม่รู้เรื่องเหรอ”

 

“ครับ...บบบบ พอดีผมไม่ได้ออกจากป่ามานานมากๆแล้วนะครับ”

 

“อย่างนั้นเหรอ ถ้างั้นเดียวลุงเล่าให้ฟังละกัน ว่าเรื่องเป็นยังไง”

 

“เมื่อประมาณครึ่งปีที่แล้ว มีกลุ่มจอมเวทย์กลุ่มหนึ่งเข้าไปที่ภูเขาไกล้ๆกับพื้นที่ที่จอมมารโดนผนึกไว้ มีจอมเวทย์คนหนึ่งดันไปโดนก้อนหินที่ผนึกจอมมารไว้แตก แล้วก็มีไอสีดำออกมาจากก้อนหินก้อนนั้นแล้วเข้าไปดูกลืนร่างของจอมเวทย์ที่ทำก้อนหินก้อนนั้นแตก ไม่นานจอมเวทย์คนนั้นก็เปลียนไปหน้าตาและรูปร่างเหมือนจอมมารที่โดนผนึกไว้   แล้วก็เริ่มโจมตีใส่จอมเวทที่เหลือ ในกลุ่มจอมเวทนั้นมีคนรอดชีวิตกลับมาเล่าเรื่องราว แค่ 2คน แล้วหลังจากนั้นไม่นานพวกมอนสเตอร์ของจอมมารก็เริ่มออกทำลายบ้านเมืองบริเวณนั้นแล้วก็เข้ายึดครองพื้นที ไม่นานนักพื้นที่บริเวณนั้นก็เป็นของจอมมารทั้งหมด เมืองไหญ่ต่างๆ ก็พากันขวัญเสีย ตอนนี้ความหวังของพวกเราก็อยู่ที่ผู้กล้าในตำนานที่แม่เฒ่าพยากรณ์ พยากรณ์เอาไว้”

 

“ผู้กล้าในตำนานเหรอครับ “

 

“ใช้แม่เฒ่าท่านพยากรณ์ไว้ว่า จะเป็นคนที่มาจากโลกที่ไกลแสนไกล และจะเป็นคนมาผนึกจอมมารอีกครั้ง” โลกที่ไกลแสนไกลจะหมายถุงเราหรือเปล่านะ

 

“ตอนนี้พวกลุงเลยต้องเอาอาวุธที่แม่เฒ่าพยากรณ์ฝากไว้ไปส่งให้กับเมืองข้างหน้าเนี้ยละ ถ้าท่านผู้กล้าปรากฏตัวขึ้นมาจะได้มีอาวุธไปสู้กับพวกมัน “

 

“เป็นอาวุธแบบไหนเหรอครับ” ผมลองถามคุณลุงดู หลังจากถามไปแล้วคุณลุงก็หันไปที่เก็บของด้านหลังของเขาแล้วหยิบหีบขนาดพอประมาณออกมาหนึ่งแล้วยืนให้ผม

 

“เจ้าเนี้ยละ แต่ลุงก็ไม่เคยเห็นนะว่ามันเป็นยังไง เพราะดูเหมือนว่าคนที่จะเปิดมันได้มีแต่ผู้กล้าเท่านั้นละ “

 

 ผมลองจับหีบขยับไปมา น้ำหนักของมันก็เยอะพอสมควร ด้านบนกล่องมีลายแปลกๆเขียนไว้มากมาย

 

“คุณลุงครับผมขอลองเปิดดูได้มั้ยครับ”

 

“ก็ลองดูซิ แต่ยังไงก็เปิดไม่ออกหรอก มันต้องผู้กล้าในตำนานเท่านั้นละถึงจะเปิดได้ 5555”

 

ดูเหมือนพวกคุณลุงจะลองเปิดกันจนเป็นเรื่องตลกไปแล้ว

 

ผมไม่รอช้าลองเปิดดูและดูเหมือน มันจะไม่ตลกสำหรับคุณลุงเสียแล้ว ตอนนี้กล่องโดนเปิดได้อย่างง่ายดายด้วยมือของผมเอง

 

“บ้า…...น่า เป็นไปไม่ได้” คุณลุงตกใจอย่างมากที่ผมเปิดกล่องออกได้

 

ด้านในของกล่องมีถุงมือที่ทำจากโลหะสีเงินวาววับใส่อยู่หนึ่งคู่ รูปร่างของมันเหมือนถุงมือหนังที่ใช้ใส่ตอนขี่มอเตอร์ไซค์ขนาดไม่ใหญ่มาก

 

ระหว่างที่ผมกำลังมองดูถุงมือคู่นั้นอยุ่ คุณลุงก็พูดขึ้น

 

“พ่อหนุ่มตกลง เป็นใครกันแน่” มาถึงขั้นนี้แล้วคงต้องเล่าให้คุณลุงฟัง ผมเลยเล่าให้เขาฟังไปว่าผมมาจากอีกโลกหนึ่งที่ไม่รุ้มาได้ยังไงและไม่รู้จะกลับไปได้ยังไง หลังจากเล่าจบคุณลุงก็ก้มหัวให้ผมแล้วพูดขึ้น

 

“ขอร้องละ ท่านผู้กล้าช่วยพวกเราปราบจอมมารด้วยเถอะ”

 

“เออ….. คุณลุงครับไม่ต้องก้มหัวให้ผมหรอกครับ “ หลังจากนั้นคุณลุงก็เลิกก้มหัวแล้วหันหน้ามาหาผม

 

“ขอร้องละ ช่วยพวกเราด้วยเถอะ”

 

“ครับๆ แต่ไม่รู้นะครับว่าผมจะช่วยได้หรือเปล่า ไอ้ผมก็ไม่ได้เก่งเรื่องต่อสู้เสียด้วย มีดีแต่วิ่งหนีเร็วเท่านั้น “

 

“ไม่จริงหลอก ได้เป็นถึงผู้กล้าในตำนานต้องช่วยพวกเราได้แน่ๆ ลุงเชื่อในตัวท่านนะ”


 

“เออ……ถ้าคุณลุงว่าอย่างนั้นจะลองดูก็ได้ครับ แต่อย่าคาดหวังในตัวผมให้มากนักนะครับ “

 

“แค่ท่านจะช่วยพวกผมก็ดีใจมากแล้ว “ แล้วคุณลุงก็จับมือผมเขย่าไปมาด้วยความดีใจ

 

ผมเลยไม่รู้จะทำยังไงดีคงต้องลองช่วยคุณลุงคนนี้ไปก่อน ถ้าปราบจอมมารได้ผมอาจจะเจอวิธีกลับไปยังบ้านที่มีนิยายที่ยังไม่ได้อ่านรออยู่ก็ได้




 

 

 



NEKOPOST.NET