KEITH ตอนที่ 4 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

KEITH

Ch.4 - นี่คงจะเป็น... ความตายครั้งที่สองของผม


……. มีสิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้จาก “ความเจ็บปวด”

……. อาจทำให้คนนั้นอ่อนแอไปเลย ถ้ายังจมอยู่กับมัน

……. กับทำให้คุณเป็นคนแข็งแกร่งแต่อาจจะทำให้คุณไร้หัวใจ

...... และมันก็ขึ้นอยู่กับคุณ

...... ที่จะเรียนรู้จากมันไหม ?

 

"เฮ้อ ...." ผมก็คงมาเป็นเหมือนคุณนั่งถอนหายใจ ทั้งๆที่รู้ว่าสิ่งสำคัญกำลังมาถึง คีทพูดขณะที่เข้าห้องพายูริมาพักผ่อน "ถ้ายัยนี่รู้ว่าฉันรู้ความลับแล้ว คนอื่นก็น่าจะรู้นี่ แต่ทำไมคนอื่นไม่แสดงออกเลยล่ะ ? ต้องระวังหน่อยแล้วล่ะ..." คีทก็ปล่อยตัวยูริลงเตียงและหันไปบอกเฮเลน... "ผมคงต้องไปดูรองานก่อนล่ะกัน..." คีทได้เดินออกจากห้องไปและแอบฟังเสียงอยู่ข้างนอกห้อง

 

“บ้าจริง ! ผู้ชายคนนั้นเป็นคนหรือเปล่าเนี่ย !?” ยูริบอกเฮเลนทั้งๆที่ยังเจ็บแขนจากการต่อสู้มา “เรายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น... ไม่สิ คีทน่ะ อาจจะอันตรายก็ที่เราเห็นก็ได้” เฮเลน

 

 แต่สิ่งที่ผมเห็นก็มีแต่ผู้หญิงในรุ่นราวคราวเดียวกันซะมากกว่า (...บางคนก็ดูคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นเมื่อไม่นานมานี้เลย) และบางคนผมว่าดูไม่เป็นมิตรเลยนะ ...ก็นะ ไปล้วงคองูเห่า มันก็ต้องเจออะไรที่หนักกว่านี้อีกแน่.... "อ้าว คีทมาก่อนเวลาเหรอจ๊ะ ?" เจ้าหญิงเฮเลนมาพูดข้างๆผม และดูงานที่กำลังจะเตรียมพร้อม "เออ...คือ ผมอยากจะเดินเล่นซะก่อนน่ะครับ และ" คีทตอบกลับอย่างตรงๆ "เหรอจ๊ะ ท่าทางจะมารอดูเลยสินะ แต่เธอไม่ผิดหวังกับการรอเลยจ้า !" เจ้าหญิงเฮเลนพูดกระซิบใส่หู พร้อมกลับเดินไปเตรียมตัวจัดงานอีกครั้ง

 

...เฮ้อ และผมก็มามองดูงาน ....ท่าทางจะอีกสักพักล่ะ และฉันคง... ไม่รู้เหมือนกันนะว่าควรจะทำอะไรดี...


ผมก็ยังคงเดินเล่นไปเรื่อย เพราะผมก็ไม่สนใจอะไรหรอก เพราะผมได้สิ่งที่ผมต้องการมาแล้วล่ะ “หืม ? เหมือนจะมีการเตรียมการอะไรอยู่งั้นเหรอ ?” คีทก็ได้เดินไปยังหลังฉากและได้เหมือนได้ยินเสียงอะไรซักอย่าง
 

และคีทได้ไปเดินดูหลังฉากอย่างเงียบๆ และดันไปเจอกลุ่มผู้ร้ายติดอาวุธอยู่ และดูท่าทาง... มันเป็นพวกเดียวกับที่....ลักพาเขาไปก่อนอีกด้วย ! "เอาล่ะ ได้เวลาหาคำตอบมาเติมเต็มคำถามแล้วล่ะ ..."

 

..... "เอาล่ะ ฉันไม่รู้ว่าพวกแกเป็นใคร แต่เมื่อฉันได้ตัวพวกนั้น มันต้องตอบคำถามของฉัน..." นั้นคงเป็นเสียงของคีทก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่เขา... จะทำในสิ่งที่เขาไม่ทันคิดซะก่อน สิ่งที่เขาทำน่ะเหรอ ?.... "พวกแกเป็นใครกัน !?!" คีทแอบพูดอย่างเบาๆและหยิบปืนมาเตรียมยิงโต้กลับพวกผู้ก่อการร้ายที่เคยลักพาตัวเขาไป "เสียงอะไรน่ะ !" คีทรู้ตัวทันทีว่าพวกมันเริ่มรู้ตัว เขาก็ทำการหลบก่อน แต่สิ่งที่เขาพบคือ "ตอนแรกเขาก็คงคิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของการแสดง แต่ไม่ใช่หรอก มันมีตัวประกันอยู่ด้วย และเขาก็แอบไปช่วยตัวประกันและให้พวกเขารีบหนีไป แม้จะดูเหมือนมีผู้ร้ายแค่ 3 คน แต่เขาก็ประมาทไม่ได้..."

 

"หัวหน้า ดูท่าทางเหมือนผมจะได้ยินเหมือนคนเข้ามาในนี้เลย...." "แกคิดไปเองรึเปล่า ? ไม่เห็นมีใครเลย" "ผมก็ว่ายังงั้นแหละ แล้วเราจะเตรียมการลุยเลยไหมครับ ?" "ฉันจะไปอีกฝั่ง นายอยู่ตรงนี้ เตรียมการบุก นายเฝ้าอยู่ที่นี่ซะ ระวังอย่าให้คนเห็นล่ะ" "เอาล่ะ ดูเหมือนจะไม่ดีซะแล้ว อาวุธท่าทางจะใหญ่เกินไปสำหรับคนตัวเล็กๆอย่างพวกเขา ที่คงจะทำมันพังซะก่อนนะ ท่าทางต้องรีบจัดการก่อนที่อะไรมันจะแย่ไปซะก่อนแล้วกัน " คีทหยิบหินมาโยน เพื่อล่อผู้ก่อการร้ายไปอีกทางและทำการน็อคศัตรูอย่างเงียบๆ และคีทก็ไปช่วยตัวประกัน หลังจากนั้นแอบเข้าไปใกล้ๆตัวผู้ก่อการร้ายอีกคน แต่สิ่งที่เขาดันได้ยิน "เอาล่ะ พร้อมแล้ว เตรียมตัวบุกภายใน 3...2...1..."

 

"ให้ตายสิ ! เจริญเถอะ !" คีทรีบวิ่งเข้าไป แต่ผู้ร้ายก็ถึงตรงเวที และเตรียมที่จะยิง และเมื่อคีทวิ่งโร่ขึ้นถึงเวที คีทก็ได้จับตัวผู้ร้ายมาเป็นโล่มนุษย์ และเขาพูดกลับว่า "ทิ้งอาวุธของแกหรือจะโดนยิงกลับ !!!" แต่สุดที่เขากลับเจอคือ..... หัวหน้าของพวกมันยิงใส่ลูกน้องของมันเอง !!! "ทำ... ทำยังนี้ได้ยังไงกัน !" คีททิ้งโล่มนุษย์ของเขาและวิ่งเข้าไประยะประชิด พร้อมกระโดดเข้าประชิดตัว และหัวหน้้าของพวกผู้ร้ายก็พูดว่า "ส่งกำลังเสริมด่วน !!!" ก่อนที่เขาจะทำการระยะประชิด ล็อกคอเขาพร้อมถามว่า "....ใครส่งพวกแกมา ?" "ไปตายซะ !" ผู้ก่อการร้ายหยิบรีโมทพร้อมกับ...ระเบิดตัวเอง "ให้ตายสิ !!! ระเบิดพลีชีพ !!!" คีทรีบวิ่งหนีพร้อมกระโดดพาตัวนักแสดงลงจากเวที และ...เวทีก็ได้ระเบิดไปพร้อมๆกับระเบิดพลีชีพ ! "พวกนี้เป็นใครกัน !?! ทำไมมันทำกันได้ยังไง !?!" คีทนึกในใจในช่วงที่ระเบิดพลีชีพได้ระเบิดเวทีไป แต่โชคดีที่เวทีไม่ใหญ่มากนัก จึงไม่มีคนบาดเจ็บ ยกเว้นผู้ร้ายที่ตายไปก่อนนะ....................
 

....."เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ...เอ๋....เดี่ยวก่อนนะ....ทำไม....อะไร....นี่มัน...แปลกๆ... นะเฮ้ย !!!" คีทรีบลุกขึ้นมาหลังจากที่ผลักนักมายากลตกลงมา แล้วตัวเองกันไว้ แล้วพบว่า.... "นี่มัน.... ผ....ผู้หญิงหรอกเหรอ ?! " คีทคิดในใจพร้อมลุกออกจากตัวเธอ เพราะมือดันไปโดนหน่มหน๊มของนักมายากลคนนั้นพอดีเลย ~~~ (=w= ฟินเลยจ้ะ)

 

"ไม่ได้ ไม่ได้ ต้องช่วยเธอก่อนสิ !!! เดี๋ยวก่อนนะ ..... เธอคงไม่เป็นอะไรหรอก " คีทหันไปมอง...เขาเจอกองกำลังรบของผู้ร้ายที่มีกว่ายี่สิบคน "เอาล่ะ ทำเท่าที่จะทำได้นะเฟ้ย !!!" คีทท้าศัตรูและรีบวิ่งโร่เข้าหาพร้อมกับปลดอาวุธของผู้ร้าย และสาดกระสุนเต็มที่ ! โดยเขาก็เอาสิ่งที่เขาเรียนรู้มาจากแม่ที่เคยสอนเขาแต่เด็ก... การสาดกระสุนโดยไม่ต้องสนใจกระสุนเพราะสุดท้าย เราจะได้กระสุนจากศัตรู เขาใช้การวิ่งสาดกระสุนไปอย่างไม่สน และก็กระโดดรับปืนจากศัตรูไปอีกรอบพร้อมกับยิงกราดไม่ยั้ง !!! จนศัตรูทั้งหมดเขายิงไป ก็ไม่รอดแล้วล่ะ !

 

"เอาล่ะ ! เหลือแค่ 3 คน บน ฮ.นั้นน่ะ รอฉันได้เลย" คีทรีบวิ่งตาม ฮ. ที่กำลังออกจากปราสาทวินด์เซอร์ แต่เขาก็ขึ้นถึงที่และจัดการไปคนหนึ่งโดยลากเขาตก ฮ. เขาขึ้นไปบน ฮ. เตรียมยิงปลิดชีพอีก 2 คน แต่เขาดันมาพลาดตรงที่อีกคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่นิ่งดูดาย เขาเห็นว่าศัตรูคนนั้นเป็นระเบิดพลีชีพ เพราะเสื้อของเขาปิดไม่หมด คีทเอาปืนยิงไป พร้อมกับกระสุนนัดสุดท้ายที่จะยิงนกทั้งสอง ...... โอ้ย.... ท่าทางฉันจะไม่รอดแล้วสินะ .....ตกจาก ฮ. นี่มันก็ชั้น 4 แล้ว และกระสุนก็ตัดเข้าหัวใจแล้ว ....แต่ทำไม..... อักกก.... อักกกก .....คงถึงเวลาแล้วล่ะสิ ........ ......และนั่นคงเป็นสิ่งที่เขาพูดก่อนลมหายใจของเขาจะหมดไป....................


.................. To Be Continued .........................................................




NEKOPOST.NET