KEITH ตอนที่ 0 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

KEITH

Ch.0 - บทนำ ก่อนที่จุดจบจะนำสู่จุดเริ่มต้นใหม่


....นี่คงเป็นจุดจบ......ที่นำสู่จุดเริ่มต้นใหม่.......


.....................เมือ 3 ปีก่อน ค.ศ. 2025 ทะเลแอตแลนติค......................
......เรือทหารสหรัฐ .............
"ผู้พัน" นายทหารกล่าวทำความเคารพแก่ผู้พัน "รายงานมา ทหาร !" ผู้พันสูงวัยทำความเคารพกลับพร้อมถาม " ทีมวิจัยได้ขอให้ผมมาเรียกท่านมาครับ" นายทหารตอบกลับ "มีเรื่องอะไรยังงั้นเหรอ" ผู้พันถาม "ผมว่าท่านน่าจะไปดูเองดีกว่าครับ" นายทหารตอบกลับ


ในชั้นวิจัย ที่ดูเหมือนเขาจะเก็บวัตถุประหลาด ที่ดูทรงพลังอยู่มาก.......................
"มีปัญหาอะไรกับของพวกนี้เหรอ อารีส " ผู้พันถาม "ผู้พันไมเคิล ฉันเกรงว่าของพวกนี้อาจเป็นได้มากกว่าที่เราคาดไว้คิดได้ค่ะ" อารีสตอบ "เธอหมายความว่ายังไงเหรอ เป็นได้มากกว่าที่คิดน่ะ ?" ผู้พันถามด้วยความสงสัยและคิ้วที่ขมวดด้วยความสงสัย

 

 "จากการที่ทีมวิจัยได้ตรวจสอบสิ่งของพวกนี้ เราเชื่อว่ามันมีอายุได้มากกว่า 1000 ปีเสียอีกค่ะ ทั้งๆที่มันยังดูใหม่ ถูกสร้างมาได้ไม่นาน" อารีสอธิบาย "แล้ว.....ทีมวิจัยได้ตรวจสอบคุณสมบัติของพวกนี้หรือยัง ว่าเป็นพวกอะไร อาวุธ เทคโนโลยี หรืออะไรกัน ?" ผู้พันถามอีกครั้ง "ค่ะ แต่ว่า..." "เดี๋ยวก่อนนะ เกิดอะไรขึ้น !" "ระบบเครื่องยนต์ล้มเหลว ขอให้ทุกไปยังจุดทิ้งตัว *ขอย้ำอีกครั้ง" "ฟังนะ อารีส เราต้องรีบออกจากที่นี้อย่างเร็วที่สุด " "ผู้พัน หมายความว่ายังไง แล้วพวกวัตถุพวกนี้ล่ะ !?!" "รีบหนีไปซะ นี่มันเป็นส่วนที่น้ำมันจะทะลักเข้ามาเร็วที่สุด !" ...และเรือก็ได้โดนน้ำรั่วเข้ามาในชั้นวิจัย แต่เรือก็ล่มอย่างรวดเร็วโดนไร้ซึ่งสาเหตุที่แน่ชัด......


-------------------- 3 ปีให้หลัง ---------------------
 

-------- ฟลอริดา ไมอามี่ สหรัฐ ตึก Scarlett Industries .........................
 

"ดี ดีมาก ขอบคุณ ฝากบอกไปให้ทีมวิจัยได้เช็คอีกทีล่ะกัน... เข้ามาได้" ชายวัยกลางคนได้เชิญแขกเข้ามา "ครับ คุณอา" เด็กหนุ่มผมส้ม ตาสีเขียว ใส่หมวกบีนนี่สีดำ และผ้าพันคอสีขาวส้มตอบกลับ "ไม่จำเป็นต้องเรียกขนาดนั้นหรอก เรียกชื่อก็พอ" หนุ่มวัยกลางคนตอบกลับ "ครับ อาวิล" เด็กหนุ่มได้ตอบกลับ "เอาล่ะ หลานมาซะขนาดนี้ พร้อมที่ไปชมหน่วยวิจัยหรือยัง ?" คนเป็นอาได้ถามหลาน "ผมมาที่นี่ เพราะมีเหตุผลเดียวเท่านั้นล่ะครับ" เด็กหนุ่มตอบกลับ "เอาล่ะ อาว่าหลานน่าจะไปลองดูเองเลยนะ ขึ้นไปชั้น 36 แล้วจะมีแผนที่บอกให้" อาบอกกลับ "ขอบคุณครับ หวังว่าผมคงไม่หลงทางก่อนน่ะนะ" เด็กหนุ่มตอบกลับด้วยความกวน ..."เอาล่ะ ชั้น 36 ...ไม่เคยเข้าใจเลย ว่าจะทำสูงไปเพื่ออะไร" เด็กหนุ่มเริ่มรู้สึกกลัวเมื่อมองลงจากลิฟท์

 

 "หืม ? เสียงอะไรน่ะ สัญญาณเตือนภัยงั้นเหรอ" เมื่อประตูลิฟท์ได้เปิดขึ้น ทำให้เขาตกใจ "เฮ้ย ! มันเกิดอะไรขึ้นกันวะ *ตรวจจับชีพจร* ให้ตายสิ ! เขาตายแล้ว " ด้วยความตกใจเขาได้ก็ควักปืนพกและพูดว่า "เอาล่ะ ใครมันกล้าทำอย่างนี้ มันย่อมได้รับในสิ่งที่มันทำ"

................... 10 นาทีหลังจากการบุกรุกของผู้ก่อการร้าย .............................
 

เขาได้เจอทีมวิจัยคนหนึ่ง "เฮ้ คุณเป็นไรมั้ย ?" เด็กหนุ่มถาม "ร.......ร.........ระวัง" และกระสุนปืนไม่ทราบชนิดก็ได้เจาะเข้าขา "อ๊าาาาาาาา !!!!! อะไรวะ" "หัวหน้าครับ เราเจอตัวเขาแล้วครับ" "เจอตัวแล้ว... คีธ ลูคัส สการ์เล็ตต์" และเขาก็ได้สลบพร้อมกับหมัดที่จะทำให้เขาหลับไปอีกนาน จนรู้ตัวอีกทีก็อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้

 

.............................. 5 ชั่วโมงให้หลังจากการลักพาตัว .............................
"อ๊าาาาาาาา !!!!! นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน ?" คีทพูดด้วยความเจ็บปวดหลังจากที่เหมือนมีอะไรอยู่ในตัวเขา เขาลืมตามองก็เห็นว่ากำลังโดนทรมานอย่างหนัก และผู้ก่อการร้ายก็ออกสัญญาณส่งให้รัฐบาลสหรัฐ "ไง...ไง แกพร้อมที่จะเห็นเขากลายเป็นอย่างอื่นไหมล่ะ ? เป็นศพไหมล่ะ !" "เฮ้ พวกแกไม่เคยถามความคิดฉันก่อนเหรอ ?" คีธขัดด้วยความกวน "ปากดีนักเหรอ ! " "ใจเย็นๆ สหาย เรามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ" "จะหาเหาใส่หัวก็เองเหรอ ? ไม่ดูตัวเลยนะ !" คีธกวนไปไม่ดูสภาพ และกระสุนก็ได้...เจาะทะลุหัวเขา .......

 

 "นี่...นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน ทำไมมันมืด" "มันมืด เพราะนายยังไม่ได้ลืมตาไงล่ะ" เสียงปริศนาได้ดังขึ้น "ใครน่ะ บอกหน่อยได้ไหมว่าฉันอยู่ไหนกัน ?" "มันมีสิ่งที่นายต้องทำก่อน" เสียงปริศนาได้ดังอีกครั้ง "อะไรล่ะ ?" .."ลืมตาสิ ลืมตาก่อน แล้วนายจะรู้" เมื่อคีธได้ลืมตาเขากลับพบว่า "เขา "คืนชีพ" อย่างปริศนา" และก็ได้ยินเสียงคนพูดว่า "อะไรกัน ! สัญญาณหายไปแล้วงั้นเหรอ !?!" และคีธก็พูดที่เบาเหมือนกระซิบกระซาบไปว่า "พวกแกยังมีเวลาที่บอกลาตัวเองไหม ?" ................................ 


...........เวลาผ่านไปชั่วครู่.................... "นี่คือคีท ลูคัส สการ์เล็ตต์ *ผมจะส่งพิกัดที่ผมอยู่ ขอให้พวกคุณมาเร็วเท่าที่คุณทำได้"

 

“หลานรัก ! ลุงนึกว่าจะเกิดไม่ดีกว่านี้ไปซะแล้ว” ผู้พันที่กลับกลายมาเป็นประธานาธิปดีของดินแดนใหม่ “ครับ…ลุงไมเคิล แต่มาเร็วอยู่เหมือนกันนะ” คนเป็นหลานถามลุงกลับ “แล้วเธอเป็นอะไรมากไหมล่ะ ?” คนเป็นลุงถามกลับ “ผมไม่เป็นไร... แค่อยากกลับบ้านแล้วล่ะ...” คีทบอกถึงความต้องการของเขาและขึ้นไปบนฮ. “มีเรื่องที่ฉันอยากจะบอกก่อน !” คนเป็นลุงมีสิ่งสำคัญที่เขาจะต้องบอก “ผมขอให้ลุงมานั่งคุยบนนี้แทนล่ะกัน”

 

“เดี๋ยวก่อนนะ... มีอะไรหรือ ทหาร ?” ผู้พันไมเคิลได้ติดต่อกลับหลังจากที่ทหารได้เคลียร์พื้นที่ไป “ท่านครับ ! ไม่พบผู้ก่อการร้ายที่รอดชีวิตเลยครับ” .... “นายว่าไงนะ !” “นั้นคงเป็นฝีมือผมเองน่ะ !” คีทพูดก่อนที่เขาจะได้กลับบ้านอย่างเป็นสุข ก่อนที่เขาจะเริ่มทำอะไรที่มันอาจจะหนักกว่าที่เขาคิด....

 

จบบทนำ และรอพบตอนที่ 1 ได้เร็วๆนี้....




NEKOPOST.NET